అక్బర్ బీర్బల్ కథలు - అంధుల జాబితా

ఒక సమయంలో అక్బర్ కి పని వత్తిడి పెరిగి రాజ్యపాలన మీద కొంచెం శ్రద్ధ తగ్గి రాజ్యంలో అవినీతి పెరిగిపోయింది. బీర్బల్ దీనిని గమినించి సరియైన సమయం కోసం చూస్తున్నాడు. ఒక రోజు, అక్బర్ తన సభలో కూర్చుని ఉండగా, ఒక ఆలోచన వచ్చింది. ఆయన ప్రజల క్షేమం గురించి ఆలోచిస్తూ, "నా సామ్రాజ్యంలో ఎంత మంది అంధులు ఉన్నారు? వారి కష్టాలు ఏమిటి? నేను వారికి ఏమి సహాయం చేయగలను? వారికి ఆహారం, వస్త్రాలు, ఆశ్రయం అన్నీ అవసరం. నేను వారి కోసం ఏదైనా చేయాలి. వారు కూడా నా ప్రజలు. వారికి కూడా నా రక్షణ అవసరం," అని అనుకున్నాడు. ఆయన వెంటనే తన మంత్రులను పిలిచి, "నా సామ్రాజ్యంలో ఎంత మంది అంధులు ఉన్నారు? వారి పేర్లు, వారి ఊర్లు, వారి కష్టాలు అన్నీ తెలుసుకోవాలి. నేను వారికి సహాయం చేయాలని అనుకుంటున్నాను. కాబట్టి, వారి పూర్తి జాబితాను సిద్ధం చేయండి. ప్రతి అంధుడి పేరు, అతని ఊరు, అతని కుటుంబం అన్నీ నమోదు చేయండి. ఎవరూ మినహాయించబడకూడదు," అని ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు.

మంత్రులు వెంటనే పని మొదలుపెట్టారు. వారు రాజ్యం మొత్తం వెతికి, అంధుల పేర్లను సేకరించారు. వారు ఊరూరా తిరిగి, ప్రతి అంధుడిని కలిసి, వారి వివరాలు తీసుకున్నారు. చాలా రోజుల తర్వాత, ఒక పెద్ద జాబితా సిద్ధమైంది. ఆ జాబితాలో వందలాది మంది అంధుల పేర్లు ఉన్నాయి. ఆ జాబితాను అక్బర్ కు సమర్పించారు. అక్బర్ ఆ జాబితాను చూసి, సంతోషించాడు. "ఇది మంచి పని. ఈ జాబితా ఆధారంగా నేను అంధులకు సహాయం చేయగలను. వారికి ఆహారం, వస్త్రాలు, ఆశ్రయం అన్నీ ఇవ్వగలను. కానీ ఈ జాబితా పూర్తిగా ఉందా? ఎవరైనా మినహాయించబడ్డారా? ఈ జాబితాలో ఇంకా ఎవరైనా లేరా? ఇంకా కొంతమంది ఉండవచ్చు అని నేను అనుకుంటున్నాను ," అని అన్నాడు.

ఆయన ఆ జాబితాను బీర్బల్ కు ఇచ్చి, "బీర్బల్! ఈ జాబితాను చూడు. ఇది పూర్తిగా ఉందా? లేక దీనిలో ఏవైనా తప్పులు ఉన్నాయా?" అని అడిగాడు. బీర్బల్ ఆ జాబితాను తీసుకుని, జాగ్రత్తగా చూశాడు. ఆయన ముఖంలో ఒక చిరునవ్వు మెరిసింది. "జహాపనా! ఈ జాబితాలో ఒక ముఖ్యమైన వ్యక్తి లేరు. ఆయన పేరు కూడా ఈ జాబితాలో ఉండాలి. ఎందుకంటే ఆయన కూడా అంధులే. ఆయన కూడా ఈ జాబితాలో ఉండటానికి అర్హులు. ఆయన కూడా ఈ సహాయానికి పాత్రులు," అని అన్నాడు.

అక్బర్ ఆశ్చర్యంగా, "ఎవరు ఆ వ్యక్తి? ఎవరు మినహాయించబడ్డారు? ఎవరు ఇంకా ఈ జాబితాలో లేరు? నాకు చెప్పు. నేను వెంటనే అతని పేరును చేర్చుతాను. ఎవరు ఆ అంధుడు? అతని పేరు ఏమిటి? అతను ఎక్కడ ఉన్నాడు?" అని అడిగాడు. బీర్బల్ ప్రశాంతంగా, "జహాపనా! ఆ వ్యక్తి మీరే. మీరు కూడా అంధులే. ఎందుకంటే మీరు మీ సామ్రాజ్యంలో జరుగుతున్న అన్యాయాలను, కష్టాలను చూడలేకపోతున్నారు. మీరు మీ ప్రజల బాధను గమనించడం లేదు. మీరు మీ మంత్రుల మోసాలను, అబద్ధాలను చూడలేకపోతున్నారు. మీరు మీ సామ్రాజ్యంలో జరుగుతున్న అక్రమాలను పట్టించుకోవడం లేదు. కాబట్టి, మీరు కూడా అంధులే. మీరు కూడా ఈ జాబితాలో ఉండాలి," అని అన్నాడు.

