తండ్రి నెరవేర్చిన కల

ఆ వృద్ధుడి పేరు శ్రీనివాసరావు. వయసు డెబ్భై రెండు. అతను చాలా ఏళ్ల క్రితం ప్రభుత్వ ఉద్యోగం నుండి పదవీ విరమణ పొందాడు. అతని భార్య ఆరేళ్ల క్రితం చనిపోయింది. ఇప్పుడు అతను ఆ ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉంటున్నాడు. ఆ ఇంట్లో రెండు గదులు ఉండేవి. ఒకటి అతనిది. రెండవది అతని కుమారుడి గది. ఆ గది తలుపు పదేళ్లుగా మూసివేయబడి ఉంది. ఎవరూ ఆ గదిలోకి వెళ్లలేదు. శ్రీనివాసరావు స్వయంగా ఆ తలుపుకు తాళం వేశాడు. తాళం చెవిని తన దగ్గరే ఉంచుకున్నాడు. కానీ ఎన్నడూ ఆ తలుపు తెరవలేదు.

ఎందుకు? ఎందుకంటే ఆ గది అతని కుమారుడి గది. కుమారుడి పేరు విశ్వనాథ్. విశ్వనాథ్ ఒక ప్రతిభావంతుడైన భౌతిక శాస్త్రవేత్త. అతను ఒక పెద్ద పరిశోధనా సంస్థలో పనిచేసేవాడు. అతనికి ఒక కల ఉండేది. ప్రపంచాన్ని మార్చే ఏదైనా ఆవిష్కరణ చేయాలి. కానీ పదేళ్ల క్రితం, ఒక రోడ్డు ప్రమాదంలో విశ్వనాథ్ చనిపోయాడు. ఆ రోజు శ్రీనివాసరావు ప్రపంచం చీకటిమయమైంది. అతను తన కుమారుడి గదిలోకి వెళ్లి, అన్ని వస్తువులను అలాగే ఉంచి, తలుపు మూసి, తాళం వేశాడు. "నా కొడుకు లేడు. ఆ గది ఇక అతని సమాధి" అని అనుకున్నాడు.

పదేళ్లు గడిచాయి. శ్రీనివాసరావు ప్రతిరోజూ ఆ తలుపు ముందు కూర్చునేవాడు. తలుపు చూస్తూ కన్నీరు పెట్టుకునేవాడు. అతను ఆ తలుపు తెరవలేదు. ఎందుకంటే ఆ గదిలోకి వెళ్తే, తన కొడుకు లేడనే నిజాన్ని మరోసారి ఎదుర్కోవాల్సి వస్తుందనే భయం అతన్ని వెంటాడింది.

ఒక రోజు, శ్రీనివాసరావుకు చాలా గట్టి జ్వరం వచ్చింది. అతను పడుకుని ఉన్నాడు. నాలుగు రోజుల తర్వాత, అతను కోలుకున్నాడు. కానీ ఆ అనారోగ్యం అతనికి ఒక పాఠం నేర్పింది. మనిషి ఎప్పుడు చనిపోతాడో ఎవరికి తెలియదు. తను చనిపోయే ముందు, తన కొడుకు గదిని ఒక్కసారి చూడాలని అనిపించింది. బహుశా చివరిసారి.

అతను లేచి, వణుకుతున్న చేతులతో తాళం చెవిని తీసుకున్నాడు. ఆ తాళం చెవి పదేళ్లుగా వాడని స్థితిలో ఉంది. అతను దాన్ని తాళంలో పెట్టాడు. చేతులు వణుకుతున్నాయి. అతను తిప్పాడు. ఒక గిడిగుడు శబ్దం. తాళం తెరుచుకుంది. అతను తలుపు నెమ్మదిగా నెట్టాడు. తలుపు భారీగా తెరుచుకుంది. లోపల ఒక దుమ్ము వాసన వచ్చింది. గది ఇంకా అలాగే ఉంది. కుమారుడి టేబుల్, కుర్చీ, పుస్తకాల అల్మారా, కంప్యూటర్, మంచం ప్రతీదీ అలాగే ఉంది. కానీ ప్రతిదానిపై దుమ్ము పేరుకుపోయింది.

శ్రీనివాసరావు లోపలికి అడుగు పెట్టాడు. అతని కళ్ళు తడిసిపోయాయి. అతను కుర్చీలో కూర్చున్నాడు. తన కొడుకు రాసిన డైరీలు, నోట్బుక్లు, చేతివ్రాతలు అన్నీ చూశాడు. అతను టేబుల్ డ్రాయర్ తెరిచాడు. లోపల ఒక చిన్న డైరీ ఉంది. దానిమీద రాయబడి ఉంది "నా జీవిత కల - ప్రపంచాన్ని మార్చే ప్రణాళిక."

