అక్బర్ బీర్బల్ కథలు - రెండు గడియారాలు

ఒక రోజు అక్బర్ చక్రవర్తి రాజసభలో రెండు అందమైన ఇసుక గడియారాలను ఉంచాడు. అవి రెండూ చూడటానికి ఒకేలా ఉన్నాయి. అవి ఒకే పరిమాణంలో, ఒకే ఆకారంలో, ఒకే రంగులో ఉన్నాయి. అవి అందమైన చెక్క పీఠాల మీద ఉంచబడి ఉన్నాయి. ఎవరు చూసినా, అవి ఒకేలా ఉన్నాయని అనుకుంటారు. అక్బర్ సభికులను చూసి అడిగాడు. "ఈ రెండింటిలో ఏది ఎక్కువ విలువైనది? ఈ రెండు గడియారాలు ఒకేలా కనిపిస్తున్నాయి. వీటిలో ఏది ఎక్కువ విలువైనది? ఎవరైనా నాకు చెప్పగలరా?" అని అడిగాడు.

ఒక మంత్రి వెంటనే, "మహారాజా! రెండూ ఒకేలా కనిపిస్తున్నాయి. కాబట్టి రెండింటి విలువ ఒకటే. అవి ఒకే పరిమాణంలో, ఒకే ఆకారంలో ఉన్నాయి. వాటిలో ఒకే పరిమాణంలో ఇసుక ఉంది. కాబట్టి రెండింటి విలువ సమానమే. అవి ఒకేలా ఉంటే, వాటి విలువ కూడా ఒకటే కదా! ఇందులో సందేహం ఏమిటి?" అని అన్నాడు.

మరొకరు, "బంగారం ఎంత ఉంటే అదే విలువ. ఈ గడియారాలలో బంగారం లేదు. అవి కేవలం చెక్కతో, గాజుతో చేయబడ్డాయి. అవి రెండూ సాధారణమైనవి. వీటి విలువ ఎక్కువగా ఉండదు. రెండూ ఒకేలా ఉన్నాయి కాబట్టి, రెండింటి విలువ ఎక్కువగా ఉండదు," అని అన్నాడు.

మరికొందరు తమ అభిప్రాయాలు చెప్పారు. కానీ ఎవరికీ సరైన సమాధానం దొరకలేదు. వారు ఆలోచించారు. కానీ వారికి ఏమీ అర్థం కాలేదు. వారు ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకున్నారు. చివరకు అక్బర్ బీర్బల్ వైపు చూశాడు. "నీ అభిప్రాయం ఏమిటి? ఈ రెండు గడియారాలలో ఏది ఎక్కువ విలువైనది?" అని అడిగాడు.

బీర్బల్ చిరునవ్వుతో, "మహారాజా, ఒక చిన్న పరీక్ష చేద్దాం. ఈ రెండు గడియారాలను తిప్పి, వాటి పనితీరును పరిశీలిద్దాం. అప్పుడు వాటి నిజమైన విలువ మనకు తెలుస్తుంది. అవి ఎలా పని చేస్తాయో, ఎలా స్పందిస్తాయో, అది వాటి విలువను నిర్ణయిస్తుంది. కేవలం చూడటం ద్వారా మనం నిర్ణయించలేము. మనం వాటిని పరీక్షించాలి. అప్పుడు మనకు నిజం తెలుస్తుంది. నేను ఒక చిన్న పరీక్ష చేస్తాను," అని అన్నాడు.

బీర్బల్ మొదటి గడియారాన్ని తిప్పాడు. ఇసుక నెమ్మదిగా కిందికి జారసాగింది. అది సజావుగా, నెమ్మదిగా, క్రమంగా కదులుతూ ఉంది. ఆ ఇసుక కణాలు ఒకదాని తర్వాత ఒకటి కిందికి ప్రవహించాయి. కొద్దిసేపటికి అది పూర్తిగా ఖాళీ అయింది. పై భాగంలో ఉన్న ఇసుక అంతా కిందికి జారిపోయింది. అది తన పనిని పూర్తి చేసింది. అది సమయాన్ని కొలిచింది.

తర్వాత రెండో గడియారాన్ని తిప్పాడు. కానీ అందులోని ఇసుక కదల్లేదు. అది అలాగే నిలిచిపోయింది. ఆ ఇసుక ఒక్క కణం కూడా కదలలేదు. అది గట్టిగా అతుక్కుపోయి, ఎలాంటి కదలికా లేకుండా ఉంది. అది తన పని చేయలేకపోయింది. అది సమయాన్ని కొలవలేకపోయింది.

అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. వారు ఆశ్చర్యంగా, "ఇది ఎలా జరిగింది? రెండూ ఒకేలా కనిపిస్తున్నాయి. కానీ ఒకటి పని చేసింది, మరొకటి చేయలేదు. ఇందులో రహస్యం ఏమిటి? ఇది ఎలా సాధ్యం?" అని వారు అనుకున్నారు. బీర్బల్ దాన్ని తెరిచి చూశాడు. ఆ గడియారం చాలా కాలం వాడకపోవడం వల్ల తేమ చేరి ఇసుక తడిగా ఉండటంతో ఒకచోట గట్టిగా అతుక్కుపోయింది. అది తడిగా మారి, ముద్దగా ఏర్పడింది. అది కదలలేకపోయింది. అది అడ్డంగా పడి, ఇసుక ప్రవాహాన్ని ఆపేసింది. అది తన పని చేయలేకపోయింది. 

బీర్బల్ రాజును చూసి అన్నాడు. "మహారాజా, రెండింటిలో ఇసుక ఒకే పరిమాణంలో ఉంది. కానీ ఒకటి తన పని చేసింది. మరొకటి చేయలేకపోయింది. దీని అర్థం ఏమిటంటే ఒక వస్తువు, ఒక జ్ఞానం, ఒక ప్రతిభ అవి ఎంత విలువైనవి అయినా, వాటిని ఉపయోగించకపోతే, అవి పనికిరాకుండా పోతాయి. అవి కదలకుండా, నిలిచిపోయి, చివరికి పనికిరాకుండా మారిపోతాయి."

అక్బర్ అడిగాడు. "దీని అర్థం ఏమిటి? నాకు వివరంగా చెప్పు," అని అడిగాడు. బీర్బల్ వినయంగా చెప్పాడు. "మనిషి దగ్గర జ్ఞానం, ధనం, ప్రతిభ ఎంత ఉందనేది ముఖ్యమైనది కాదు. వాటిని సరైన సమయంలో ఉపయోగించకపోతే, అవి ఈ కదలని ఇసుకలాంటివే. ఒక మనిషి ఎంత జ్ఞానం సంపాదించినా, అతను దానిని ఉపయోగించకపోతే, అది పనికిరాకుండా పోతుంది. ఎందుకంటే అది ఉపయోగించబడదు. అది నిర్లక్ష్యం చేయబడుతుంది. అది కేవలం ఒక అలంకారంగా మారిపోతుంది. తన నిజమైన విలువను కోల్పోతుంది. మనం ఎల్లప్పుడూ మన జ్ఞానాన్ని, మన ధనాన్ని, మన ప్రతిభను ఉపయోగించాలి. అప్పుడు మాత్రమే వాటికి నిజమైన విలువ ఉంటుంది."

అక్బర్ ఆనందంగా నవ్వి అన్నాడు. "బీర్బల్! సమయాన్ని సద్వినియోగం చేసుకోవడమే జీవితంలో గొప్ప సంపద అని నేడు నేర్చుకున్నాను. నీవు రెండు సాధారణ గడియారాల ద్వారా నాకు ఒక గొప్ప పాఠం నేర్పించావు. జ్ఞానం, ప్రతిభ, ధనం ఇవి ఉండటం మాత్రమే సరిపోదు. వాటిని సరైన సమయంలో, సరైన విధంగా ఉపయోగించాలి. అప్పుడు మాత్రమే వాటికి నిజమైన విలువ ఉంటుంది.ఇకముందు నేను నా జ్ఞానాన్ని, నా ధనాన్ని, నా ప్రతిభను సరైన సమయంలో ఉపయోగిస్తాను," అని అన్నాడు.

నీతి: జ్ఞానం, ప్రతిభ, ధనం ఉన్నంత మాత్రాన సరిపోదు. వాటిని సరైన సమయంలో సద్వినియోగం చేసినప్పుడే వాటికి నిజమైన విలువ ఉంటుంది. మనం ఎల్లప్పుడూ మన జ్ఞానాన్ని, ధనాన్ని, ప్రతిభను ఉపయోగించాలి. వాటిని దాచిపెట్టకూడదు. అవి ఉపయోగించబడినప్పుడే వాటికి విలువ ఉంటుంది.