కుమ్మరి యుద్ధవీరుడు - పంచతంత్ర కథలు

ఒకప్పుడు కాశీ పట్టణంలో యుధిష్ఠిరుడు అనే ఒక కుమ్మరి నివసిస్తుండేవాడు. అతను చాలా కష్టపడి పనిచేసేవాడు, కానీ అతని ఆదాయం చాలా తక్కువగా ఉండేది. ప్రతిరోజూ అతను మట్టి తెచ్చి, కుండలు, పాత్రలు, కలశాలు ఇలా అనేక వస్తువులను తయారు చేసి, వాటిని అమ్మి, తన కుటుంబాన్ని పోషించుకునేవాడు. అతని భార్య, పిల్లలు అతనికి సహాయం చేసేవారు. వారి జీవితం చాలా సరళంగా, కానీ సంతోషంగా ఉండేది.

ఒక రోజు, యుధిష్ఠిరుడు తన పనిలో నిమగ్నమై ఉండగా, అతను అజాగ్రత్తగా విరిగిన కుండ ముక్క మీద పడిపోయాడు. ఆ కుండ ముక్క అతని నుదిటిని గాయపరిచింది. రక్తం కారడం మొదలుపెట్టింది. అతను బాధతో అరుస్తూ, ఇంటికి పరుగెత్తాడు. అతని భార్య అతని గాయానికి మందు వేసి, కట్టు కట్టింది. కానీ ఆ గాయం చాలా లోతుగా ఉండటం వల్ల, అది మానిన తర్వాత కూడా ఒక పెద్ద మచ్చ మిగిలిపోయింది. ఆ మచ్చ చాలా భయంకరంగా కనిపించేది, ఎవరైనా చూస్తే, అది యుద్ధంలో వచ్చిన గాయం అని అనుకునేవారు.

కొంతకాలం తర్వాత, ఆ ప్రాంతంలో తీవ్రమైన కరువు వచ్చింది. వర్షాలు కురవలేదు. పొలాలు ఎండిపోయాయి. ఆహారం లేకుండా ప్రజలు బాధపడ్డారు. యుధిష్ఠిరుడికి కూడా ఆహారం దొరకలేదు. అతని కుటుంబం ఆకలితో ఉంది. అతను ఏమి చేయాలో తెలియక, "నేను ఇక్కడ ఉంటే, నా కుటుంబం ఆకలితో చనిపోతుంది. నేను వేరొక ప్రదేశానికి వెళ్ళి, ఏదైనా పని వెతుక్కోవాలి," అని అతను నిశ్చయించుకున్నాడు.

అతను తన కుటుంబాన్ని వదిలి, దూరపు పట్టణానికి ప్రయాణం ప్రారంభించాడు. ఆ పట్టణం చాలా సంపన్నమైనది. అక్కడ ఒక గొప్ప రాజు పరిపాలిస్తుండేవాడు. యుధిష్ఠిరుడు ఆ పట్టణంలో ప్రవేశించి, ఏదైనా పని కోసం వెతకడం మొదలుపెట్టాడు. అతను రాజు సభ దగ్గరికి వెళ్ళాడు. అక్కడ రాజు తన సైన్యాన్ని, సేవకులను పరిశీలిస్తున్నాడు.

రాజు యుధిష్ఠిరుడి నుదిటి మీద ఉన్న పెద్ద మచ్చను చూశాడు. ఆ మచ్చ చూసి, రాజు ఆశ్చర్యపోయాడు. "ఈ మనిషి ఎవరు? అతని నుదిటి మీద ఇంత పెద్ద గాయం ఉంది. ఇది యుద్ధంలో వచ్చిన గాయం లాగా ఉంది. ఇతను ఎంతో ధైర్యవంతుడు, మహా యోధుడు అయి ఉండాలి. నేను ఇతనిని నా సైన్యంలో చేర్చుకోవాలి," అని అతను అనుకున్నాడు.

