తెనాలి రామకృష్ణుడు - అత్యంత విలువైన విత్తనం

ఒక రోజు విజయనగర రాజు కృష్ణదేవరాయలు తన సభలో ఇలా ప్రకటించాడు. "మన రాజ్యంలో అత్యంత విలువైన విత్తనాన్ని తీసుకొచ్చిన వారికి బంగారు నాణేలు బహుమతిగా ఇస్తాను. ఎవరు రాజ్యంలో అత్యంత విలువైన విత్తనాన్ని తీసుకువస్తారో, వారికి నేను వెయ్యి బంగారు నాణేలు బహుమతిగా ఇస్తాను. ఈ పోటీలో ఎవరు గెలుస్తారో చూద్దాం. ఎవరి విత్తనం అత్యంత విలువైనదో, అది మన రాజ్యానికి ఎంతో ఉపయోగకరంగా ఉంటుందో నిర్ణయిద్దాం," అని రాజు ప్రకటించాడు.

ఈ వార్త రాజ్యం అంతా వ్యాపించింది. ప్రతి ఊరిలో, ప్రతి పల్లెలో, ప్రతి గ్రామంలో ఈ వార్త చర్చించబడింది. రైతులు, వ్యాపారులు, తోటమాలులు, పండితులు అందరూ ఆసక్తిగా ఉన్నారు. "ఏది అత్యంత విలువైన విత్తనం? మామిడి గింజా? వరి గింజా? గంధపు చెట్టు విత్తనమా? లేక మరేదైనా అరుదైన విత్తనమా? మనం ఏది తీసుకెళ్తే బహుమతి దొరుకుతుంది?" అని వారు ఆలోచించారు.

మరుసటి రోజు సభలో రైతులు, వ్యాపారులు, తోటమాలులు అనేక రకాల విత్తనాలు తీసుకొచ్చారు. రాజు ఆసక్తిగా అందరి విత్తనాలను చూశాడు. ఆ విత్తనాలు అన్నీ ప్రత్యేకమైనవి, విలువైనవి. ఒకరు మామిడి గింజను చూపిస్తూ, "మహారాజా! ఇది వేలాది రుచికరమైన మామిడి పండ్లను ఇస్తుంది. ఇది చాలా విలువైనది," అని అన్నాడు. మరొకరు వరి గింజను చూపిస్తూ, "మహారాజా! ఇది ప్రజలందరికీ అన్నం పెడుతుంది. ఒక్క గింజ నుండి వందలాది గింజలు వస్తాయి. ఇది అన్నానికి ఆధారం. ఇది చాలా విలువైనది," అని అన్నాడు. ఇంకొకరు గంధపు చెట్టు విత్తనాన్ని చూపించి, "మహారాజా! ఇది ఎంతో విలువైన కలపను ఇస్తుంది. గంధపు చెట్టు కలప చాలా ఖరీదైనది. దీని వాసన, దీని ఔషధ గుణాలు చాలా ప్రసిద్ధమైనవి. ఇది అత్యంత విలువైనది," అని అన్నాడు. మరికొందరు పూల విత్తనాలు, పండ్ల విత్తనాలు, ఔషధ మొక్కల విత్తనాలు ఇలా అనేక రకాల విత్తనాలు తీసుకొచ్చారు. ప్రతి ఒక్కరూ తమ విత్తనమే అత్యంత విలువైనదని వాదించారు.

రాజు అన్నింటినీ ఆసక్తిగా చూశాడు. అన్నీ చాలా విలువైనవి. కానీ ఏది అత్యంత విలువైనదో నిర్ణయించడం కష్టంగా ఉంది. ఆయన కొంచెం ఆలోచిస్తూ, "ఇవన్నీ చాలా విలువైనవి. కానీ వీటిలో అత్యంత విలువైనది ఏది? నేను ఎలా నిర్ణయించాలి?" అని అనుకున్నారు. అప్పుడే తెనాలి రామకృష్ణుడు ఖాళీ చేతులతో సభలోకి వచ్చాడు. ఆయన చేతుల్లో ఏమీ లేవు. ఆయన సాధారణంగా ఉన్నట్లే కనిపించాడు. ఆయన ఎటువంటి విత్తనాన్ని తీసుకురాలేదు. ఆయన రాజు ముందు నిలబడి, వినయంగా నమస్కరించాడు.

