బ్రాహ్మణుడు మరియు కంసాలి - పంచతంత్ర కథలు

ఒకప్పుడు కాశీ పట్టణంలో విశ్వనాథుడు అనే ఒక పేద బ్రాహ్మణుడు నివసిస్తుండేవాడు. అతను చాలా నిజాయితీపరుడు, ధార్మికుడు, దయాళువు. ప్రతిరోజూ ఉదయాన్నే స్నానం చేసి, సంధ్యావందనం చేసి, అగ్ని హోత్రం చేసి, భిక్షాటన చేసి వచ్చే ఆహారంతో తన కుటుంబాన్ని పోషించుకునేవాడు. అతని భార్య సుమతి చాలా సద్గుణవంతురాలు, ఆర్థికంగా మితంగా, సరళంగా ఉండేది. వారికి ఇద్దరు చిన్న పిల్లలు ఉండేవారు. వారి జీవితం చాలా కష్టంగా ఉండేది. కానీ వారు ఎప్పుడూ దేవునిపై నమ్మకంతో, సంతోషంగా జీవించేవారు.

ఒక రోజు, విశ్వనాథుడు భిక్షాటన కోసం దూరపు గ్రామానికి వెళ్ళాడు. అతను చాలా దూరం నడిచి, ఒక అడవి మార్గంలో ప్రవేశించాడు. ఆ అడవి చాలా దట్టంగా, భయంకరంగా ఉండేది. అతను నడుస్తుండగా, అకస్మాత్తుగా ఒక పెద్ద సింహం అతని ఎదురుగా వచ్చింది. విశ్వనాథుడు భయంతో వణికిపోయాడు. "అయ్యో! ఈ సింహం నన్ను చంపబోతోంది! నేను ఏమి చేయాలి?" అని అతను అనుకున్నాడు. అతను పరుగెత్తడానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ అతని కాళ్ళు కదలలేదు. అతను మూసుకున్న కళ్ళతో, "ఓ దేవుడా! నన్ను కాపాడు!" అని ప్రార్థించాడు.

కానీ ఆ సింహం అతని దగ్గరికి వచ్చి, అతనిని చూసి, "ఓ మానవుడా! భయపడకు. నేను నిన్ను చంపను. నేను ఒక సాధారణ సింహాన్ని కాదు, నేను ఒక మంత్రగాడిచే శపించబడిన రాకుమారుడిని. నాకు ఒక పెద్ద బాధ ఉంది. నా పాదంలో ఒక పదునైన ముల్లు ఇరుక్కుపోయింది. అది నాకు ఎంతో నొప్పిగా ఉంది. నీవు దయచేసి ఆ ముల్లును బయటకు తీస్తే, నేను నీకు  మంచి బహుమతి ఇస్తాను. నేను నీకు ఎప్పటికీ కృతజ్ఞుడిగా ఉంటాను," అని అన్నది.

విశ్వనాథుడు కొంచెం ధైర్యం తెచ్చుకుని, సింహం పాదం దగ్గరికి వెళ్ళాడు. అతను ఆ ముల్లును జాగ్రత్తగా బయటకు తీశాడు. సింహం ఉపశమనంతో నిట్టూర్చింది. "ధన్యవాదాలు! నా ప్రాణాలు కాపాడావు. నీవు నాకు ఎంతో మేలు చేశావు. నీకు నేను ఏమి బహుమతి ఇవ్వగలను?" అని అడిగింది. విశ్వనాథుడు, "నాకు ఏమీ అక్కరలేదు. నీవు ఇప్పుడు క్షేమంగా ఉండటమే నా ఆనందం," అని అన్నాడు. కానీ సింహం, "లేదు! నీవు నాకు చేసిన మేలుకు నేను ఏదో ఇవ్వాలి. ఈ అడవిలో ఒక పెద్ద నిధి ఉంది. నేను దాన్ని నీకు చూపిస్తాను. నీవు దాన్ని తీసుకుని, నీ కుటుంబాన్ని సుఖపరచు," అని అన్నది.

సింహం విశ్వనాథుడిని ఒక పెద్ద రాతి గుహ దగ్గరికి తీసుకువెళ్ళింది. ఆ గుహలో బంగారు నాణేలు, వజ్రాలు, ముత్యాలు, రత్నాలు అన్నీ నిండి ఉన్నాయి. విశ్వనాథుడు ఆశ్చర్యంగా, "ఇది ఎంత అద్భుతం! కానీ నేను ఇంత ధనాన్ని ఎలా తీసుకువెళ్ళగలను? నాకు ఇది అవసరం లేదు. నాకు కొద్దిపాటి డబ్బు సరిపోతుంది," అని అన్నాడు. సింహం, "నీవు ఎంత నిజాయితీపరుడివి! నీకు కావలసినంత తీసుకో. మిగిలినది నీకు ఎప్పుడైనా అవసరమైతే, నీవు ఇక్కడికి తిరిగి రావచ్చు," అని అన్నది.

