బ్రాహ్మణుడు మరియు ముగ్గురు మోసగాళ్ళు - పంచతంత్ర కథలు

ఒకప్పుడు గోదావరి నది ఒడ్డున ఉన్న ఒక చిన్న పల్లెలో సోమశర్మ అనే ఒక మంచి, ధార్మికుడైన బ్రాహ్మణుడు నివసిస్తుండేవాడు. సోమశర్మ చాలా నిజాయితీపరుడు, దయాగుణం కలిగినవాడు. అతను రోజూ ఉదయాన్నే నదిలో స్నానం చేసి, ఇంట్లో అగ్ని హోత్రం చేసి, పేదలకు దానం చేస్తుండేవాడు. ఆ పల్లెలో అందరూ అతనిని గౌరవించేవారు. అతని భార్య సుశీల కూడా చాలా సద్గుణవంతురాలు. వారికి ఇద్దరు పిల్లలు ఒక కుమారుడు, ఒక కుమార్తె. సోమశర్మకు ఆస్తి అంతగా లేదు, కానీ తన విధి విశ్వాసం, దేవుని మీద భక్తి ఇవే అతని సంపద.

ఒకరోజు సమీప గ్రామంలో ఒక పెద్ద యజ్ఞం జరుగుతుందని సోమశర్మకు ఆహ్వానం వచ్చింది. అతను సంతోషంగా ఆ యజ్ఞంలో పాల్గొనడానికి వెళ్ళాడు. ఆ యజ్ఞం అద్భుతంగా జరిగింది. వేద మంత్రాలు, హోమ గుండం నుండి వెలువడే మంటలు, ఋత్విక్కుల ఆశీర్వాదాలు అన్నీ ఆ ప్రదేశాన్ని స్వర్గంలా మార్చాయి. యజ్ఞం ముగిసిన తర్వాత, యజమాని అందరికీ దక్షిణలు ఇవ్వడం మొదలుపెట్టాడు. సోమశర్మకు అతను ఒక పెద్ద, తెల్లని, మెరిసే బొచ్చు కలిగిన మేకను బహుమతిగా ఇచ్చాడు. ఆ మేక చాలా బలిష్టమైనది, దాని కళ్ళు మెరుస్తున్నాయి, దాని కొమ్ములు చక్కగా వంగి ఉన్నాయి.

సోమశర్మకు ఆ మేకను చూసి చాలా సంతోషం వేసింది. అతను దానిని తన ఇంటికి తీసుకువెళ్తే, పిల్లలకు పాలకి పనికి వస్తుందని అనుకున్నాడు. అతను ఆ మేకను తన భుజాల మీద ఎత్తి పెట్టుకుని, ఇంటి వైపు నడవడం మొదలుపెట్టాడు. ప్రయాణం దాదాపు పది కోసుల దూరం ఉంది. అతను అడవి మార్గంలో నడుస్తుండగా, సూర్యుడు తీవ్రంగా మండిపోసాగాడు. అతనికి చెమట పట్టింది, ఆకలి వేసింది, దాహం వేసింది. కానీ అతను ఆగలేదు. మేక భారంతో అతని భుజాలు నొప్పిగా ఉన్నా, "ఇది నా కుటుంబానికి వరం. దీనిని ఇంటికి చేర్చాలి," అని అనుకుని నడుస్తూనే ఉన్నాడు.

ఆ అడవిలో ముగ్గురు మోసగాళ్ళు ఉండేవారు. వారి పేర్లు లోభుడు, మాయావి, కుటిలుడు. వారు అడవిలో ప్రయాణికులను మోసం చేసి, వారి వస్తువులను దొంగిలించి బ్రతికేవారు. వారు దూరం నుండి సోమశర్మను ఆ మేకతో నడుస్తుండడం చూశారు. వారి కళ్ళు మెరిశాయి. "ఆ మేక మనకు చాలా ఉపయోగకరంగా ఉంటుంది. దాని మాంసం రుచిగా ఉంటుంది," అని వారు మాట్లాడుకున్నారు. కానీ సోమశర్మ బలిష్టమైనవాడు, వారు అతని బలంతో పోరాడలేరు. కాబట్టి వారు తెలివితో మోసం చేయాలని నిశ్చయించుకున్నారు.

