వ్యాపార బంధం

నాగేశ్వరరావు ఒక చిన్న వస్త్ర వ్యాపారిని. అతను ముప్పై సంవత్సరాల కృషితో తన "శ్రీ వాసవీ టెక్స్" ను నగరంలోని మంచి బ్రాండ్ గా తీర్చిదిద్దాడు. అతనికి ఇద్దరు పిల్లలు  కొడుకు సూర్యం మరియు కూతురు లావణ్య. సూర్యం చదువుకున్నాడు. ఎంబీఏ చేశాడు. అతనికి వ్యాపారంలో కొత్త ఆలోచనలు ఉండేవి. డిజిటల్ మార్కెటింగ్, ఆన్ లైన్ సేల్స్, యంగ్ జనరేషన్ ను టార్గెట్ చేయడం, ఇవి అతని కలలు.

నాగేశ్వరరావు సంప్రదాయ వ్యాపారి. అతను నమ్మేది నేరుగా దుకాణానికి వచ్చే కస్టమర్లను. అతను కొత్త విధానాలను ఇష్టపడేవాడు కాదు. ఇద్దరి మధ్య విభేదాలు మొదలయ్యాయి.

ఒక రోజు సూర్యం తండ్రితో చెప్పాడు. "నాన్నా, మనం ఆన్ లైన్ లో కూడా సేల్స్ ప్రారంభించాలి. కొత్త తరం ప్రజలు ఫోన్ లోనే షాపింగ్ చేస్తారు. మనం వారిని చేరుకోకపోతే, మన వ్యాపారం నిలవదు."

నాగేశ్వరరావు అతని మాటలు తోసిపుచ్చాడు. "నేను ముప్పై సంవత్సరాలు ఈ వ్యాపారం నడిపాను. నాకు కొత్త మార్గాలు నేర్పాల్సిన అవసరం లేదు. కస్టమర్ దుకాణానికి వస్తేనే నిజమైన వ్యాపారం. ఆన్ లైన్ అంటే నమ్మకం లేదు."

"నాన్నా, సమయం మారుతుంది. మనం కూడా మారాలి. నేను నీకు చూపిస్తాను."

"నువ్వు నాకు చూపించాలా? నేను నీకు చూపించాలి. నువ్వు మొదట అనుభవం సంపాదించు. తర్వాత నాకు నేర్పు."

ఆ మాటలు సూర్యం గుండెలో గాఢంగా నాటుకున్నాయి. అతను నిశ్శబ్దంగా తన గదిలోకి వెళ్లిపోయాడు.

కొద్ది రోజుల్లోనే సూర్యం ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాడు. అతను తండ్రి కంపెనీని వదిలి, స్వంతంగా ఒక కంపెనీ ప్రారంభించాలని అనుకున్నాడు. అతను తన చిన్ననాటి స్నేహితుడి సహాయంతో, బ్యాంకు లోన్ తీసుకుని, 'శ్రీ వాసవీ సన్స్' పేరుతో వస్త్ర వ్యాపారం మొదలుపెట్టాడు.

నాగేశ్వరరావు విషయం తెలుసుకున్నాడు. అతనికి తీవ్రమైన కోపం వచ్చింది. అతను కొడుకు దగ్గరికి వెళ్లి చెప్పాడు. "నువ్వు నా పేరును వాడుకుని నా ఎదురే కంపెనీ పెట్టావు? నువ్వు నాకు వ్యతిరేకంగా వెళ్తున్నావా? నీకు నేను నేర్పిందేదీ గుర్తులేదా?"

"నాన్నా, నేను నీకు వ్యతిరేకంగా లేను. నేను నా మార్గంలో వెళ్తున్నాను. నువ్వు కాదన్నావు, నేను నిరూపించుకోవాలనుకుంటున్నాను."

"నీ నిరూపణ నన్ను నాశనం చేస్తుంది. నువ్వు నా వ్యాపారానికి నష్టం చేస్తే, నేను క్షమించను."

సూర్యం ఆ మాటలకు నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయాడు.

తర్వాతి రెండు సంవత్సరాలు ఆ కుటుంబంలో మాటలు తగ్గిపోయాయి. సూర్యం తన కంపెనీని పెంచడంలో నిమగ్నమయ్యాడు. అతను ఆన్ లైన్ మార్కెటింగ్ లో రాణించాడు. కొద్ది నెలల్లోనే అతని కంపెనీకి మంచి పేరు వచ్చింది. యంగ్ జనరేషన్ అతని బ్రాండ్ ను ఇష్టపడింది.

