పావురం మరియు గద్ద

ఒక పెద్ద అడవిలో శ్వేత అనే ఒక తెల్లని పావురం ఉండేది. శ్వేత చాలా అందంగా, నిర్మలంగా ఉండేది. దాని ఈకలు తెల్లగా మంచులా మెరుస్తూ ఉండేవి. అది ఎప్పుడూ శాంతంగా, ప్రశాంతంగా ఉండేది. దానికి ఎవరి మీదా కోపం లేదు. అది ఇతర పక్షులతో, జంతువులతో స్నేహంగా ఉండేది. ప్రతి ఒక్కరికీ శ్వేత అంటే ఇష్టం.

ఆ అడవిలోనే శక్తి అనే ఒక పెద్ద, భయంకరమైన గద్ద ఉండేది. శక్తి ఎప్పుడూ ఆకాశంలో ఎగురుతూ, చిన్న చిన్న పక్షులను, ఎలుకలను వేటాడేది. దాని గోళ్లు పదునైనవి. దాని ముక్కు పదునైనది. అది చూస్తే అందరికీ భయం. అది అడవిలోని అన్ని చిన్న జంతువులకు భయం కలిగించేది. ఎవరైనా శక్తి దగ్గరికి వస్తే, అది వారిని పట్టుకుని తినేది. అందుకే ఎవరూ శక్తి దగ్గరికి వెళ్ళేవారు కాదు.

ఒకరోజు శక్తి ఆకాశంలో ఎగురుతూ వేటాడుతోంది. అది ఒక చిన్న కుందేలును చూసి, దాని మీద దూకబోయింది. కానీ ఆ కుందేలు చాలా చురుకుగా ఉండడం వల్ల, అది తప్పించుకుంది. శక్తి దాని వెనకాల పరుగెత్తింది. ఆ పరుగెత్తడంలో శక్తి ఒక పెద్ద చెట్టు కొమ్మ ఢీకొని, కిందికి పడిపోయింది.

"అమ్మో!" అని శక్తి బాధగా అరిచింది. దాని ఎడమ రెక్క చాలా గాయపడింది. అది ఎగరలేకపోయింది. అది భూమి మీద పడి, బాధతో కూరుకుపోయింది. దాని రెక్క నుంచి రక్తం కారుతోంది. దానికి చాలా నొప్పిగా ఉంది.

"ఎవరైనా! సహాయం చేయండి! నేను గాయపడ్డాను! " అని శక్తి గట్టిగా అరిచింది.

ఆ అరుపు విని అడవిలోని అన్ని జంతువులు అక్కడికి వచ్చాయి. కానీ అవి శక్తిని చూసి, భయంతో వెనక్కి తగ్గాయి.

"ఇది శక్తి! ఇది మనల్ని తింటుంది! దీని దగ్గరికి వెళ్లకూడదు!" అని ఒక కుందేలు అరిచింది.

"అవును! ఇది మన శత్రువు. ఇది చనిపోతే, మనం సురక్షితంగా ఉంటాం. దీనికి సహాయం చేయకూడదు" అని మరొక ఎలుక అంది.

అందరూ అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారు. శక్తి ఒంటరిగా, బాధగా, నిస్సహాయంగా అక్కడే ఉండిపోయింది. దాని కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. "నేను ఎంత పాపం చేశాను! ఇతరులను భయపెట్టాను, వేటాడాను. అందుకే ఇప్పుడు ఎవరూ నాకు సహాయం చేయడం లేదు" అని అది బాధగా అనుకుంది.

ఆ సమయంలో శ్వేత అక్కడి నుంచి ఎగురుతూ వెళ్తోంది. అది శక్తి బాధను చూసింది. దాని మనసులో జాలి కలిగింది. "శక్తి గాయపడింది! దానికి సహాయం కావాలి. కానీ అది మన శత్రువు. అది మనల్ని తింటుంది. నేను సహాయం చేస్తే, అది నన్ను కూడా తినేస్తుందేమో!" అని శ్వేత మొదట అనుకుంది.

కానీ శ్వేత శక్తి బాధను చూడలేకపోయింది. "అది ఎంత పాపం చేసినా, ఇప్పుడు అది గాయపడి ఉంది. దానికి సహాయం అవసరం. కరుణ అంటే శత్రువు పట్ల కూడా దయ చూపడమే. నేను దానికి సహాయం చేస్తాను" అని అది నిర్ణయించుకుంది.

శ్వేత ధైర్యంగా శక్తి దగ్గరికి ఎగిరివచ్చింది. "శక్తీ! నేను నీకు సహాయం చేయనా? నీ రెక్కకు గాయమైంది. నేను దాన్ని కట్టగలను" అని అడిగింది.

శక్తి ఆశ్చర్యంగా ఆ పావురం వైపు చూసింది. "నువ్వా? నా ప్రాణ శత్రువు నువ్వు. నా భయంతో అందరూ పారిపోయారు. నువ్వు ఎందుకు నాకు సహాయం చేయాలనుకుంటున్నావు? నేను నిన్ను తినేస్తాను" అని బెదిరింపుగా అంది.

శ్వేత శాంతంగా, "నీకు ఇప్పుడు బాధగా ఉంది. నువ్వు బలహీనంగా ఉన్నావు. నీకు సహాయం అవసరం. నేను భయపడను. నేను నీకు సహాయం చేస్తాను. ఎందుకంటే ప్రతి జీవికి జీవించే హక్కు ఉంది. కరుణ అంటే ఎవరు ఎలా ఉన్నా, వారికి సహాయం చేయడమే" అంది.