రాజు యుధిష్ఠిరుడిని పిలిచి, "ఓ మహా యోధుడా! నీవు ఎవరు? నీ పేరు ఏమిటి? నీ నుదిటి మీద ఈ గాయం ఎలా వచ్చింది? ఏ యుద్ధంలో నీవు ఇంత గాయాన్ని పొందావు? నీవు ఎంత ధైర్యవంతుడివి!" అని అడిగాడు.

యుధిష్ఠిరుడు భయపడ్డాడు. అతను నిజం చెప్పాలా, అబద్ధం చెప్పాలా అని ఆలోచించాడు. "నేను నిజం చెప్పినట్లయితే, రాజు నన్ను అవమానిస్తాడు. నేను ఒక సాధారణ కుమ్మరిని అని తెలిస్తే, అతను నన్ను వెళ్ళగొడతాడు. కానీ నేను అబద్ధం చెప్పినట్లయితే, నేను రాజు సైన్యంలో చేరి, మంచి జీవితం గడపగలను. నా కుటుంబానికి ఆహారం, ఆశ్రయం దొరుకుతుంది. నేను అబద్ధం చెప్పాలి," అని అతను అనుకున్నాడు.

అతను రాజుతో, "మహారాజా! నా పేరు యుధిష్ఠిరుడు. నేను ఒక గొప్ప యోధుడిని. నేను చాలా యుద్ధాలలో పాల్గొన్నాను. ఈ గాయం నాకు ఒక భయంకరమైన యుద్ధంలో వచ్చింది. నేను శత్రు సైన్యంతో పోరాడుతున్నప్పుడు, ఒక శత్రు యోధుడు నా నుదిటి మీద కొట్టాడు. కానీ నేను వెనక్కి తగ్గలేదు. నేను ధైర్యంగా పోరాడి, విజయం సాధించాను. నేను మీ సైన్యంలో చేరాలని అనుకుంటున్నాను. నేను మీకు ఎల్లప్పుడూ విధేయుడిగా ఉంటాను," అని అబద్ధం చెప్పాడు.

రాజు ఆ మాటలు విని, ఆనందంగా, "అద్భుతం! నీవు ఎంత గొప్ప యోధుడివి! నేను నిన్ను నా సైన్యంలో చేర్చుకుంటున్నాను. నీకు నేను ధనం, గౌరవం, గ్రామాలు ఇస్తున్నాను. నీవు నా సభలో ఎల్లప్పుడూ ఉండాలి," అని అన్నాడు.

యుధిష్ఠిరుడు ఆనందంగా, రాజు సైన్యంలో చేరాడు. అతను తన కుటుంబాన్ని పట్టణానికి తీసుకువచ్చి, సుఖంగా జీవించడం ప్రారంభించాడు. అతను ఆనందంగా, "నేను ఎంత తెలివిగా ఆలోచించాను! నా అబద్ధం నాకు ఇంత గొప్ప జీవితాన్ని ఇచ్చింది. నేను ఇప్పుడు ధనవంతుడిని, గౌరవనీయుడిని," అని అనుకున్నాడు.

కానీ కొద్ది రోజుల తర్వాత, రాజు ఒక పెద్ద యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యాడు. శత్రు సైన్యం రాజ్యం మీద దాడి చేయడానికి సిద్ధంగా ఉంది. రాజు తన సైన్యాన్ని సమీకరించి, యుద్ధానికి బయలుదేరాడు. అతను యుధిష్ఠిరుడిని పిలిచి, "నా ప్రియ యోధుడా! నీవు నా సైన్యంలో అతి ధైర్యవంతుడివి. నీవు నా సేనానిగా ఉండాలి. నీవు యుద్ధభూమికి వెళ్ళి, శత్రు సైన్యాన్ని ఎదుర్కోవాలి. నీ ధైర్యం, నీ నైపుణ్యం ఇవి మనకు విజయాన్ని తెస్తాయి," అని అన్నాడు.