విశ్వనాథుడు కొద్దిపాటి బంగారు నాణేలు తీసుకుని, సింహానికి కృతజ్ఞతలు చెప్పి, ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళాడు. అతను ఆ నాణేలను అమ్మి, మంచి డబ్బు సంపాదించాడు. అతని కుటుంబం ఆనందంగా, సుఖంగా జీవించడం మొదలుపెట్టింది. కొద్ది రోజుల తర్వాత, విశ్వనాథుడికి మళ్ళీ డబ్బు అవసరం వచ్చింది. అతను సింహం దగ్గరికి వెళ్ళి, మరికొన్ని నాణేలు తీసుకున్నాడు. ఇలా కొన్ని సార్లు జరిగింది.

ఒక రోజు, విశ్వనాథుడు ఆ బంగారు నాణేలను అమ్మడానికి ధనుషుడు అనే కంసాలి దగ్గరికి వెళ్ళాడు. ఆ కంసాలి చాలా తెలివైనవాడు, కానీ చాలా స్వార్థపరుడు, మోసగాడు. అతను ఆ నాణేలను చూసి, ఆశ్చర్యంగా, "ఇవి ఎక్కడి నుండి వచ్చాయి? ఇవి చాలా పురాతనమైనవి, విలువైనవి. ఇంత ధనం నీ దగ్గర ఎలా వచ్చింది?" అని అడిగాడు. విశ్వనాథుడు నిజాయితీగా, "ఒక సింహం నాకు ఈ నాణేలు ఇచ్చింది. అది ఒక నిధిని కాపాడుతోంది," అని చెప్పాడు.

ఆ మాటలు విని, కంసాలి ధనుషుడి కళ్ళు ఆశతో మెరిశాయి. "నిధా! అది ఎక్కడ ఉంది? నీవు నాకు చూపిస్తే, నేను నీకు ఎంతో ఋణపడి ఉంటాను," అని అతను అడిగాడు. విశ్వనాథుడు, "అది నాకు తెలియదు. సింహం మాత్రమే ఆ ప్రదేశాన్ని చేరుకోగలదు. నేను దాని దగ్గరికి వెళ్ళినప్పుడు, అది నన్ను తీసుకువెళ్తుంది," అని అన్నాడు.

కంసాలి మనసులో ఒక దుష్ట ప్రణాళిక రూపుదిద్దుకుంది. "ఈ మూర్ఖుడు నాకు ఆ నిధిని చూపించకపోతే, నేను ఎలా పొందగలను? నేను ఒక ఉపాయం చేయాలి. నేను ఈ బ్రాహ్మణుడిని రాజు దగ్గరికి తీసుకెళ్ళి, అతను నిధిని దొంగిలించాడని ఆరోపణ చేస్తాను. అప్పుడు రాజు అతనిని బంధిస్తాడు. నేను రాజు దగ్గరికి వెళ్ళి, ఆ నిధిని వెతికి తీసుకురావడానికి అనుమతి అడుగుతాను. అప్పుడు నేను ఆ నిధిని మొత్తం తీసుకుని, పారిపోతాను," అని అతను ఆలోచించాడు.

మరునాడు, కంసాలి ధనుషుడు రాజు దగ్గరికి వెళ్ళి, "మహారాజా! నేను ఒక ముఖ్యమైన విషయం చెప్పాలి. ఈ బ్రాహ్మణుడు విశ్వనాథుడు ఒక పెద్ద నిధిని దొంగిలించాడు. అతను ఆ నిధిని తన ఇంట్లో దాచిపెట్టుకున్నాడు. అతను రాజ్యానికి చెందిన ఆస్తిని దొంగిలించాడు. అతనికి శిక్ష విధించాలి," అని అబద్ధం చెప్పాడు.

రాజు కోపంగా, "ఏమిటి? ఈ బ్రాహ్మణుడు నిధిని దొంగిలించాడా? అతనిని పట్టుకుని, బంధించండి!" అని ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు. సైనికులు వెంటనే విశ్వనాథుడిని పట్టుకుని, రాజు ముందు నిలబెట్టారు. విశ్వనాథుడు భయంతో, "మహారాజా! నేను అమాయకుడిని! నేను ఎలాంటి నిధిని దొంగిలించలేదు. ఆ నిధి ఒక సింహం దగ్గర ఉంది. అది నాకు కొద్దిపాటి బంగారం ఇచ్చింది. నేను దాన్ని అమ్మడానికి ఈ కంసాలి దగ్గరికి వెళ్ళాను. అతను నన్ను మోసం చేస్తున్నాడు!" అని అరిచాడు.