నాగేశ్వరరావు సంప్రదాయ వ్యాపారం క్రమేపీ నష్టాలను ఎదుర్కొంది. కస్టమర్లు ఆన్ లైన్ కి మారిపోయారు. అతని దుకాణాలకు వచ్చే వారి సంఖ్య తగ్గిపోయింది. అతను కొడుకు మీద కోపంగా ఉండేవాడు. "వీడి వల్ల నా వ్యాపారం నాశనమైంది" అనుకునేవాడు.

ఇద్దరి మధ్య మాటలు పూర్తిగా నిలిచిపోయాయి. సూర్యం తల్లి సీతమ్మ మధ్యవర్తిత్వానికి ప్రయత్నించేది. కానీ ఇద్దరూ వినేవారు కాదు.

రోజులు గడిచాయి. నాగేశ్వరరావు ఆరోగ్యం క్షీణించింది. అతనికి రక్తపోటు, డయాబెటిస్, ఇప్పుడు గుండె సమస్యలు వచ్చాయి. ఒక రోజు అతను కార్యాలయంలో పనిచేస్తుండగా, అకస్మాత్తుగా మూర్చపోయాడు. అతన్ని ఆసుపత్రికి తరలించారు. డాక్టర్లు చెప్పారు వెంటనే బైపాస్ సర్జరీ చేయకపోతే ప్రాణాపాయం.

డబ్బు విషయంలో సమస్య వచ్చింది. నాగేశ్వరరావు వ్యాపారం నష్టాల్లో ఉంది. అతని దగ్గర పది లక్షలు కూడా లేవు. ఆపరేషన్ కు పదిహేను లక్షలు కావాలి.

సీతమ్మ పెద్ద కొడుకు సూర్యం దగ్గరికి వెళ్ళింది.

"నాయనా, నీ నాన్నకు ఆపరేషన్ అవసరం. మాకు డబ్బు లేదు. నువ్వు ఇవ్వగలవా?"

సూర్యం నిశ్శబ్దంగా నిలబడ్డాడు. "అమ్మా, నాన్న నాతో చాలా క్రూరంగా ప్రవర్తించాడు. అతను నన్ను తన శత్రువులాగా చూశాడు. నేను నా వ్యాపారాన్ని పెంచాను. అతను నా విజయాన్ని జీర్ణించుకోలేకపోయాడు. ఇప్పుడు నేను ఎందుకు ఇవ్వాలి?"

"నాయనా, అతను నీ నాన్న. నీకు ప్రాణం ఇచ్చింది అతను. నీలో తప్పు ఉందా? లేదు. అతనిలో ఉంది. కానీ నీ ప్రేమను నువ్వు చూపించాలి. ఇప్పుడు సమయం వచ్చింది."

సూర్యానికి తల్లి మాటలు గట్టిగా తాకాయి.

అతను ఆసుపత్రికి వెళ్లాడు. నాగేశ్వరరావు బెడ్ మీద పడి ఉన్నాడు. అతని ముఖం వాడిపోయి ఉంది. కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాడు. సూర్యం అతని దగ్గర కూర్చున్నాడు. కాసేపటికి నాగేశ్వరరావు కళ్ళు తెరిచాడు.

కొడుకును చూసి, అతను మళ్ళీ కళ్ళు మూసుకున్నాడు.

"నాన్నా, నేను నీకు డబ్బు తీసుకువచ్చాను. నీ ఆపరేషన్ అవుతుంది. నువ్వు బాగుపడతావు."

నాగేశ్వరరావు కళ్ళు తెరవలేదు. అతని నోటి నుండి ఒక్క మాట వచ్చింది. "నాకు నీ డబ్బు వద్దు. నేను నీ వల్ల కూలిపోయాను. నువ్వు నా మీద దయ చూపించాల్సిన అవసరం లేదు."

సూర్యానికి కోపం కంటే బాధ ఎక్కువగా ఉంది. "నాన్నా, నేను నిన్ను కూల్చడానికి వ్యాపారం మొదలుపెట్టలేదు. నేను నా సత్తా నిరూపించుకోవాలనుకున్నాను. నువ్వు నా విజయాన్ని అంగీకరించలేదు. నేను నీ విజయాన్ని అంగీకరించడం మానేయలేదు. నువ్వు నా తండ్రివి. అది మారదు."

నాగేశ్వరరావు నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయాడు.

సూర్యం ఆపరేషన్ కు డబ్బు కట్టాడు. శస్త్రచికిత్స విజయవంతమైంది.

నాగేశ్వరరావు కోలుకుంటూ ఉండగా, ఒక రోజు అతను సూర్యం చేయి పట్టుకున్నాడు. ఇద్దరూ ఆసుపత్రి గది బాల్కనీలో కూర్చున్నారు. నగరం కంటికి కనిపిస్తోంది.