సభలో ఉన్నవారంతా ఆశ్చర్యపోయారు. వారు ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకున్నారు. "ఇది ఏమిటి? బీర్బల్ చక్రవర్తిని అంధుడని అంటున్నాడా? ఇది ఎంత ధైర్యం! ఇతను ఎలా ఇంత ధైర్యం చేశాడు? ఇతను చక్రవర్తి కోపానికి గురవుతాడు," అని వారు అనుకున్నారు. అక్బర్ కూడా కోపంగా, "ఏమిటి? నేను అంధుడినా? నేను ఎలా అంధుడిని? నాకు కళ్ళు ఉన్నాయి. నేను బాగా చూడగలను. నీవు ఎలా నన్ను అంధుడని అంటున్నావు? నీకు ధైర్యమేమిటి? నీకు తెలియదా, నేను చక్రవర్తిని. నేను నిన్ను శిక్షించగలను," అని అరిచాడు.

బీర్బల్ వినయంగా, "జహాపనా! నేను అవమానించడానికి కాదు, మీకు ఒక పాఠం నేర్పడానికి ఇలా అన్నాను. మీకు శారీరకంగా అంధత్వం లేదు. కానీ మీరు మీ సామ్రాజ్యంలో జరుగుతున్న అన్యాయాలను, కష్టాలను చూడలేకపోతున్నారు. మీ మంత్రులు మిమ్మల్ని మోసం చేస్తున్నారు. ప్రజలు బాధపడుతున్నారు. కానీ మీరు వాటిని పట్టించుకోవడం లేదు. కాబట్టి, మీరు కూడా అంధులే. నిజమైన అంధత్వం అంటే కళ్ళు లేకపోవడం కాదు. అది చూడాల్సినవి చూడకపోవడం, అర్థం చేసుకోవాల్సినవి అర్థం చేసుకోకపోవడం. మీరు మీ ప్రజల బాధను చూడలేకపోతున్నారు. కాబట్టి మీరు నిజమైన అంధులు," అని అన్నాడు.

అక్బర్ ఆ మాటలు విని, ఆలోచించాడు. ఆయనకు బీర్బల్ మాటల్లో నిజం ఉందని అర్థమైంది. "బీర్బల్ చెప్పింది నిజం. నేను నా సామ్రాజ్యంలో జరుగుతున్న అన్యాయాలను చూడలేకపోతున్నాను. నేను ప్రజల బాధను పట్టించుకోవడం లేదు. నేను నిజంగా అంధుడినే. నేను ఎంత మూర్ఖుడిని! నేను శారీరకంగా చూడగలను, కానీ మానసికంగా అంధుడిని. నేను నా తప్పును గుర్తించాను. ఇకముందు నేను నా ప్రజల బాధను చూస్తాను. నేను వారి కష్టాలను అర్థం చేసుకుంటాను. నేను న్యాయంగా పరిపాలిస్తాను," అని అతను అనుకున్నాడు.

అప్పుడు అక్బర్ నవ్వుతూ, "బీర్బల్! నీవు మరోసారి నీ తెలివితో నాకు ఒక గొప్ప పాఠం నేర్పించావు. నీవు లేకపోతే, నేను ఎప్పటికీ నా తప్పును గుర్తించేవాడిని కాదు. నేను నా సామ్రాజ్యంలో జరుగుతున్న అన్యాయాలను చూడలేకపోతున్నాను. నేను నిజంగా అంధుడినే. ఇకముందు నేను నా కళ్ళను తెరిచి, నా ప్రజల బాధను చూస్తాను. నీ తెలివి నా సామ్రాజ్యానికి గర్వకారణం," అని అన్నాడు.

ఆయన వెంటనే తన మంత్రులను పిలిచి, "ఈ జాబితాలో నా పేరును కూడా చేర్చండి. నేను కూడా అంధుడినే. నాకు కూడా సహాయం అవసరం. నేను కూడా ఈ జాబితాలో ఉండాలి. ఎందుకంటే నేను కూడా చూడలేకపోతున్నాను. కానీ ఇకముందు నేను చూస్తాను. నేను నా ప్రజల కోసం పనిచేస్తాను," అని ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు.

ఆ రోజు నుండి, అక్బర్ తన సామ్రాజ్యంలో జరుగుతున్న ప్రతి విషయాన్ని జాగ్రత్తగా గమనించేవాడు. ఆయన ప్రజల కష్టాలను అర్థం చేసుకుని, వారికి సహాయం చేసేవాడు. ఆయన ఎప్పుడూ బీర్బల్ సలహాలు తీసుకునేవాడు. ఆయన ఒక మంచి, న్యాయమైన పాలకుడిగా మారిపోయాడు. ఆయన పరిపాలనలో రాజ్యం మరింత అభివృద్ధి చెందింది.

నీతి: నిజమైన అంధత్వం అంటే కళ్ళు లేకపోవడం కాదు. అది చూడాల్సినవి చూడకపోవడం. బీర్బల్ తన తెలివితో అక్బర్ కు ఒక గొప్ప పాఠం నేర్పించాడు. మనం ఎల్లప్పుడూ మన చుట్టూ జరుగుతున్న విషయాలను గమనించాలి. ఇతరుల కష్టాలను, అన్యాయాలను చూడాలి. అవి మన కళ్ళకు కనిపించకపోతే, మనం కూడా అంధులమే.