రాజు ఆలోచించి, "సరే. నిజం తెలుసుకోవడానికి ఒక మార్గం ఉంది. నీవు ఆ సింహం దగ్గరికి వెళ్ళి, ఆ నిధిని ఇక్కడికి తీసుకురా. అప్పుడు నేను నిజం తెలుసుకుంటాను. నీవు నిజాయితీపరుడివైతే, నేను నిన్ను విడిచిపెడతాను. నీవు మోసగాడివైతే, నీకు కఠినమైన శిక్ష విధిస్తాను," అని అన్నాడు.

విశ్వనాథుడు అడవికి వెళ్ళి, సింహం దగ్గరికి వెళ్ళాడు. అతను ఏడుస్తూ, "నా స్నేహితుడా! నాకు సహాయం చేయి! ఒక కంసాలి నన్ను మోసం చేశాడు. అతను రాజు దగ్గరికి వెళ్ళి, నేను నిధిని దొంగిలించానని అబద్ధం చెప్పాడు. ఇప్పుడు రాజు నన్ను బంధించాడు. నేను ఆ నిధిని తీసుకురాకపోతే, నాకు శిక్ష పడుతుంది. దయచేసి నాకు సహాయం చేయి!" అని వేడుకున్నాడు.

సింహం కోపంగా, "ఆ కంసాలి ఎంత దుష్టుడు! అతను నిన్ను మోసం చేయడమే కాకుండా, నా నిధిని కూడా దోచుకోవాలని అనుకుంటున్నాడు. నేను అతనికి పాఠం నేర్పుతాను. నీవు రాజు దగ్గరికి వెళ్ళు. నేను కూడా వస్తాను. నేను రాజుకు నిజం చెబుతాను," అని అన్నది.

విశ్వనాథుడు రాజు దగ్గరికి తిరిగి వచ్చాడు. అతని వెంట ఆ పెద్ద సింహం కూడా వచ్చింది. రాజు, మంత్రులు, సైనికులు అందరూ ఆశ్చర్యంగా, భయంగా చూశారు. సింహం రాజు ముందు నిలబడి, "మహారాజా! నేను ఈ బ్రాహ్మణుని స్నేహితుడిని. అతను నాకు సహాయం చేశాడు. నేను అతనికి కొద్దిపాటి బంగారం ఇచ్చాను. ఈ కంసాలి అతనిని మోసం చేసి, నా నిధిని దొంగిలించాలని అనుకున్నాడు. అతను అబద్ధం చెప్పాడు. ఇది నిజం," అని చెప్పింది.

రాజు ఆశ్చర్యంగా, "ఇది ఎంత అద్భుతం! ఒక సింహం మాట్లాడుతోంది! ఇది నిజమే అయి ఉండాలి. ఈ బ్రాహ్మణుడు నిజాయితీపరుడు. ఈ కంసాలి మోసగాడు," అని అన్నాడు. అతను కంసాలి ధనుషుడిని పట్టించి, "ఓరి మోసగాడా! నీవు ఈ నిజాయితీపరుడైన బ్రాహ్మణుడిని మోసం చేయడానికి ప్రయత్నించావు. నీకు కఠినమైన శిక్ష విధిస్తున్నాను. నీవు ఇక ఈ రాజ్యంలో ఉండకూడదు. నిన్ను ఇక్కడి నుండి వెళ్ళగొడతున్నాను," అని ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు. సైనికులు కంసాలిని పట్టుకుని, రాజ్యం నుండి వెలివేశారు.

రాజు విశ్వనాథుడితో, "నీవు ఎంత నిజాయితీపరుడివి! నీ ధైర్యం, నీ నిజాయితీ నాకు చాలా నచ్చింది. నేను నిన్ను నా మంత్రిగా నియమిస్తున్నాను. నీకు చాలా గ్రామాలు, ధనం బహుమతిగా ఇస్తున్నాను," అని అన్నాడు. విశ్వనాథుడు సంతోషంగా, "మహారాజా! మీరు నాకు ఇంత గొప్ప గౌరవం ఇస్తున్నారు. నేను ఎల్లప్పుడూ మీకు, ఈ రాజ్యానికి విధేయుడిగా ఉంటాను," అని అన్నాడు. అతను తన భార్య, పిల్లలతో కలిసి సుఖంగా జీవించాడు. ఆ సింహం కూడా అతని స్నేహితుడిగా ఉండిపోయింది.

నీతి: కృతఘ్నత, దురాశ, మోసం ఇవి ఎల్లప్పుడూ వినాశానికి దారితీస్తాయి. కంసాలి ధనుషుడు విశ్వనాథుడు చేసిన మేలును మరచిపోయి, అతనిని మోసం చేయడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ చివరికి అతని మోసం బయటపడి, అతను శిక్షించబడ్డాడు. ఇతరుల మాటలను గుడ్డిగా నమ్మకూడదు. సత్యాన్ని స్వయంగా విచారించి, నిజాయితీగా నిర్ణయాలు తీసుకోవాలి.