యుధిష్ఠిరుడు భయపడ్డాడు. అతనికి యుద్ధం చేయడం రాదు. అతను ఎప్పుడూ కత్తి పట్టలేదు. అతను ఎప్పుడూ శత్రువును ఎదుర్కోలేదు. అతను భయంతో, "మహారాజా! నేను యుద్ధం చేయలేను. నాకు యుద్ధం చేయడం రాదు. నేను ఒక సాధారణ కుమ్మరిని. నేను మీకు అబద్ధం చెప్పాను. నా నుదిటి మీద ఉన్న మచ్చ యుద్ధంలో వచ్చినది కాదు. అది ఒక విరిగిన కుండ ముక్క వల్ల వచ్చింది. నన్ను క్షమించండి! నేను యుద్ధం చేయలేను!" అని అరిచాడు.

రాజు ఆశ్చర్యంగా, కోపంగా, "ఏమిటి? నీవు నన్ను మోసం చేశావా? నీవు ఒక యోధుడివి కావా? నీవు కేవలం ఒక కుమ్మరివా? నీవు నా సభలో కూర్చుని, నా ధనాన్ని, నా గౌరవాన్ని అనుభవించావు. నీవు నాకు అబద్ధం చెప్పావు. నీకు కఠినమైన శిక్ష విధిస్తున్నాను. నిన్ను ఇక్కడి నుండి వెళ్ళగొడతున్నాను. నీ ఆస్తి మొత్తం స్వాధీనం చేసుకుంటున్నాను," అని అన్నాడు.

యుధిష్ఠిరుడు బాధగా, "మహారాజా! నేను చేసిన తప్పుకు పశ్చాత్తాపపడుతున్నాను. నేను ఆకలితో, పేదరికంలో ఉన్నాను. నా కుటుంబం ఆకలితో ఉంది. అందుకే నేను అబద్ధం చెప్పాను. నన్ను క్షమించండి! నేను ఇక ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పను. నేను నిజాయితీగా ఉంటాను. దయచేసి నాకు రెండవ అవకాశం ఇవ్వండి!" అని వేడుకున్నాడు.

కానీ రాజు అతని మాటలు వినలేదు. "నీవు నాకు అబద్ధం చెప్పావు. నీవు నా నమ్మకాన్ని ద్రోహం చేశావు. ఇప్పుడు నీవు నీ కర్మల ఫలితం అనుభవించు. నీవు ఇక ఈ రాజ్యంలో ఉండకూడదు. నీవు ఇక్కడి నుండి వెళ్ళిపో. నీ కుటుంబంతో పాటు నీవు ఎక్కడికైనా వెళ్ళు. కానీ ఈ రాజ్యంలో నీకు స్థానం లేదు," అని అన్నాడు.

యుధిష్ఠిరుడు బాధగా, అవమానంగా రాజ్యం నుండి వెళ్ళిపోయాడు. అతను తన భార్య, పిల్లలతో కలిసి ఒక చిన్న గ్రామంలో నివసించడం ప్రారంభించాడు. అతనికి ఇక ఆస్తి లేదు, గౌరవం లేదు. అతను పేదవాడు, దరిద్రుడు అయిపోయాడు. 

నీతి: అబద్ధం ఎప్పుడూ మంచిది కాదు. యుధిష్ఠిరుడు తన అబద్ధం వల్ల కొన్ని రోజులు సుఖంగా జీవించాడు. కానీ అతని అబద్ధం బయటపడి, అతను అన్నీ కోల్పోయాడు. ఎప్పుడూ నిజాయితీగా ఉండాలి. అబద్ధం ఎంత చిన్నదైనా, అది మన నమ్మకాన్ని దెబ్బతీస్తుంది. అందువల్ల, మనం ఎప్పుడూ నిజాయితీగా, సత్యవంతంగా జీవించాలి.