తొందరపాటు చేప - ఓపికతో ఉన్న కప్ప

ఒక పెద్ద, లోతైన చెరువులో చంచల అనే ఒక చిన్న చేప ఉండేది. చంచలకు ఎప్పుడూ తొందరే. దానికి ఆలోచన చేయడం అంటే ఇష్టం లేదు. దానికి ఏదైనా అనిపిస్తే వెంటనే చేసేది. ఆకలేస్తే వెంటనే మేత కోసం వెళ్లేది. ప్రమాదం కనిపిస్తే వెంటనే పరుగెత్తేది. ఎప్పుడూ తొందరగా, గందరగోళంగా ఉండేది. చంచలకు సహనం, ఓపిక ఇవి అస్సలు ఉండేవి కావు.

అదే చెరువులో మంద అనే ఒక పెద్ద, తెలివైన కప్ప ఉండేది. మంద చాలా ఓపికగా ఉండేది. అది ఏ విషయంలోనైనా, మొదట ఆలోచించేది. తర్వాత నెమ్మదిగా, సరైన నిర్ణయం తీసుకునేది. ఎంత తొందర ఉన్నా, అది కంగారు పడేది కాదు. ఆ చెరువులోని అన్ని చిన్న జంతువులు మందను గౌరవించేవి. ఎందుకంటే అది ఎప్పుడూ సరైన సలహా ఇచ్చేది.

ఒక రోజు చెరువు ఒడ్డున ఇద్దరు మత్స్యకారులు వచ్చారు. వారు పెద్ద పెద్ద వలలు తెచ్చారు. "ఈ చెరువులో చాలా చేపలు ఉన్నాయి. మనం ఒక పెద్ద వల వేసి, అన్ని చేపలు పట్టేద్దాం. రేపు ఉదయం వస్తే ఇవన్నీ మనవి" అని ఒక మత్స్యకారుడు చెప్పాడు. వారు చెరువులో ఒక పెద్ద వలను వేసి, దాన్ని నీటిలో బిగించి, ఆ తర్వాత ఊరికి వెళ్లిపోయారు.

ఆ వల చూసి చంచల భయపడింది. "అయ్యో! మత్స్యకారులు వల వేశారు. మనం అందరం చిక్కుకుపోతాం. వెంటనే ఈ చెరువు నుంచి పారిపోవాలి!" అని గట్టిగా అరిచింది.

అది వెంటనే నీటి ఉపరితలం దగ్గరికి వెళ్లి, గంతులు వేయడం మొదలుపెట్టింది. "బయటకు రండి! అందరూ బయటకు రండి! మనం ఈ చెరువు వదిలి వెళ్ళిపోవాలి!" అని కేకలు వేయసాగింది.

కొన్ని చేపలు చంచల మాటలు విని భయపడి, ఆందోళనగా చుట్టూ తిరగడం మొదలుపెట్టాయి. అవి కూడా పారిపోవడానికి ప్రయత్నించాయి. కానీ అవి ఎక్కడికి వెళ్లాలో తెలియక, ఒకదానికొకటి తగిలి గందరగోళంగా మారాయి.

అప్పుడు మంద నెమ్మదిగా అక్కడికి వచ్చింది. అది చంచల వైపు శాంతంగా చూసి, "చంచలా! ఆగు. కంగారు పడకు. మొదట పరిస్థితిని సరిగ్గా పరిశీలిద్దాం" అంది.

చంచల కంగారుగా, "ఇంకా ఏమి పరిశీలించాలి? మత్స్యకారులు వల వేశారు. రేపు వచ్చి మనల్ని అందర్నీ పట్టేస్తారు. వెంటనే పారిపోవాలి. ఆలస్యం చేస్తే ప్రమాదం" అంది.

మంద నవ్వి, "చంచలా! నీకు తొందర అలవాటు. కానీ తొందర వల్ల ఎప్పుడూ మంచి జరగదు. నువ్వు ఇప్పుడు చూడు. మత్స్యకారులు వల వేశారు. కానీ వారు ఆ వలను బాగా బిగించారా? ఆ వలకు ఎక్కడైనా రంధ్రం ఉందా? ఈ చెరువులో మనకు తెలియని దారులు ఉన్నాయా? ఇవన్నీ తెలుసుకోకుండా పారిపోతే ఎక్కడికి వెళ్తాం?" అని అడిగింది.

