కులం కోసం కాల్చిన పొలం

గుంటూరు జిల్లాలోని చిన్నారిపాలెం అనే గ్రామం. ఆ గ్రామంలో రెండు ప్రధాన వర్గాలు. ఒక వర్గానికి చెందిన వారు ఎక్కువ భూమి కలిగి, గ్రామ రాజకీయాల్లో ఆధిపత్యం కలిగి ఉన్నారు. రెండవ వర్గం వారు కూడా సంఖ్యాబలంగా పెద్దదే, కానీ ఆర్థికంగా కొంత వెనుకబడి ఉన్నారు. ఈ రెండు వర్గాల మధ్య రక్తపాతం, రాజకీయాలు, అంతర్గత ఘర్షణలు ఎప్పుడూ సాగుతాయి.

మన కథానాయకుడు వెంకటేశ్వర్లు మొదటి వర్గానికి చెందిన రైతు. గ్రామ ప్రజలు అతన్ని "వెంకటయ్య" అంటారు. అతని వయసు యాభై ఏడు. చేతిలో పీకల దాకా అప్పులు, మనసులో ఒకే ఒక కోరిక తన కొడుకు శ్రీను ఉన్నత చదువులు చదివి పెద్ద ఉద్యోగం సంపాదించాలి.

శ్రీనుకి ఇరవై రెండు ఏళ్ళు. ఇంజనీరింగ్ పూర్తి చేసి, బయట ఉద్యోగం లేక ఇంట్లోనే ఉంటున్నాడు. అతని తల్లి లక్ష్మి ప్రతిరోజూ "ఏదైనా చిన్న ఉద్యోగమైనా చేయి" అని చెబుతుంది. కానీ శ్రీను నిరాశలో మునిగి ఉన్నాడు. అతని ప్రియురాలు సుజాత రెండవ వర్గానికి చెందిన అమ్మాయి. ఊరి చివర ఉండే ఆమె కుటుంబానికి ఈ సంబంధం గురించి తెలిసి, ఆమెను ఇంట్లో బంధించేశారు. శ్రీను ఆమెను కలిసే అవకాశం లేకుండా పోయింది.

ఒక రోజు గ్రామ మద్యం దుకాణం వద్ద కొద్దిమంది మొదటి వర్గ యువకులు రెండవ వర్గ యువకులతో గొడవ పడతారు. ఆ గొడవలో శ్రీను పాలుపంచుకోలేదు, కానీ అతని పేరు ప్రస్తావన వస్తుంది. ఆ నాటి రాత్రి, ఊరి బైట శ్రీను తిరిగేటప్పుడు, అతన్ని నలుగురు రెండవ వర్గ యువకులు చుట్టుముడతారు. వాళ్ళు : "మీ వర్గం వాళ్ళు మాకు కష్టాలు ఇస్తున్నారు. నువ్వు సుజాతను మర్చిపో. లేదంటే చావు తప్పదు."

శ్రీను "ఎందుకు నన్ను బెదిరిస్తారు? నేను మీకు ఏం చేశాను?" అని అడిగినందుకు వాళ్ళు అతన్ని బాగా కొట్టి, అక్కడే పడేసి వెళ్ళిపోతారు. రాత్రి పూట వెంకటయ్య శ్రీను కోసం వెతకగా, అతన్ని గుర్తించి, ఆసుపత్రికి తీసుకువెళతాడు. డాక్టర్లు కాలుకు బాగా దెబ్బ తగిలింది, రెండు నెలలు నడవలేడు అని చెప్పారు.

పోలీస్ స్టేషన్లో వెంకటయ్య ఫిర్యాదు చేసాడు. ఎస్సై నారాయణ "నిరూపణ ఎలా చేస్తారు? మీ కొడుకు వాళ్ళను గుర్తుపట్టగలడా?" అన్నాడు. శ్రీను వాళ్ళ ముఖాలు గుర్తు పట్టగలడు, కానీ నలుగురిలో ఒక్కడు మాత్రమే పేరు తెలిసిన ఒక ప్రముఖ కుటుంబానికి చెందిన మనిషి "ప్రసాద్". మిగిలినవాళ్ళు పక్క ఊరి వాళ్ళు, నిజమైన పేర్లు తెలియవు. పోలీసులు కేవలం ప్రసాద్ని మాత్రమే అరెస్టు చేస్తారు.

కానీ శ్రీనుకు తెలుసు ప్రసాద్ ఒక్కడే కాదు, మరొక ముఖ్య ముఠా ఉంది. ఇప్పుడు వెంకటయ్య కుటుంబంపై గ్రామంలో రెండు వర్గాల ఒత్తిడి పెరిగింది. తన వర్గం వాళ్ళు "మీరు సహనం వహించండి, మేము చూస్తాం" అంటారు కానీ సహాయం చేయరు. రెండవ వర్గం వాళ్ళు "మా అబ్బాయిలను లాక్కొని వెళితే, మీ పొలం మీదికి అగ్గి వస్తుంది" అని రహస్యంగా బెదిరించారు.

వెంకటయ్య తన అన్నయ్య (బాలయ్య) ను పిలిచాడు. బాలయ్య ఊరి పెద్ద, తన వర్గ సంఘం ముఖ్యుడు. అతను ఉదారంగా మాట్లాడినా, లోపల తన వర్గ విధేయుడు. అతను వెంకటయ్యతో "నీ కొడుకు ఆ రెండవ వర్గం పిల్లను ప్రేమించాడు. అందుకే ఇలా జరిగింది. సుజాతను మర్చిపోమను. మా మధ్యవర్తిత్వంతో ప్రసాద్ కి మాఫీ చెప్పించి ఈ విషయం ముగించు." అన్నాడు.