వారు ఒక ప్రణాళిక రూపొందించారు. మొదటి మోసగాడు లోభుడు ముందుకు వచ్చి, సోమశర్మకు అడ్డుగా నిలబడి, నమస్కారం చేసి, ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు, "ఓ బ్రాహ్మణ దేవా! నీవు ఇంత పెద్ద కుక్కను మోస్తున్నావు ఎందుకు? అది కరుస్తుంది, ప్రమాదకరం." సోమశర్మ ఆశ్చర్యపడి, "ఏమి? ఇది మేక, కుక్క కాదు. నీకు కళ్ళు సరిగా కనిపించడం లేదా?" అని అన్నాడు. లోభుడు చిరునవ్వుతో, "నాకు బాగా కనిపిస్తోంది. ఇది కుక్క. ఒకవేళ నీకు కనపడకుండా ఉంటే, నీ భుజం మీద చూడు. అది ఉరుముతోంది కదా!" అని అబద్ధం చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు.

సోమశర్మ కొంతసేపు కంగారుగా ఆగిపోయాడు. అతను మేకను క్రిందికి దించి, బాగా చూశాడు. "ఇది మేకే కదా! కుక్కలా కనిపించడం లేదు. అతనికి ఏమయ్యిందో?" అని అనుకుని మళ్ళీ నడవడం మొదలుపెట్టాడు. కొద్దిసేపటి తర్వాత రెండవ మోసగాడు మాయావి అడ్డుగా వచ్చాడు. అతను పెద్దగా నవ్వుతూ, "ఈ బ్రాహ్మణుడు ఏమి చేస్తున్నాడు? ఒక గాడిదను మోస్తున్నాడు! ఎంత వింత! గాడిద మీరు మొయ్యడం ఏమంత మంచిది కాదు. దాన్ని ఎందుకు మోస్తున్నారు?" అని అడిగాడు.

సోమశర్మకు ఇప్పుడు ఆశ్చర్యం మరియు భయం రెండూ కలిగాయి. "ఇప్పుడు ఇది గాడిద అంటున్నాడు. ముందు ఒకడు కుక్క అన్నాడు. నేను పిచ్చివాడిని అవుతున్నానా? లేదా నా కళ్ళు మోసం చేస్తున్నాయా?" అని అతను తనలో తాను అనుకున్నాడు. అతను మేకను మరోసారి క్రిందికి దించి, బాగా పరిశీలించాడు. బొచ్చు, కొమ్ములు, కాలి గిట్టలు అన్నీ మేకవే. అతను "ఇది మేకే. నేను నమ్మకంగా ఉన్నాను," అని అనుకుని మళ్ళీ నడిచాడు.

కానీ ఇప్పుడు అతని మనస్సులో సందేహం పడింది. అతను కొంచెం నెమ్మదిగా నడవడం మొదలుపెట్టాడు. అతను "మొదటివాడు కుక్క అన్నాడు, రెండవవాడు గాడిద అన్నాడు. ఇది ఏమిటి? నేను ఏదో ప్రమాదకరమైన జంతువును మోస్తున్నానా?" అని ఆలోచించసాగాడు.

ఆ సమయంలో మూడవ మోసగాడు కుటిలుడు వచ్చాడు. అతను చాలా దయతో, గంభీరంగా, "ఓ బ్రాహ్మణ దేవా! నీకు పెద్ద ఆపద వస్తోంది. నీవు ఏమి మోస్తున్నావో నీకు తెలియదా? అది ఒక భయంకరమైన రాక్షసుడు. అది రూపాన్ని మార్చగలదు. మొదట కుక్కలా, తర్వాత గాడిదలా, ఇప్పుడు మేకలా కనిపిస్తుంది. నీవు దాన్ని ఇంటికి తీసుకెళ్తే, అది నీ కుటుంబాన్ని నాశనం చేస్తుంది. దాన్ని ఇక్కడే వదిలేయి. నీ ప్రాణాలు, నీ కుటుంబం రక్షించుకో," అని చాలా భయాందోళనగా అన్నాడు.

ఇప్పుడు సోమశర్మ పూర్తిగా కంగారుపడిపోయాడు. అతని ముఖం పాలిపోయింది. అతని చేతులు వణికిపోయాయి. "మొదట కుక్క, తర్వాత గాడిద, ఇప్పుడు రాక్షసుడు! నేను ఏమి చేయాలి? నా కళ్ళు నాకు మేక చూపిస్తున్నాయి, కానీ ముగ్గురు వేర్వేరు మనుషులు వేర్వేరు జంతువులు చెబుతున్నారు. నా కళ్ళు మోసపోతున్నాయా? ఈ మేక ఏదో దుష్ట శక్తి కాబోతుంది. ఒకవేళ ఇది రాక్షసుడైతే, నేను ఇంటికి తీసుకెళ్తే అది నా పిల్లలను, నా భార్యను హింసిస్తుంది," అని అతను భీతిగా అనుకున్నాడు.

