గొర్రెల కాపరి - తోడేలు - పంచతంత్ర కథలు

ఒకప్పుడు కాశ్మీర్ లోయలోని ఒక చిన్న, అందమైన పల్లెలో రాముడు అనే ఒక యువ గొర్రెల కాపరి నివసిస్తుండేవాడు. అతని తండ్రి చాలా కష్టపడి పనిచేసేవాడు, కానీ కుటుంబం చాలా పేదది. కాబట్టి, రాముడు చిన్న వయసులోనే పనిలోకి వెళ్ళవలసి వచ్చింది. అతను గ్రామానికి దూరంగా, కొండల మధ్య ఉన్న పచ్చిక బయళ్ళలో తన గొర్రెల మందను కాసేవాడు. ప్రతిరోజూ ఉదయాన్నే అతను గొర్రెలను పొలానికి తీసుకెళ్ళి, సాయంత్రం వరకు వాటిని చూసుకునేవాడు. ఇది ఎంతో బాధ్యత కలిగిన పని, ఎందుకంటే గొర్రెలను ఎప్పుడైనా తోడేలు వచ్చి మింగవచ్చు. అందువల్ల రాముడు ఎల్లప్పుడూ అప్రమత్తంగా ఉండాలి.

రాముడికి చాలా ఒంటరిగా ఉండేది. కొండలపై తనతో ఆడే స్నేహితులు లేరు. అతను రోజంతా గొర్రెల పక్కన కూర్చుని, పాటలు పాడుతూ, అప్పుడప్పుడు నిద్రపోతూ ఉండేవాడు. తరచుగా, అతనికి ఏదో సరదా కావాలని, ఏదో ఉత్సాహం కావాలని అనిపించేది. "ఇది ఎంత విసుగ్గా ఉంది! నేను ఏదైనా ఉత్తేజకరమైన పని చేయాలి. గ్రామంలో ఉన్నవారు నన్ను పట్టించుకోవాలి," అని అతను అనుకునేవాడు.

ఒక రోజు, అతను ఆలోచించాడు. "నేను గ్రామ ప్రజలను మోసం చేస్తే ఎలా ఉంటుంది? నేను 'తోడేలు! తోడేలు!' అని అరిస్తే, వారు నా సహాయానికి పరుగెత్తుకొస్తారు. అప్పుడు నాకు కొంచెం వినోదం ఉంటుంది!" అని అతను అనుకున్నాడు.

అతను వెంటనే తన ప్రణాళికను అమలు చేయడానికి నిశ్చయించుకున్నాడు. అతను గ్రామానికి ఎదురుగా ఉన్న ఒక కొండ మీదకు పరుగెత్తి, తన చేతులు పైకెత్తి, బిగ్గరగా అరిచాడు: "కాపాడండి! తోడేలు! తోడేలు! నా గొర్రెలను తింటోంది! త్వరగా రండి! సహాయం చేయండి!"

ఆ కేకలు విని, గ్రామస్థులు అందరూ భయంతో, ఆందోళనతో పరుగెత్తుకొచ్చారు. రైతులు, మహిళలు, పిల్లలు, వృద్ధులు అందరూ కర్రలు, కత్తులు, పారలు, ఏవైనా ఆయుధాలు తీసుకుని, పరుగెత్తుకుంటూ కొండ మీదికి వచ్చారు. వారు చాలా అలసిపోయి, చెమటలు కారుస్తూ, ఆగిపోయారు. అక్కడ ఎటువంటి తోడేలు లేదు! రాముడు నవ్వుతూ, వారి వైపు చూస్తూ ఉన్నాడు.

గ్రామస్థులు ఆశ్చర్యంగా, "ఏమిటి? తోడేలు ఎక్కడ? నీవు ఎందుకు అలా అరిచావు? మేమంతా భయపడి, పరుగెత్తుకొచ్చాం," అని అడిగారు. రాముడు నవ్వుతూ, "ఓహో! మీరు నిజం అనుకున్నారా! మీరంతా ఎలా పరిగెత్తుకొస్తారో చూడాలని అనుకున్నాను. ఎంత సరదాగా ఉంది!" అని అన్నాడు.

గ్రామస్థులు కోపంగా, "నీవు ఎంత మూర్ఖుడివి! నీవు మమ్మల్ని మోసం చేశావు! ఇలాంటి అబద్ధాలు చెప్పకూడదు. ఇది చాలా తప్పు. నీవు ఇలా మమ్మల్ని మోసం చేస్తే, ఎప్పుడైనా నిజంగా ప్రమాదం వస్తే, మేము నమ్మము," అని హెచ్చరించారు. వారు కోపంగా తిరిగి గ్రామానికి వెళ్ళిపోయారు.

రాముడు వారి హెచ్చరికలు పట్టించుకోలేదు. అతను నవ్వుతూ, "వారు ఎంత మూర్ఖులు! నేను మళ్ళీ ఆటపట్టించాలి!" అని అనుకున్నాడు. కొద్ది రోజుల తర్వాత, రాముడు మళ్ళీ అదే పని చేశాడు. అతను కొండ మీదకు పరుగెత్తి, బిగ్గరగా అరిచాడు: "తోడేలు! తోడేలు! నా గొర్రెలను తింటోంది! త్వరగా రండి! సహాయం చేయండి!"

