నక్క మరియు డోలు - పంచతంత్ర కథలు

ఒకప్పుడు వింధ్య పర్వతాల సమీపంలో ఒక విశాలమైన, ఎండిపోయిన అడవి ఉండేది. ఆ అడవిలో చెట్లు ఎక్కువగా లేవు. పొడిగా ఉన్న గడ్డి, ముళ్ళ పొదలు, రాళ్ళు మాత్రమే ఉండేవి. ఆ అడవి అంచున ఒక పెద్ద బంజరు భూమి ఉండేది. అది పురాతన కాలంలో యుద్ధభూమి. ఆ యుద్ధభూమి గడ్డితో నిండి, అక్కడక్కడా ఎప్పుడో పడిపోయిన ఆయుధాలు, రథాలు, పాత కత్తులు కనిపిస్తుంటాయి. ఈ ప్రాంతంలో ఒక నక్క చతురుడు నివసిస్తుండేది. చతురుడు చాలా తెలివైనది, కానీ అతనికి ఒక పెద్ద సమస్య ఉండేది. అతను ఎప్పుడూ తినడానికి తగిన ఆహారం వెతుక్కోలేక, ఆకలితో ఉండేవాడు.

ఒకరోజు ఉదయం, చతురుడు ఆకలి బాధను తట్టుకోలేక, ఆహారం కోసం బంజరు భూమి వైపు నడవడం మొదలుపెట్టాడు. అతను చాలా దూరం నడిచి, యుద్ధభూమి మధ్యకు వచ్చాడు. అక్కడ ఒక పెద్ద, భారీ వస్తువు గడ్డి మధ్య పడి ఉంది. అది ఒక పెద్ద యుద్ధ డోలు. దాని రెండు వైపులా చర్మం బిగించబడి, పైన కొంచెం మట్టి, పొడి ఆకులు పడి ఉన్నాయి. దాని పక్కనే ఒక పొడవాటి కర్ర( డోలు మ్రోగించే కర్ర ) కూడా ఉంది.

ఆ డోలును చూసి, చతురుడు మొదట భయపడ్డాడు. "ఇది ఏమిటి? ఎక్కడి నుండి వచ్చింది? ఇది ఏదైనా ప్రమాదకరమైన జంతువా? లేక వేటగాడి ఉచ్చా?" అని అతను ఆలోచించాడు. అతను కొంత దూరం నుండి గమనిస్తూనే ఉన్నాడు. గంటల తరబడి ఆ డోలు కదలలేదు. చతురుడుకి కుతూహలం పెరిగిపోయింది. "ఇది కదలడం లేదు. ఇది ఏదో నిర్జీవ వస్తువు అవ్వొచ్చు. కానీ ఇది ఎందుకు ఇక్కడ ఉంది?" అని అతను అనుకున్నాడు.

అతను మెల్లగా, భయంతో, ఆ డోలు దగ్గరికి వెళ్ళాడు. అతను తన ముక్కుతో దాన్ని తాకాడు. అది కదలలేదు. అతను దాని చుట్టూ తిరిగాడు. అది కదలలేదు. అతనికి కొద్దిగా ధైర్యం వచ్చింది. అతను దానిపై ఒక్కసారిగా తన పాదంతో తన్నాడు. ఆ డోలు మీద పడి ఉన్న పొడి ఆకులు, మట్టి కారణంగా, అది ఒక భయంకరమైన శబ్దం చేసింది "ఢమ్... ఢమ్... ఢమ్!" ఆ గర్జన విని, చతురుడు భయంతో వెనక్కి పరుగెత్తాడు. అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. "అయ్యో! ఇది ఏదో ప్రాణి! ఇది నన్ను చంపబోతోంది!" అని అతను అనుకున్నాడు.

అతను చాలా దూరం పరుగెత్తి, ఒక రాయి వెనుక దాక్కున్నాడు. అతను కొంతసేపు ఎదురు చూశాడు. కానీ ఆ శబ్దం మళ్ళీ రాలేదు. అతని భయం మెల్లగా తగ్గిపోయింది. "అది నన్ను వెంబడించలేదు. అది నిజమైన ప్రాణి కాదు. అది నేను తన్నడం వల్ల కలిగిన శబ్దం మాత్రమే!" అని అతను ఆలోచించాడు. అతను మళ్ళీ ధైర్యంగా నిలబడి, ఆ డోలు దగ్గరికి తిరిగి వచ్చాడు.

