దొంగ సన్యాసి - తెనాలి రామకృష్ణుని కథలు

ఒకప్పుడు విజయనగర సామ్రాజ్యాన్ని మహారాజు శ్రీ కృష్ణదేవరాయలు పరిపాలిస్తుండేవారు. ఆయన రాజ్యంలో శాంతి, సంపద, కళలు, విద్య వర్ధిల్లుతుండేవి. కానీ ఒక దుష్టుడి వల్ల ఆ రాజ్యంలో ప్రజలు భయంతో కంపించసాగారు. అతను ఒక నేర్పరి అయిన దొంగ. అతను ఎంతో తెలివైనవాడు, కానీ అతని తెలివంతా ప్రజలను మోసం చేయడానికి, వారి కష్టార్జిత సంపదను దొంగిలించడానికి ఉపయోగించేవాడు. కష్టపడి పని చేయడం అతనికి ఇష్టం లేదు. సులభమైన మార్గంలో ధనం సంపాదించాలని, ఇతరుల ఆస్తిపై కన్నేసి దోచుకోవాలని అతను ఎప్పుడూ ఆశపడేవాడు.

ఒకరోజు అతనికి ఒక కొత్త, దుష్టమైన ఆలోచన వచ్చింది. "నేను సన్యాసి వేషం వేసుకుంటే, ప్రజలు నన్ను నమ్ముతారు. ప్రజలు సన్యాసులను, సాధువులను ఎంతో గౌరవిస్తారు. వారి ఇళ్లలోకి సులభంగా వెళ్లి, వారి నమ్మకాన్ని సంపాదించి, అప్పుడు రాత్రిపూట వారి విలువైన వస్తువులు, బంగారు నగలు, డబ్బు దొంగిలించవచ్చు. ప్రజలు ఎప్పుడూ సన్యాసిని అనుమానించరు. ఇది చాలా మంచి ప్రణాళిక," అని అతను అనుకున్నాడు.

అతను వెంటనే కాషాయ వస్త్రాలను సేకరించాడు. పొడవాటి, దట్టమైన గడ్డం పెంచుకున్నాడు. మెడలో పెద్ద రుద్రాక్షమాలను వేసుకున్నాడు. చేతిలో కమండలం పట్టుకుని, నుదిటి మీద విభూతి రేఖలు దిద్దుకుని, నిజమైన సన్యాసిలా కనిపించడం మొదలుపెట్టాడు. ఆయన గ్రామాల్లో తిరగసాగాడు. "ఆయుష్మాన్ భవ! దేవుడు మీకు మేలు చేస్తాడు!" అంటూ ఆశీర్వాదాలు ఇస్తూ, ప్రజల ఇళ్లలోకి ప్రవేశించేవాడు. ప్రజలు అతని వేషాన్ని నమ్మి, అతనికి ఆహారం, దానం, బస ఇచ్చేవారు.

కొద్ది రోజుల్లోనే, అతను అనేక ఇళ్లలోకి వెళ్లి రాత్రిపూట ఎవరికి తెలియకుండా నగలు, డబ్బు, విలువైన వస్తువులను దొంగిలించడం ప్రారంభించాడు. ప్రజలు ఎవరు దొంగిలిస్తున్నారో కనుగొనలేకపోయారు. ఎందుకంటే ఎవరూ ఆ సాధు సన్యాసిని అనుమానించలేదు. వారు ఎంతో ఆశ్చర్యంగా, "ఎవరు మన ఇళ్లలోకి వచ్చి దొంగిలిస్తున్నారు? తలుపులు మూసే ఉన్నాయి. ఎవరికీ తెలియకుండా ఇలా ఎలా జరుగుతోంది?" అని ఆలోచించేవారు. కానీ వారికి ఏమీ అర్థం కాలేదు. ఈ విషయం రాజుగారికి తెలిసింది. రాజు ఎంతో కోపంగా, "ఎవరైనా ఈ దొంగను పట్టుకుంటే మంచి బహుమతి ఇస్తాను. నా రాజ్యంలో ఇలా దొంగతనాలు జరగకూడదు. ఎవరైనా ఈ దొంగను గుర్తిస్తే, వెంటనే నాకు చెప్పాలి," అని ప్రకటించారు.

ఈ వార్త విన్న తెనాలి రామకృష్ణుడు ముందుకు వచ్చాడు. ఆయన నమస్కరించి, "మహారాజా! నేను ఈ దొంగను కనుగొంటాను. రెండు రోజుల్లో ఆ దొంగను మీ ముందు నిలబెడతాను. కానీ నేను ఒక చిన్న పని చేయాలి. నాకు అనుమతి ఇవ్వండి," అని అడిగాడు. రాజు సంతోషంగా, "నీకు పూర్తి అనుమతి ఉంది. నీవు కావలసినది చేయి. నేను నీకు సహాయం కూడా చేస్తాను," అని అన్నారు.