ఆ కేకలు విని, గ్రామస్థులు మళ్ళీ పరుగెత్తుకొచ్చారు. కానీ ఈసారి కొంచెం నెమ్మదిగా, ఎందుకంటే వారికి మొదటిసారి అతను అబద్ధం చెప్పాడని తెలుసు. వారు వచ్చి చూశారు. మళ్ళీ తోడేలు లేదు. రాముడు మళ్ళీ నవ్వుతూ, "ఓహో! మీరు మళ్ళీ నమ్మారు! ఇది ఎంత సరదాగా ఉంది!" అని అన్నాడు.

ఇప్పుడు గ్రామస్థులు చాలా కోపంగా, "నీవు మమ్మల్ని మోసం చేశావు. నీవు అబద్ధాలు చెప్పే పిల్లవాడివి! మేము ఇకపై నీ మాటలు నమ్మము. నీకు ప్రమాదం వస్తే, నీ బాధ్యత, నీ ప్రాణం. మేము రాము," అని అరిచారు. వారు కోపంగా తిరిగి గ్రామానికి వెళ్ళిపోయారు.

అయితే, కొన్ని రోజుల తర్వాత నిజంగా ఒక తోడేలు ఆ ప్రాంతానికి వచ్చింది. అది ఆకలితో, ఆ గొర్రెల మందను చూసి, మెల్లగా వాటి వైపు వచ్చింది. రాముడు దానిని చూశాడు. అతనికి భయం వేసింది. అతను గట్టిగా అరిచాడు: "నిజంగా తోడేలు! తోడేలు! నా గొర్రెలను తింటోంది! త్వరగా రండి! సహాయం చేయండి!"

గ్రామస్థులు అతని కేకలు విన్నారు, కానీ వారు రాలేదు. వారు , "ఆ పిల్లవాడు మళ్ళీ మనల్ని మోసం చేస్తున్నాడు. అతని మాటలు నమ్మలేము. అతను ఎప్పుడూ అబద్ధాలు చెబుతాడు. ఇప్పుడు మళ్ళీ అలాగే అరుస్తున్నాడు," అని అనుకున్నారు.

తోడేలు రాముడి మంద మీద దాడి చేసింది. అది గొర్రెలను ఒక్కొక్కటిగా పట్టుకుని తినసాగింది. రాముడు భయంతో, "నిజంగా తోడేలు! దయచేసి రండి! నాకు సహాయం చేయండి!" అని మళ్ళీ మళ్ళీ అరిచాడు. కానీ ఎవరూ రాలేదు. గ్రామస్థులు అతని అరుపులను పట్టించుకోలేదు. తోడేలు అన్ని గొర్రెలను తినేసింది. రాముడు భయంతో, బాధగా కొండ మీద ఒంటరిగా మిగిలిపోయాడు. అతను ఏడ్చాడు, "నేను ఎంత మూర్ఖుడిని! నేను అబద్ధాలు చెప్పాను. ఇప్పుడు నా గొర్రెలు చనిపోయాయి. నా తండ్రికి, నా యజమానికి నేను ఏమి సమాధానం ఇవ్వాలి? నా అబద్ధాలు నాకు, నా మందకు ప్రమాదం తెచ్చాయి. నేను ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పను. నేను నిజాయితీగా ఉంటాను," అని అతను అనుకున్నాడు.

అతను దిగులుగా, అవమానంగా గ్రామానికి తిరిగి వెళ్ళాడు. గ్రామస్థులు అతనిని చూసి, "నీవు ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు? నీ గొర్రెలు ఎక్కడ?" అని అడిగారు. రాముడు ఏడుస్తూ, "నిజంగా తోడేలు వచ్చింది. నేను సహాయం కోసం అరిచాను. కానీ మీరు రాలేదు. ఎందుకంటే మీరు నన్ను నమ్మలేదు. నా అబద్ధాలు వల్ల నేను అన్నీ కోల్పోయాను. నా గొర్రెలన్నీ చనిపోయాయి. నేను ఎంత మూర్ఖుడిని!" అని అన్నాడు.

గ్రామస్థులు జాలిగా, "నిన్ను మేము హెచ్చరించాము. అబద్ధాలు చెప్పకు, అమాయకులను మోసం చేయకు అని. ఇప్పుడు నీవు నీ కర్మల ఫలితం అనుభవిస్తున్నావు. ఎప్పుడూ నిజాయితీగా ఉండాలి. అబద్ధాలు ఎప్పుడూ మంచివి కావు," అని అన్నారు. ఆ రోజు నుండి రాముడు మారిపోయాడు. అతను ఇక ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పలేదు. అతను నిజాయితీగా, సత్యవంతంగా జీవించాడు. 

నీతి: అబద్ధాలు, మోసం ఇవి ఎల్లప్పుడూ నష్టాన్ని తెస్తాయి. రాముడు తన సరదా కోసం అబద్ధాలు చెప్పి, గ్రామస్థులను మోసం చేశాడు. అతను రెండుసార్లు అబద్ధం చెప్పాడు. మూడవసారి నిజంగా ప్రమాదం వచ్చినప్పుడు, గ్రామస్థులు అతని మాటలు నమ్మలేదు. అతని అబద్ధాలు అతనికి, అతని మందకు ప్రమాదం తెచ్చాయి. అబద్ధం ఎంత చిన్నదైనా, అది నమ్మకాన్ని దెబ్బతీస్తుంది. ఎప్పుడైనా నిజంగా ప్రమాదం వస్తే, ఎవరూ మనకు సహాయం చేయరు. అందువల్ల, మనం ఎప్పుడూ నిజాయితీగా జీవించాలి. అదే నిజమైన తెలివి.