ఇప్పుడు అతనికి పూర్తి ధైర్యం వచ్చింది. అతను ఆ డోలు దగ్గరికి వెళ్ళి, దాని చర్మాన్ని పరిశీలించాడు. అతను ఆ డోలు మీద నిలబడి, ఆ పక్కనే ఉన్న కర్రను తీసుకుని, బలంగా కొట్టాడు. "ఢమ్... ఢమ్... ఢమ్... ఢమ్!" ఆ శబ్దం అంతా ఎదురుప్రతిధ్వనిస్తూ బంజరు భూమి అంతా మారుమోగింది. ఇప్పుడు అతనికి భయం లేదు. అతను నవ్వుతూ, "ఇది కేవలం ఒక డోలు! నేను దానికి భయపడ్డాను. ఎంత మూర్ఖుడిని!" అని అనుకున్నాడు.

అతను ఆ డోలు నుండి కొద్దిగా చర్మాన్ని పట్టి, బలంగా లాగాడు. ఆ చర్మం పాతది కావడం వల్ల, అది సులభంగా చిరిగిపోయింది. ఆ చిరిగిన ముక్కలు తినడానికి రుచికరంగా ఉన్నాయి. చతురుడు ఆకలితో ఉండటం వల్ల, అతను ఆ ముక్కలను తినడం ప్రారంభించాడు. అవి గట్టిగా ఉన్నా, పళ్ళతో కొరికి, నమిలి, తిన్నాడు. అతని ఆకలి కొంతవరకు తీరింది.

అతను ఆ డోలు చర్మాన్ని మొత్తం తినేశాడు. ఇప్పుడు అతనికి తృప్తిగా ఉంది. చతురుడు కూర్చుని, "ఈ రోజు నేను ఒక గొప్ప పాఠం నేర్చుకున్నాను. ప్రారంభంలో నేను ఈ డోలును చూసి భయపడ్డాను. అది నన్ను చంపుతుందని, ప్రమాదకరమైనదని అనుకున్నాను. కానీ నేను ధైర్యంగా దగ్గరికి వెళ్ళి, పరిశీలించినప్పుడు, అది కేవలం ఒక నిర్జీవ వస్తువు అని తెలిసింది. నా భయం కంటే, నా ధైర్యం పెద్దది అవ్వడం వల్ల, నేను ఆహారం పొందాను," అని అన్నాడు.

ఆ రోజు నుండి చతురుడు మారిపోయాడు. అతను ఏది చూసినా, అది నిజమైన ప్రమాదమా లేక కేవలం ఊహా అని పరిశీలించేవాడు. అతని ధైర్యం పెరిగింది. అతను ఆ అడవిలో ఎంతో ఆహారం సంపాదించగలిగాడు. ధైర్యం అతనికి ఆహారాన్ని, ఆనందాన్ని, సంతృప్తిని ఇచ్చింది.

నీతి: భయం అనేది మన ఊహలోని వ్యాకులత. చతురుడు మొదటి చూపులో డోలును చూసి భయపడ్డాడు. అతను దాని వెనుక ఏదో ప్రమాదం ఉందని ఊహించాడు. కానీ అతను ధైర్యంగా ముందుకు వెళ్ళి, ఆ వస్తువును పరిశీలించినప్పుడు, అది కేవలం ఒక నిర్జీవ వస్తువు అని తెలిసింది. అతని భయం అతన్ని దూరంగా ఉంచింది, కానీ అతని ధైర్యం అతనికి ఆహారాన్ని ఇచ్చింది. మన జీవితంలో కూడా మనం ఎన్నో అవకాశాలను భయం వల్ల కోల్పోతాము. మనం ఏదో కొత్త పని చేయాలని అనుకున్నా, మనం దానికి భయపడి వదిలివేస్తాము. కానీ మనం ధైర్యంగా, ముందుకు సాగితే, ఆ అవకాశాలు మనకు విజయంలా మారతాయి.