అక్బర్ బీర్బల్ కథలు - సగం ఎండ సగం నీడ

ఒక రోజు అక్బర్ చక్రవర్తి తన రాజసభలో కూర్చొని ఉండగా, దూర గ్రామానికి చెందిన ఒక రైతు తన సమస్యతో వచ్చాడు. ఆ రైతు చాలా బాధగా, ఆందోళనగా ఉన్నాడు. అతను రాజుకు నమస్కరించి అన్నాడు. "మహారాజా! మా గ్రామ పెద్ద నన్ను మీ వద్దకు ఒక విచిత్రమైన ఆజ్ఞతో పంపించాడు. ఆయన నాకు చాలా కష్టమైన, అసాధ్యమైన పని ఇచ్చారు. నేను ఆయన మాట ప్రకారం చేయకపోతే, నాకు పెద్ద జరిమానా విధిస్తానని బెదిరించారు. నాకు ఆ పని చేయడం సాధ్యం కావడం లేదు. దయచేసి నాకు సహాయం చేయండి. నేను ఏమి చేయాలి? నేను ఈ సమస్యను ఎలా పరిష్కరించగలను?" అని అడిగాడు.

అక్బర్ ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు. "ఏమిటది? మీ గ్రామ పెద్ద ఏమి ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు? అది ఎంత కష్టమైన పని? నాకు చెప్పు. నేను నీకు సహాయం చేస్తాను. నా సభలో ఎంతో మంది తెలివైన మంత్రులు, పండితులు ఉన్నారు. వారు నీ సమస్యను పరిష్కరించగలరు. నీవు చెప్పు. నీ సమస్య ఏమిటి?" అని అడిగాడు.

రైతు చెప్పాడు. "మహారాజా! మా గ్రామ పెద్ద నాకు ఇలా చెప్పాడు 'రేపు రాజసభకు సగం ఎండలో, సగం నీడలో రావాలి. లేదంటే జరిమానా విధిస్తాను.' ఆయన ఈ ఆజ్ఞ ఇచ్చారు. నేను ఆ పని ఎలా చేయాలి? నేను సగం ఎండలో, సగం నీడలో ఎలా ఉండగలను? ఇది అసాధ్యం. నేను ఒకే చోట ఉండి, సగం ఎండలో, సగం నీడలో ఎలా ఉండగలను?  దయచేసి నాకు సహాయం చేయండి. నేను ఈ సమస్యను ఎలా పరిష్కరించగలను?" అని అడిగాడు.

రాజసభలోని అందరూ నవ్వుకున్నారు. "అది ఎలా సాధ్యం? సగం ఎండలో, సగం నీడలో ఉండటమా? ఇది ఎంత విచిత్రమైన ఆజ్ఞ! ఇది అసాధ్యం. ఎవరూ ఈ పని చేయలేరు. ఇది అర్థం లేని పని. గ్రామ పెద్ద ఏమి ఆలోచించాడో! మనం ఏమీ చేయలేము," అని వారు అనుకున్నారు. మంత్రులు, పండితులు ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకున్నారు. వారికి ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. వారు ఏమీ చేయలేకపోయారు.

అక్బర్ బీర్బల్ వైపు తిరిగి, "ఈ రైతుకు సహాయం చేయగలవా? నీకు ఏదైనా ఉపాయం ఉందా? నీవు ఈ సమస్యను పరిష్కరించగలవా?" అని అడిగాడు. బీర్బల్ చిరునవ్వుతో రైతును ఇంటికి పంపించి, "రేపు నేను చెప్పినట్లే చేయి. నీవు ఈ సమస్యను పరిష్కరించగలవు. నేను నీకు ఒక మార్గం చూపిస్తాను. నీవు రేపు రాజసభకు వచ్చేటప్పుడు, ఒక నులక మంచం తీసుకుని రా. దానిని నీ తలపై ఎత్తుకుని నడుస్తూ రా. అప్పుడు నీ సమస్య పరిష్కారమవుతుంది. నీవు సగం ఎండలో, సగం నీడలో ఉంటావు. నేను చెప్పినట్లు చేయి. నీకు ఎలాంటి ఇబ్బంది ఉండదు. నీవు నమ్మకంగా ఉండు. నేను నీకు సహాయం చేస్తాను," అని అన్నాడు.

మరుసటి రోజు రైతు రాజభవనానికి వచ్చాడు. అతని తలపై ఒక నులక మంచం ఎత్తుకుని నడుస్తూ వచ్చాడు. అది వెదురు కర్రలతో, తాళ్ళతో అల్లబడి ఉంది. దాని అల్లిక మధ్య చిన్న చిన్న ఖాళీలు ఉన్నాయి. సూర్యరశ్మి ఖాళీల ద్వారా వచ్చి, అతని శరీరం మీద పడుతోంది. అదే సమయంలో మంచం నీడ కూడా అతనిపై పడుతోంది. ఇలా అతను ఒకే సమయంలో సగం ఎండలో, సగం నీడలో ఉన్నాడు. అతను నిజంగానే సగం ఎండలో, సగం నీడలో రాజసభలోకి ప్రవేశించాడు. సూర్యరశ్మి మరియు నీడ అతని శరీరం మీద సమానంగా ఉన్నాయి.

అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. వారు ఆశ్చర్యంగా, "ఇది ఎంత అద్భుతం! ఇతను సగం ఎండలో, సగం నీడలో ఉన్నాడు. ఇది ఎంత సులభమైన ఉపాయం! ఇంత సులభమైన విషయాన్ని మనం ఎందుకు ఆలోచించలేకపోయాం? ఇతను అసాధ్యంగా కనిపించే పనిని ఎంత సులభంగా చేశాడు!" అని వారు అనుకున్నారు. అక్బర్ నవ్వుతూ అడిగాడు. "ఈ ఉపాయం నీకు ఎవరు చెప్పారు? ఇది నీ సొంత ఆలోచనా? లేక మరొకరు నేర్పించారా? " అని అడిగాడు.

రైతు నిజాయితీగా చెప్పాడు. "మహారాజా, బీర్బల్. ఆయన ఈ ఉపాయం చెప్పారు. ఆయన చెప్పినట్లు చేశాను. ఇప్పుడు నా సమస్య పరిష్కారమైంది. నేను సగం ఎండలో, సగం నీడలో ఉన్నాను. ఆయన నిజంగా తెలివైనవాడు. ఆయన లేకపోతే, నేను ఈ సమస్యను ఎప్పటికీ పరిష్కరించలేకపోయేవాడిని. నేను ఆయనకు ఎప్పటికీ కృతజ్ఞుడిని," అని అన్నాడు.

అక్బర్ బీర్బల్ వైపు చూసి చిరునవ్వు నవ్వాడు. "బీర్బల్! నువ్వు అసాధ్యంగా కనిపించే సమస్యకు కూడా ఎంత సులభమైన పరిష్కారం చూపించావు! నువ్వు ఎల్లప్పుడూ కొత్త మార్గాలను కనుగొంటావు. నువ్వు నా సామ్రాజ్యానికి గర్వకారణం. నువ్వు ఎల్లప్పుడూ నాకు కొత్త పాఠాలు నేర్పిస్తావు," అని అన్నాడు.

బీర్బల్ వినయంగా అన్నాడు. "మహారాజా, కొన్ని సమస్యలకు బలం అవసరం లేదు. కొంచెం భిన్నంగా ఆలోచిస్తే చాలు. ఈ రైతు సమస్య కూడా అంతే. అతను సగం ఎండలో, సగం నీడలో ఉండాలి. అది సాధ్యం కాదని అందరూ అనుకున్నారు. కానీ నేను భిన్నంగా ఆలోచించాను. నేను ఒక సాధారణ చార్పాయిని ఉపయోగించాను. దాని అల్లిక మధ్య సూర్యరశ్మి వస్తుంది. అదే సమయంలో దాని నీడ కూడా ఉంటుంది. కాబట్టి అతను సగం ఎండలో, సగం నీడలో ఉన్నాడు. మనం ఎల్లప్పుడూ సమస్యలను సరళంగా, తెలివిగా ఆలోచించాలి. అప్పుడు అసాధ్యంగా కనిపించే పని కూడా సాధ్యమవుతుంది. "

అక్బర్ రైతుకు బహుమతిగా బంగారు నాణేలు ఇచ్చి, గ్రామ పెద్దకు కూడా అనవసరమైన పరీక్షలు పెట్టవద్దని సందేశం పంపించాడు. "నీవు ఇప్పుడు నీ గ్రామానికి తిరిగి వెళ్ళు. నీ గ్రామ పెద్దకు నా సందేశం ఇవ్వు, అనవసరమైన పరీక్షలు పెట్టడం మానుకోమని చెప్పు. ప్రజలను ఇబ్బంది పెట్టకూడదు. వారి కష్టాలను అర్థం చేసుకోవాలి. అదే నిజమైన పరిపాలన. ఇకముందు అన్యాయమైన ఆజ్ఞలు ఇవ్వవద్దని చెప్పు. నీవు సంతోషంగా ఉండు," అని అన్నాడు.

నీతి: సమస్య ఎంత క్లిష్టంగా కనిపించినా, తెలివిగా ఆలోచిస్తే సులభమైన పరిష్కారం దొరుకుతుంది. మనం ఎల్లప్పుడూ సృజనాత్మకంగా ఆలోచించాలి. కొన్ని సమస్యలకు బలం అవసరం లేదు. కొంచెం భిన్నంగా ఆలోచిస్తే, సులభమైన పరిష్కారం దొరుకుతుంది.