వెంకటయ్య కోపంగా "చంపిన వాళ్ళకు మాఫీ ఇస్తే, నా కొడుకు కి న్యాయం ఎక్కడ? అతను ఇంకా నడవలేకపోతున్నాడు!" అన్నాడు.

బాలయ్య అన్నాడు : "ఇది వర్గాల వ్యవహారం. నీ కొడుకు విషయం తర్వాత చూద్దాం. కానీ ఇప్పుడు మన వర్గ ఐక్యత ముఖ్యం."

వెంకటయ్యకు మనసులో గందరగోళం. తన కొడుకు న్యాయం కోసం పోరాడితే, తన వర్గం నుంచి బహిష్కరణ ఉంటుంది. శ్రీను నిశబ్దంగా తండ్రిని చూస్తూ, "నాన్న, నేను న్యాయం కోసం ఏడవడం లేదు. నేను కొట్టబడ్డాను. కానీ నువ్వు వాళ్ళతో సర్దుబాటు చేసుకోకు. నేను చనిపోయినా, ఈ గ్రామం మారాలి" అన్నాడు.

ఆ మాటలు వెంకటయ్యను కరిగించాయి. అతను బాలయ్య బెదిరింపులను లెక్కచేయకుండా, పోలీసు కేసును పై స్థాయికి తీసుకెళతానని బెదిరించాడు. అప్పుడు బాలయ్య నిశ్శబ్దంగా ఒక రహస్య పన్నాగం వేసాడు.

ఆ రాత్రి, నిండు చంద్రుడు ప్రకాశిస్తున్న వేళ, వెంకటయ్య పొలం హద్దులో ఉన్న ఎండు గడ్డి కుప్పలకు నిప్పు అంటించారు ఎవరో తెలియని వ్యక్తులు. గాలి తూర్పు వైపుగా వీస్తోంది. కాబట్టి మంటలు వేగంగా వ్యాపించి, వెంకటయ్య పది ఎకరాల పంటను దగ్ధం చేసాయి. పొలంలోని మిర్చి, ప్రత్తి, మొక్కజొన్న అన్నీ బూడిదైపోయాయి.

వెంకటయ్య నిద్రలేచి చూసేసరికి, పొలం మొత్తం నల్లగా మారిపోయింది. అతను అక్కడిక్కడే కూలబడి ఏడ్చాడు. తన వర్గం వాళ్ళేమీ సహాయానికి రారు. బాలయ్య బెదిరింపు మేరకు, అతను కేసు ఉపసంహరించుకుంటేనే సహాయం చేస్తామంటారు.

శ్రీను చూస్తూ ఉండిపోయాడు. తన తండ్రి రక్తం, చెమట, పెట్టుబడి అన్నీ ఒక్క రాత్రిలో కాలిపోయాయి. అతను ఆసుపత్రి పడక మీద నుండే బయటికి వచ్చి, గ్రామం ముందు నిలబడి, "మీరు ఎవరి పొలం కాల్చారో వాళ్ళు బ్రతికే ఉన్నారు. మీ చేతులు మాత్రం ఎప్పటికీ కాలుతూనే ఉంటాయి. ఈ నేరానికి నేను సాక్ష్యం" అన్నాడు.

రెండు వారాల తర్వాత, ఒక స్థానిక న్యాయవాది వెంకటయ్య బంధువు రహస్యంగా దాచిన ఫోన్ ఫుటేజీని బయటపెట్టాడు. ఆ ఫుటేజీలో బాలయ్య కొడుకు మరియు ప్రసాద్ కలిసి పొలానికి నిప్పు పెట్టడం స్పష్టంగా కనిపించింది. ఆ వీడియోను పోలీసులకు ఇచ్చారు. బాలయ్య కొడుకుతో సహా నలుగురు అరెస్టు అయ్యారు.

గ్రామంలో రెండు వర్గాలు విడిపోయి మాట్లాడుకోని స్థితి ఏర్పడింది. కానీ వెంకటయ్య నెమ్మదిగా తన పొలాన్ని మళ్ళీ సాగు చేసాడు. శ్రీను నడవడం నేర్చుకున్నాక, ఒక రోజు రాత్రి తన తండ్రితో అన్నాడు: "నాన్న, ఇక ఇక్కడ నేను ఉండలేను. నేను నగరానికి వెళ్తాను. మనం కలిసి గెలిచాం కానీ నాకు ఈ గ్రామం ఇక సరిపోదు."

వెంకటయ్య కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. అతను కొడుకును ఆపలేదు. శ్రీను బయలుదేరి వెళ్ళిపోయాడు.

ఇప్పుడు చిన్నారిపాలెం గ్రామం మునుపటిలాగే ఉంది రెండు వర్గాల మధ్య గొడవలు, ఎన్నికల సమయంలో రక్తపాతాలు. కానీ వెంకటయ్య పొలం గట్టు మీద ఇప్పటికీ ఆ కాలిన మట్టి జాడలు ఉన్నాయి. ఆ జాడలు చూసిన ప్రతి ఒక్కరూ ఒక సంఘర్షణను గుర్తు చేసుకుంటారు. ఒక కొడుకు న్యాయం కోసం చేసిన యుద్ధం, ఒక తండ్రి అన్యాయానికి వ్యతిరేకంగా చేసిన పోరాటం.