శ్రీనివాసరావు ఆ డైరీని తీసుకున్నాడు. చేతులు వణికాయి. అతను మొదటి పేజీ తెరిచాడు. అందులో విశ్వనాథ్ చేతివ్రాతలో ఉంది: "నాన్నగారు, మీరు ఈ డైరీ చదువుతుంటే, బహుశా నేను లేను. కానీ నేను నా జీవితంలో ఒక ఆవిష్కరణ గురించి కలలు కన్నాను. ఇది సౌర శక్తిని చవకగా, సరళంగా ప్రతి ఇంటికి అందించే ఒక చిన్న పరికరం. దీని బ్లూప్రింటు ఈ డైరీలో ఉంది. దయచేసి దీన్ని పూర్తి చేయండి. ప్రపంచం కోసం."

శ్రీనివాసరావు నిలబడిపోయాడు. అతని చేతులు మరింత వణికాయి. అతను డైరీలోని పేజీలు తిప్పాడు. అందులో విశ్వనాథ్ గీసిన రేఖాచిత్రాలు, సూత్రాలు, గణనలు, పరీక్షా ఫలితాలు ప్రతీదీ ఉంది. అది ఒక చిన్న సౌర పరికరం. సాధారణ సౌర ఫలకాల కంటే పదిరెట్లు సామర్థ్యం ఎక్కువ. ఉత్పత్తి ఖర్చు చాలా తక్కువ. ప్రతి పేద ఇంటి కప్పు మీద ఈ పరికరాన్ని ఏర్పాటు చేస్తే, వారికి ఎప్పటికీ విద్యుత్ కొరత ఉండదు.

శ్రీనివాసరావు ఏడుస్తూ, డైరీని గుండెకు అద్దుకున్నాడు. "నాయనా, నేను నీ కలను నిజం చేస్తాను. నేను చనిపోయే ముందు నీ ప్రణాళికను ప్రపంచానికి చూపిస్తాను."

అతనికి భౌతిక శాస్త్రం తెలియదు. అతను కేవలం రిటైర్డ్ క్లర్క్. అతనికి సూత్రాలు అర్థం కాలేదు. అతనికి రేఖాచిత్రాలు చదవడం రాలేదు. కానీ అతని మనసులో ఒక పట్టుదల పుట్టింది తన కొడుకు కలను తీర్చాలి. అతను ఆ డైరీని తీసుకుని, పట్టణంలోని ఇంజనీరింగ్ కళాశాలకు వెళ్ళాడు. ఆ కళాశాల ప్రిన్సిపాల్ ను కలిశాడు. "నా కొడుకు చేసిన ఆవిష్కరణను పూర్తి చేయండి" అని వేడుకున్నాడు. ప్రిన్సిపాల్ ఆ డైరీని ఒకసారి చూసి, "ఇది అద్భుతమైన ఆవిష్కరణ. కానీ దీనికి పెద్ద మొత్తంలో డబ్బు, పరీక్షలు, అనుమతులు కావాలి. మీ దగ్గర ఏమీ లేదు" అన్నాడు.

శ్రీనివాసరావు నిరాశ చెందలేదు. అతను తన పదవీ విరమణ నిధి మొత్తాన్ని తీసుకున్నాడు. అతను ఆ డైరీని తీసుకుని, నేరుగా ఢిల్లీకి వెళ్ళాడు. అక్కడ శాస్త్ర సాంకేతిక మంత్రిత్వ శాఖను కలిశాడు. అధికారులు అతన్ని తోసిపుచ్చారు. "మీరు పెద్దాయన, ఇవన్నీ నమ్మకాలు. నిజమైన శాస్త్రానికి ఆధారాలు కావాలి" అన్నారు.

శ్రీనివాసరావు ఏడవలేదు. అతను తిరిగి వెళ్ళలేదు. అతను నేషనల్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ సైన్స్ ద్వారం ముందు ఆరు రోజులు కూర్చున్నాడు. ఏడవ రోజు, ఒక యువ శాస్త్రవేత్త అతన్ని చూసి, అతని బాధను విని, ఆ డైరీని పరిశీలించాడు. ఆ యువ శాస్త్రవేత్త ఆశ్చర్యపోయాడు. "ఇది నిజమైతే, ఇది ప్రపంచాన్నే మారుస్తుంది. నేను ఈ పని చేస్తాను" అన్నాడు.