చంచలకు ఆ ప్రశ్నలు అర్థం కాలేదు. "నాకు ఆలోచన చేయడం రాదు. నేను వెంటనే ఏదైనా చేయాలి" అంది.

"అదే నీ తప్పు" అంది మంద. "తొందరపాటు వల్ల ప్రమాదం పెరుగుతుంది. నేను చెప్పేది విను. నీవు ఇప్పుడు ఆ వల దగ్గరికి వెళ్లి, అది ఎలా ఉందో పరిశీలించు. నేను నీతో వస్తాను" అంది.

చంచల ఒప్పుకోలేదు. అది తొందరగా, "నాకు సమయం లేదు. నేను పారిపోతాను" అంటూ ఒడ్డు వైపు ఈదింది.

కానీ ఆ ఒడ్డు దగ్గరికి వెళ్తూనే, అది ఆ వలలో చిక్కుకుంది. ఆ వల యొక్క ఉచ్చు చాలా సూక్ష్మంగా ఉంది. చంచల ఆ ఉచ్చులో తన తలను పెట్టేసుకుంది. అది తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ అది ఎంత కదిలితే అంత గట్టిగా చిక్కుకుపోయింది. "అమ్మో! నేను చిక్కుకున్నాను! సహాయం! సహాయం!" అని అరిచింది.

మంద వెంటనే అక్కడికి ఈదింది. అది చంచలని చూసి, "నేను చెప్పాను కదా! తొందరపడకు అని. ఇప్పుడు నీకు అర్థమైందా?" అని అంది.

చంచల ఏడుస్తూ, "అర్థమైంది మందా! నేను పిచ్చిదాన్ని. నీ మాట వినకపోవడం వల్ల ఇలా చిక్కుకున్నాను. ఇప్పుడు నన్ను ఎలా కాపాడతావు?" అని అడిగింది.

మంద శాంతంగా, "కంగారు పడకు. నువ్వు అలాగే ఉండు. నేను పరిస్థితిని పరిశీలిస్తాను" అంది.

మంద ఆ ఉచ్చు దగ్గరికి వెళ్లి, బాగా గమనించింది. ఆ ఉచ్చు ఒక చోట కొద్దిగా వదులుగా ఉంది. మంద తన పెద్ద కాళ్లతో ఆ వదులైన భాగాన్ని నెమ్మదిగా లాగడం మొదలుపెట్టింది. అది ఎంతో ఓపికగా, జాగ్రత్తగా ఆ ఉచ్చును వదులుతూ ఉంది. కొన్ని నిమిషాలు పట్టింది. కానీ చివరికి ఆ ఉచ్చు కొద్దిగా వదిలింది. చంచల తన తలను బయటికి తీసుకుంది. అది సురక్షితంగా బయటపడింది.

చంచల సంతోషంగా, "మందా! నువ్వు నా ప్రాణాలు కాపాడావు.  కానీ ఇప్పుడు మనం ఏం చేయాలి? మత్స్యకారులు రేపు వస్తారు. మనం పారిపోవాలి కదా!" అంది.

మంద నవ్వి, "ఇప్పుడు నేను చెప్పేది జాగ్రత్తగా విను. మనం పారిపోవాల్సిన అవసరం లేదు. మనం ఆలోచిస్తే ఒక మార్గం ఉంది" అంది.

ఆ చెరువుకు ఒక వైపు చాలా లోతైన, ఇరుకైన కాలువ ఉండేది. ఆ కాలువ మరొక పెద్ద చెరువుకు దారితీసేది. కానీ ఆ కాలువ మట్టితో నిండిపోయి ఉండేది. "ఈ కాలువను శుభ్రం చేస్తే, మనమందరం ఆ కాలువ ద్వారా ప్రక్కన ఉన్న పెద్ద చెరువుకు వెళ్ళవచ్చు. అక్కడ మత్స్యకారులు రారు" అంది మంద.