"నాయనా, నేను తప్పు చేశాను. నీకు వ్యతిరేకంగా నిలబడ్డాను. నీ విజయం చూసి నేను బాధపడ్డాను. నీవు నా కంటే ముందుకు వెళ్తున్నావని నేను భరించలేకపోయాను. నేను ఒక తండ్రిగా కాదు, ఒక పోటీదారునిగా మారిపోయాను."

సూర్యం ఆ మాటలు విని, తన తండ్రి దగ్గరగా కూర్చున్నాడు.

"నాన్నా, నువ్వు నా ప్రేరణ. నేను నీ దారిలో నడవడానికి ప్రయత్నించాను. కానీ నేను నా స్వంత దారి నిర్మించుకోవాలనుకున్నాను. అందులో నీకు నష్టం వస్తుందని నేను అనుకోలేదు. నీతో పోటీ చేయడం నాకు బాధగా ఉండేది. కానీ నువ్వు నాకు అవకాశం ఇవ్వలేదు."

"నేను ఇప్పుడు ఇస్తున్నాను. నువ్వు నా కొడుకువి. నీ విజయం నా విజయం. నేను చాలా ఆలస్యంగా అర్థం చేసుకున్నాను. నన్ను క్షమించు."

సూర్యం తండ్రి కాళ్ళ మీద పడలేదు. అతను తండ్రి చేయి పట్టుకుని తన బుగ్గమీద పెట్టుకున్నాడు. ఆ స్పర్శ చాలా సంవత్సరాల తర్వాత. ఆ స్పర్శలో దూరం కరిగిపోయింది.

ఆ తర్వాత నాగేశ్వరరావు సూర్యం వ్యాపార విధానాలను అర్థం చేసుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. సూర్యం తండ్రికి తన సంప్రదాయ వ్యాపారంలో కొత్త మార్గాలు చూపించాడు. వారు ఇప్పుడు ఒకరితో ఒకరు కలిసి పనిచేస్తున్నారు. రెండు కంపెనీలు విలీనం కాలేదు. కానీ వారు ఒకరికొకరు సహాయం చేసుకుంటారు. నాగేశ్వరరావు సంప్రదాయ దుకాణాలకు, సూర్యం ఆన్ లైన్ కి ఇద్దరూ కలిసి మార్కెట్ లో బలమైన ఉనికిని సాధించారు.

ప్రతి సాయంత్రం, వారు ఇద్దరూ కలిసి కూర్చుని టీ తాగుతారు. వ్యాపారం గురించి మాట్లాడుకుంటారు. కుటుంబం గురించి మాట్లాడుకుంటారు. నవ్వుతారు.

సీతమ్మ ఒకసారి సూర్యంతో చెప్పింది. "నాయనా, నీ నాన్నకు నీ వల్ల అర్థమైంది విజయం కన్నా సంబంధం పెద్దదని. నీవు లేకపోతే, అతను ఒంటరిగా మిగిలిపోయేవాడు. నీవు అతనికి తిరిగి జీవితాన్ని ఇచ్చావు."

సూర్యం నిశ్శబ్దంగా నవ్వాడు. "అమ్మా, నేను అతనికి జీవితం ఇవ్వలేదు. అతను నాకు జీవితం ఇచ్చాడు. నేను అతనికి కొంచెం ప్రేమ తిరిగి ఇచ్చాను. అంతే."

నాగేశ్వరరావు ఇప్పుడు తన ఫేస్బుక్ లో సూర్యం కంపెనీ ఫోటోలు షేర్ చేస్తాడు. అతను తన స్నేహితులతో చెప్పుకుంటాడు. "మా అబ్బాయి నేటి యంగ్ ఎంట్రప్రెన్యూర్. అతను చాలా తెలివైనవాడు. నేను అతని నుండి నేర్చుకుంటున్నాను."

సూర్యం తండ్రిని వ్యాపార సలహాల కోసం సంప్రదిస్తాడు. "నాన్నా, నీకు ఎన్నో సంవత్సరాల అనుభవం ఉంది. నువ్వు నాకు మార్గదర్శివి. నేను నీ అనుభవాన్ని గౌరవిస్తాను."

నాగేశ్వరరావు గర్వంగా భార్య వైపు చూసాడు. "చూశావా, సీతమ్మా? నా కొడుకు నాకు తండ్రిలా మారిపోయాడు. కానీ నేను సంతోషంగా ఉన్నాను."

సీతమ్మ నవ్వుతుంది. "ఇద్దరు పిచ్చి మగవాళ్లు. ఒకరినొకరు ప్రేమించుకోడానికి రెండు సంవత్సరాలు పట్టింది. కానీ చివరకు అర్థం చేసుకున్నారు. అదే చాలు."