శ్వేత జాగ్రత్తగా శక్తి దగ్గరికి వెళ్లింది. అది తన ముక్కుతో దగ్గరలో ఉన్న మెత్తని ఆకులను, తీగలను తెచ్చింది. అది శక్తి రెక్కకు ఆ ఆకులను, తీగలను జాగ్రత్తగా కట్టింది. "ఇలా కాసేపు ఉండు. రక్తం ఆగిపోతుంది. కొన్ని రోజుల్లో నీ రెక్క బాగవుతుంది" అంది.

అది శక్తికి దగ్గరలో ఉన్న నీటి బుగ్గ నుంచి నీరు తెచ్చి ఇచ్చింది. "నీళ్లు తాగు. నీకు దాహం వేస్తుంది" అంది. శక్తి ఆ నీళ్లు తాగింది. శ్వేత పక్కనే కూర్చుని, శక్తి కోలుకునే వరకు వేచి ఉంది.

శక్తికి చాలా ఆశ్చర్యంగా ఉంది. "శ్వేతా! నువ్వు నా శత్రువువి. నిన్ను చూడగానే నేను తినేసేదాన్ని. కానీ నువ్వు నాకు సహాయం చేస్తున్నావు. నీకు భయం లేదా? నేను నిన్ను తినేస్తానేమోనని భయపడటం లేదా?" అని అడిగింది.

శ్వేత నవ్వి, "నాకు నీ మీద భయం ఉంది. కానీ నీ బాధ చూసి నాకు జాలి కలిగింది. ఆ జాలి భయాన్ని గెలిచింది. నేను నీకు సహాయం చేయాలని అనుకున్నాను. ఎందుకంటే ఎవరు ఎంత పాపం చేసినా, వారు బాధలో ఉన్నప్పుడు సహాయం చేయాలి. అదే కరుణ" అంది.

శక్తి కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. "శ్వేతా! నేను ఎంత పాపం చేశాను! నేను ఎన్ని పక్షులను, జంతువులను బాధించాను. వారి భయాన్ని నేను పట్టించుకోలేదు. కానీ ఇప్పుడు నాకు నా తప్పు అర్థమైంది. నువ్వు నా శత్రువు అయినా, నాకు సహాయం చేశావు. నీ కరుణ నా హృదయాన్ని మార్చేసింది. నేను ఇకపై ఎవరినీ వేటాడను. ఎవరికీ హాని చేయను" అని మాట ఇచ్చింది.

శ్వేత సంతోషంగా, "శక్తీ! అదే నేను కోరుకునేది. కరుణ శత్రువులను కూడా స్నేహితులుగా మార్చగలదు. నీ మార్పు నాకు చాలా సంతోషం కలిగిస్తోంది" అంది.

కొన్ని రోజులు గడిచాయి. శక్తి రెక్క కోలుకుంది. శ్వేత ఆకులు, తీగలు తీసేసింది. శక్తి తన రెక్కను కదిలించింది. అది సరిగ్గా పని చేస్తోంది. శక్తికి చాలా సంతోషంగా ఉంది. అది శ్వేత వైపు తిరిగి, "శ్వేతా! నువ్వు నా ప్రాణాలు కాపడావు. నువ్వు నాకు కరుణ అనే పాఠం నేర్పించావు. ఇక నుంచి నేను మారిపోతాను. నీకు ఏమైనా సహాయం కావాలంటే, నేను ఎప్పుడూ నీతో ఉంటాను" అని అంది.

అప్పటి నుంచి శక్తి ఎవరినీ వేటాడలేదు. అది ఆకాశంలో ఎగురుతూ, తనకు కావలసినంత మాత్రమే తినేది. అది ఇతర పక్షులకు హాని చేసేది కాదు. అది అడవిలోకి వచ్చిన వేటగాళ్లను, ప్రమాదాలను ముందే చూసి, ఇతర జంతువులకు హెచ్చరిక ఇచ్చేది. ఆ అడవి ఇప్పుడు శాంతంగా, సురక్షితంగా మారింది.

ఇప్పుడు శ్వేత మరియు శక్తి కలిసి ఆకాశంలో ఎగురుతూ, అడవిని కాపాడేవారు. అవి చిన్న పక్షులకు ధైర్యం చెప్పేవి. అవి ఎవరికైనా ప్రమాదం వస్తే ముందే హెచ్చరించేవి. అవి అందరికీ ఆదర్శంగా నిలిచాయి.

నీతి : కరుణ, దయ అనేవి అతిపెద్ద శక్తులు. శత్రువు పట్ల కూడా కరుణ చూపాలి. ఎవరు ఎంత పాపం చేసినా, వారు బాధలో ఉన్నప్పుడు సహాయం చేయాలి. దయ వల్ల శత్రువులు కూడా స్నేహితులవుతారు. కరుణ మనసును మార్చగలదు. ప్రపంచాన్ని మార్చగలదు. కాబట్టి ఎప్పుడూ దయగా, కరుణగా ఉండాలి. ఎవరిని వారి తప్పుల కోసం తీర్పు చెప్పకుండా, వారికి రెండో అవకాశం ఇవ్వాలి. అదే నిజమైన గొప్పతనం.