రాజు ఆశ్చర్యపడి, "రామకృష్ణా! నువ్వు విత్తనం తీసుకురాలేదా? ఇది పోటీ. ప్రతి ఒక్కరు ఏదో ఒక విత్తనాన్ని తీసుకొచ్చారు. నీవు మాత్రం ఖాళీ చేతులతో వచ్చావు. నీ విత్తనం ఎక్కడ? నీవు కూడా ఏదైనా విలువైన విత్తనాన్ని తీసుకురావాలి కదా! మన రాజ్యంలో అత్యంత విలువైన విత్తనాన్ని తీసుకురమ్మని నేను ప్రకటించాను. నీవు ఏమి తీసుకొచ్చావు?" అని అడిగాడు. తెనాలి నవ్వుతూ, "తీసుకొచ్చాను మహారాజా. నేను ఖచ్చితంగా తీసుకొచ్చాను. కానీ అది ఎవరికీ కనిపించదు. అది చాలా చిన్నది, సూక్ష్మమైనది. అది కళ్ళకు కనిపించదు. కానీ అది చాలా విలువైనది. ఇది ప్రపంచంలోనే అత్యంత విలువైన విత్తనం. ఇది ఎలాంటి బంగారం కంటే, వజ్రం కంటే, ముత్యం కంటే విలువైనది," అని అన్నాడు.

సభలో అందరూ నవ్వసాగారు. "కనిపించని విత్తనమా? అది ఏమిటి? అది ఎలా ఉంటుంది? అతను ఏదో హాస్యం చేస్తున్నాడు. కేవలం సమయం గడుపుతున్నాడు. ఏమీ లేదు. నవ్వించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు," అని వారు అనుకున్నారు. రాజు అడిగాడు, "కనిపించని విత్తనం ఎలా ఉంటుంది? దాని విలువ ఏమిటి? అది ఏమి ఇస్తుంది? అది ఎలా ఉపయోగపడుతుంది?" అని అడిగాడు.

తెనాలి వినయంగా సమాధానమిచ్చాడు. "మహారాజా! నేను తీసుకొచ్చింది జ్ఞానమనే విత్తనం. ఒక రైతు పొలంలో విత్తనం వేస్తే ఒకే పంట వస్తుంది. కానీ జ్ఞానం మనసులో నాటితే తరతరాలకు ఉపయోగపడుతుంది. జ్ఞానం ఉంటే రైతు మంచి పంట పండిస్తాడు, వ్యాపారి నిజాయితీగా వ్యాపారం చేస్తాడు, రాజు న్యాయంగా పరిపాలిస్తాడు, ప్రజలు సుఖంగా జీవిస్తారు. జ్ఞానం లేకపోతే, ఎంత బంగారం ఉన్నా, ఎంత సంపద ఉన్నా, అది పనికిరాదు. జ్ఞానం ఒక్కటే నిజమైన సంపద. అది ఎప్పుడూ పోదు. అది ఎల్లప్పుడూ ఉంటుంది. అది మనిషిని గొప్పవాడిని చేస్తుంది. అదే నిజమైన విత్తనం."

సభ ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమైంది. ఆ మాటలు విని అందరూ ఆలోచనలో పడ్డారు. ఆ మాటల్లో ఎంత లోతైన అర్థం ఉందో వారికి అర్థమైంది. వారు నిశ్శబ్దంగా, ఆలోచనగా నిలబడి ఉన్నారు. రాజు చిరునవ్వుతో లేచి, "నిజమే రామకృష్ణా! అన్ని విత్తనాలకంటే జ్ఞానమనే విత్తనమే గొప్పది. ఒక విత్తనం ఒక పంట ఇస్తుంది. కానీ జ్ఞానం వేలాది పంటలు ఇస్తుంది. అది ఎప్పుడూ పోదు. అది మనిషిని, సమాజాన్ని, రాజ్యాన్ని అభివృద్ధి చేస్తుంది. నీవు చెప్పినది నిజం.ఇది ఏ బంగారం కంటే, ఏ వజ్రం కంటే, ఏ ముత్యం కంటే విలువైనది. నీ తెలివి మరోసారి నిరూపించబడింది," అని అన్నాడు. రాజు తెనాలికి బంగారు నాణేలు బహుమతిగా ఇచ్చాడు.

నీతి: జ్ఞానం అనే విత్తనం నాటితే జీవితమంతా ఫలితాలు ఇస్తుంది. అది ఎప్పుడూ పోదు. అది మనిషిని, సమాజాన్ని, రాజ్యాన్ని అభివృద్ధి చేస్తుంది. సంపద, బంగారం, వజ్రాలు, ముత్యాలు ఇవి తాత్కాలికమైనవి. కానీ జ్ఞానం శాశ్వతమైనది. అది మనల్ని ఎల్లప్పుడూ కాపాడుతుంది.