చంచల తొందరగా, "అలాగే! వెంటనే శుభ్రం చేద్దాం! నేను మొదలుపెడతాను" అంటూ మట్టిని తొలగించడానికి ప్రయత్నించింది.

కానీ అది తొందరగా చేయడం వల్ల, మట్టి అంతా కలిసి నీళ్లు మరింత బురదగా మారాయి. దానికి ఏమీ కనిపించలేదు. మంద దాన్ని ఆపి, "చంచలా! తొందర పడకు. ఇలా తొందరగా చేస్తే ఏమీ జరగదు. నీవు కాసేపు ఆగు. నేను ఒక పథకం చెప్తాను" అంది.

మంద చుట్టూ ఉన్న చేపలు, నత్తలు, ఇతర జలచరాలను పిలిచింది. "మనమందరం కలిసి పనిచేస్తేనే ఈ పని అవుతుంది. అందరూ వారి సామర్థ్యాన్ని అనుసరించి పని చేద్దాం. పెద్ద చేపలు పెద్ద రాళ్లను తొలగించండి. చిన్న చేపలు మట్టిని తొలగించండి. నేను దారి చూపిస్తాను" అంది.

అందరూ కలిసి పని చేయడం మొదలుపెట్టారు. మంద మొదట కాలువ మార్గాన్ని గుర్తించి, ఎక్కడ ఎంత మట్టి ఉందో అందరికీ చెప్పింది. అది ఎంతో ఓపికగా, నెమ్మదిగా పని చేసింది. కొన్ని చేపలు మట్టిని తొలగించాయి. కొన్ని నత్తలు చిన్న రాళ్లను కదిలించాయి. చంచల కూడా ఇప్పుడు మంద మాట విని, తొందరగా కాకుండా ఓపికగా పని చేయడం మొదలుపెట్టింది.

గంటలు గడిచాయి. అందరి కష్టం ఫలించింది. ఆ కాలువ శుభ్రమైంది. నీరు నెమ్మదిగా ఆ కాలువ ద్వారా ప్రక్క చెరువుకు ప్రవహించడం మొదలుపెట్టింది. అందరూ ఆ కాలువ ద్వారా ఒక్కొక్కరిగా ప్రక్క చెరువుకు వెళ్లారు.

మరుసటి రోజు మత్స్యకారులు వచ్చారు. వారు వలను తీశారు. కానీ అందులో ఒక్క చేప కూడా లేదు. "ఏమిటి విచిత్రం! ఈ చెరువులో చాలా చేపలు ఉండేవి. ఇప్పుడు ఒక్కటీ లేదు. ఎక్కడికి వెళ్లాయి?" అని ఆశ్చర్యపోయారు. వారు కొంతసేపు వెతికి, చివరకు అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారు.

ప్రక్క చెరువులో అన్ని చేపలు సురక్షితంగా ఉన్నాయి. వారు మంద చుట్టూ చేరి, "మందా! నువ్వు లేకపోతే మేమందరం చనిపోయేవాళ్ళం. నీ ఓపిక, ఆలోచన మమ్మల్ని కాపాడాయి" అని అన్నారు.

మంద నవ్వి, "ఈ విజయం అందరిదే. మనమందరం కలిసి పనిచేశాం. కానీ ఒక్కటి గుర్తుంచుకోండి, తొందరపాటు ఎప్పుడూ ప్రమాదాన్ని తెస్తుంది. ఓపిక, ఆలోచన, సహకారం ఇవే నిజమైన మార్గం" అంది.

నీతి : తొందరపాటు ఎప్పుడూ ప్రమాదాన్ని తెస్తుంది. ఏ పని చేసినా మొదట ఆలోచించాలి. పరిస్థితిని సరిగ్గా పరిశీలించాలి. అప్పుడే సరైన నిర్ణయం తీసుకోవచ్చు. ఓపిక, సహనం, ఆలోచన ఇవి మనకు కష్టాలు వచ్చినప్పుడు సరైన మార్గం చూపుతాయి. తొందరగా చేసే పనుల వల్ల మనం ఇబ్బందుల్లో పడతాం. కానీ ఓపికగా ఆలోచిస్తే, ఎంత పెద్ద సమస్య అయినా దానికి ఒక పరిష్కారం ఉంటుంది.