అతను ఆ మేకను క్రిందికి దించి, దూరంగా నిలబడ్డాడు. అతను భయంతో, "ఇది మాయ! ఇది రాక్షసుడు! నేను దీన్ని వదిలేస్తున్నాను," అని అరిచి, ఆ మేకను అక్కడి అడవిలో వదిలి, వేగంగా పరుగెత్తి తన ఇంటికి వెళ్ళిపోయాడు. అతని హృదయం వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. అతను ఇంటికి చేరుకుని, భార్యకు, పిల్లలకు మొత్తం వృత్తాంతం చెప్పాడు. "నేను చాలా తెలివిగా ఆ రాక్షసుడిని వదిలేశాను. లేకపోతే మనం అందరం చనిపోయేవాళ్ళం," అని అతను చెప్పాడు.

కానీ ఆ ముగ్గురు మోసగాళ్ళు! సోమశర్మ వెళ్ళిపోగానే, పొదల వెనుక నుండి బయటికి వచ్చారు. వారు బిగ్గరగా నవ్వారు. "ఎంత మూర్ఖుడు! ఒక్క మాటకే భయపడి, మంచి మేకను వదిలేశాడు!" అని అనుకున్నారు. వారు ఆ మేకను పట్టుకుని, తమ గుహకు తీసుకెళ్ళి, ఆ రాత్రి మొత్తం వండుకుని తిన్నారు.

ఇంటికి వెళ్ళిన సోమశర్మకు ఆ రాత్రి నిద్ర పట్టలేదు. అతను పడుకున్నా, ఆ మేక గుర్తు వచ్చేది. అతను తన భార్యతో, "నేను సరైన నిర్ణయం తీసుకున్నానా? ఆ మేక నిజంగా మేకలాగే ఉంది. ముగ్గురు పరాయి వాళ్ళు చెప్పిన దానికి నేను ఎందుకు భయపడ్డాను? నా సొంత కళ్ళను నేను ఎందుకు నమ్మలేదు?" అని ఆలోచించాడు. మర్నాడు ఉదయం అతను తిరిగి ఆ అడవికి వెళ్ళి చూశాడు మేక లేదు, ఆ ముగ్గురు మోసగాళ్ళు కూడా లేరు. అప్పుడు అతనికి నిజం అర్థమైంది. "నేను మోసపోయాను! ఆ ముగ్గురు మోసగాళ్ళు కలిసి పన్నాగం చేసి నన్ను భయపెట్టి మేకను దొంగిలించారు. నేను ఎంత మూర్ఖుడిని! నా కళ్ళు నాకు సత్యం చూపించాయి, కానీ నేను అపరిచితుల మాటలను నమ్మాను," అని బాధపడ్డాడు. ఆ రోజు నుండి సోమశర్మ ఎప్పుడూ ఎంత బలమైన మాటలైనా, తన కళ్ళు చూసేదాన్ని నమ్మేవాడు. అతను ఆ మేకను కోల్పోయాడు, కానీ అతను దానికన్నా విలువైన పాఠాన్ని నేర్చుకున్నాడు.

నీతి: మన కళ్ళు, మన ఆత్మవిశ్వాసం ఇవే మనకు నిజమైన ఆయుధాలు. సోమశర్మ ఎంత పండితుడైనా, అతను భయం, అపరిచితుల మాటలు, సమూహ ఒత్తిడికి తలొగ్గి, తనకు సత్యంగా కనిపిస్తున్న మేకను వదిలివేశాడు. ముగ్గురు మోసగాళ్ళు ఒక్కో మాట చెప్పి అతని విశ్వాసాన్ని కూల్చివేశారు. మన జీవితంలో కూడా ఇతరులు మన విశ్వాసాన్ని దెబ్బతీయడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, మన సొంత తెలివి, సొంత అనుభవాన్ని నమ్మడమే ఉత్తమం. ఎవరి మాటలనో, ఎంత బలంగా ఉన్నా, వారు అపరిచితులు అయితే  జాగ్రత్తగా ఉండాలి.