రెండు సంవత్సరాలు గడిచాయి. శ్రీనివాసరావు తన సంపాదనంతా ఆ పరిశోధనకు ఖర్చు చేశాడు. అతను వృద్ధుడు, అలసినవాడు. కానీ అతని కళ్ళలో ఒక తేజస్సు ఉండేది. చివరకు, ఆ యువ శాస్త్రవేత్త విజయం సాధించాడు. ఆ పరికరం పనిచేసింది. సౌరశక్తిని చవకగా, సరళంగా ప్రతి ఇంటికి అందించే ఆ చిన్న యంత్రం, విశ్వనాథ్ కల, నిజమైంది.

ఆవిష్కరణ ప్రపంచవ్యాప్తంగా ప్రచురితమైంది. అనేక దేశాలు ఆ సాంకేతికతను స్వీకరించాయి. వేలాది గ్రామాలకు విద్యుత్ చేరింది. పేద పిల్లలు చీకట్లో చదువుకోలేదు. ఆసుపత్రులు, బడులు, ఇళ్లు అన్నీ వెలిగిపోయాయి.

వార్తా సంస్థలు శ్రీనివాసరావు ఇంటికి వచ్చాయి. "మీరు ఎలా ఈ సాహసం చేశారు? మీకు శాస్త్రం రాదు. మీరు వృద్ధుడు. మీరు మీ సంపాదనంతా ఎందుకు ఖర్చు చేశారు?" అని అడిగారు.

శ్రీనివాసరావు కళ్ళు తుడుచుకున్నాడు. అతను వారి ముందు తన కుమారుడి డైరీని పట్టుకుని చెప్పాడు "నా కొడుకు చనిపోయాడు. కానీ అతని కల చనిపోలేదు. నేను అతని తండ్రిని. ఒక తండ్రి తన కొడుకు కలను నెరవేర్చకపోతే, మరెవరు నెరవేరుస్తారు? నాకు శాస్త్రం రాదు. కానీ ప్రేమించడం వచ్చు. ప్రేమే గొప్ప శాస్త్రం. దానికి సాధ్యం కానిది ఏదీ లేదు."

ఆ మాటలు విన్న ప్రతి ఒక్కరి కళ్ళు చెమర్చాయి. ఆ రోజు రాత్రి, శ్రీనివాసరావు తన కుమారుడి గదిలోకి వెళ్లాడు. ఇప్పుడు ఆ గది దుమ్ములో లేదు. ఆ గది ఇప్పుడు ప్రపంచ ప్రసిద్ధమైంది. అతను తన కొడుకు ఫోటో ముందు కూర్చున్నాడు. "నాయనా, నీ కల నేరవేరింది. ఇప్పుడు నేను నీ దగ్గరికి రావచ్చు. నేను నీ ముఖం చూసి చెప్పాలి. నువ్వు గర్వపడతావా నన్ను చూసి?" అని గుసగుసలాడాడు. ఆ ఫోటోలో విశ్వనాథ్ నవ్వుతున్నట్లు అనిపించింది.

శ్రీనివాసరావు నిద్రపోయాడు. ఆ రాత్రి అతను కలలో తన కొడుకును చూశాడు. కొడుకు నిజ జీవితం కంటే పెద్దవాడిగా ఉన్నాడు. అతను నాన్న చేతులు పట్టుకుని, "నాన్నా, నేను చనిపోయినప్పుడు నేను ఏడ్వలేదు. కానీ ఈరోజు నేను సంతోషంగా ఏడుస్తున్నాను. నువ్వు నన్ను మళ్ళీ బతికించావు. నీ ప్రేమే నా నిజమైన ఆవిష్కరణ" అన్నాడు.

శ్రీనివాసరావు కళ్ళు తెరిచాడు. తెల్లవారింది. అతని బుగ్గల మీద కన్నీటి చుక్కలు. అతను లేచి, ఆ గది తలుపు తెరిచి ఉంచాడు. ఇక ఆ తలుపు మూయబడదు. ఎందుకంటే గతం మూసి ఉంటే భవిష్యత్తు రాదు. తన కొడుకు గది ఇప్పుడు ప్రపంచానికి తెరిచిన గది. ఆ గదిలోంచి వచ్చిన వెలుగు ఇప్పుడు లక్షలాది ఇళ్లలో ప్రకాశిస్తుంది. శ్రీనివాసరావు ఇప్పటికీ ఆ గదిలో కూర్చుంటాడు. అతను డైరీ చదువుతాడు. అతను నవ్వుతాడు. అతను గర్వపడతాడు. ఒక తండ్రి తన కొడుకు కోసం చూపిన ప్రేమ, అదే నిజమైన ఆవిష్కరణ.