తెనాలి ఒక ప్రణాళిక రూపొందించాడు. అతను గ్రామంలో ఒక వార్తను వ్యాపింపజేశాడు. "ఒక ధనవంతుడు స్వర్ణాలయానికి వజ్రాలు, బంగారు నగలు, విలువైన ఆభరణాలు దానం చేయబోతున్నాడు. ఆ నగలు ఈ రాత్రి దేవాలయంలోనే ఉంచుతారు. వాటిని రేపు ఉదయం పూజ కార్యక్రమంలో దానం చేస్తారు," అని వార్త వ్యాపించింది. ఈ వార్త దొంగ చెవిన కూడా పడింది. ఆ సన్యాసి వేషంలో ఉన్న దొంగ ఆనందంగా, "ఈ రాత్రే నా అదృష్టం! నేను ఆ నగలను దొంగిలిస్తే, నేను చాలా ధనవంతుడిని అవుతాను. ఇక నేను దొంగతనాలు చేయాల్సిన అవసరం లేదు. నా జీవితమంతా సుఖంగా గడపవచ్చు," అని అనుకున్నాడు.

ఆ రాత్రి అందరూ నిద్రపోయిన తరువాత, సన్యాసి వేషంలో ఉన్న దొంగ నిశ్శబ్దంగా దేవాలయంలోకి ప్రవేశించాడు. అతను చుట్టూ పరిశీలించాడు. దేవాలయంలో ఎవరూ లేరు. అక్కడ ఒక పెద్ద చెక్క పెట్టె కనిపించింది. ఆ పెట్టెకు పెద్ద పెద్ద ఇనుప మరలు బిగించబడి ఉన్నాయి. "ఇందులోనే బంగారం, వజ్రాలు ఉంటాయి. నేను దీన్ని తెరిచి, వాటిని తీసుకుంటే, నేను ధనవంతుడిని అవుతాను," అని అతను అనుకున్నాడు. అతను ఆ పెట్టె మూత తీయడానికి ప్రయత్నించాడు. అతను బలంగా లాగాడు. పెట్టె మూత తెరుచుకుంది. అతను లోపల చూడసాగాడు.

అంతలో, ఆ పెట్టెలో ఉన్న ఒక రహస్య తంత్రి కదిలింది. అది తెనాలి ముందుగానే సిద్ధం చేసిన ఉచ్చు. "ధడామ్!" అని పెట్టె మూత ఒక్కసారిగా మూసుకుపోయింది. దొంగ చేతులు, తల పెట్టె లోపల చిక్కుకున్నాయి. అతను ఎంత ప్రయత్నించినా బయటకు రాలేకపోయాడు. అతను బాధగా, "నేను చిక్కుకున్నాను! నన్ను ఎవరైనా విడిపించండి!" అని అరిచాడు. కానీ ఆ సమయంలో అక్కడ ఎవరూ లేరు.

కొద్దిసేపటికి తెనాలి సైనికులతో కలిసి అక్కడికి వచ్చాడు. ఆయన చేతిలో ఒక దీపం ఉంది. ఆయన ఆ పెట్టె దగ్గరికి వెళ్ళి, దాని మూతను తెరిచాడు. అందులో సన్యాసి వేషంలో ఉన్న దొంగ కనిపించాడు. అతని కాషాయ వస్త్రాలు, రుద్రాక్షమాల, కమండలం అన్నీ అతనితోనే ఉన్నాయి.

తెనాలి నవ్వుతూ, "మహారాజా! మీ దొంగ దొరికిపోయాడు. ఇతను తప్పించుకోవడానికి ఎంత ప్రయత్నించినా, ఇతను నా ఉచ్చులో చిక్కుకున్నాడు. ఇతను ఎంతో తెలివైనవాడు, కానీ ఇతని దురాశే ఇతన్ని పట్టించింది," అని అన్నాడు.

దొంగ సిగ్గుతో తలదించుకున్నాడు. అతను బాధగా, "నన్ను క్షమించండి! నేను తప్పు చేశాను. నేను దొంగతనాలు చేశాను. నా దురాశే నన్ను ఈ స్థితికి తెచ్చింది. నేను ఇకపై దొంగతనాలు చేయను. నేను నిజాయితీగా జీవిస్తాను," అని వేడుకున్నాడు.

రాజు ఆశ్చర్యపడి, "రామకృష్ణా! అతను వస్తాడని నీకు ఎలా తెలుసు? అతను సన్యాసి వేషంలో ఉన్నాడు. అతను చాలా తెలివైనవాడు. ఎవరూ అతనిని అనుమానించలేదు. నీవు మాత్రం ఎలా గుర్తించావు?" అని అడిగాడు.

తెనాలి చిరునవ్వుతో, "మహారాజా! ఇది చాలా సులభమైన విషయం. నిజమైన సన్యాసి బంగారం కోసం రాత్రి దేవాలయంలోకి రాడు. అతను ఎప్పుడూ ధనం, బంగారం పట్ల ఆశపడడు. అతని హృదయం దేవుని మీద, ధ్యానం మీద ఉంటుంది. కానీ దొంగ మాత్రం తప్పకుండా వస్తాడు. ఎందుకంటే అతని అత్యాశ అతన్ని వెనక్కి తగ్గనివ్వదు. నేను ఆ పెట్టెలో ఒక ఉచ్చు ఏర్పాటు చేశాను. అతను పెట్టె మూత తెరిచి లోపల చూస్తున్న సమయంలోనే, ఆ ఉచ్చు మూసుకుపోయి అతను దొరికాడు. అతని అత్యాశే అతన్ని పట్టించింది. అది లేకుంటే, అతను ఇక్కడికి రాడు," అని అన్నాడు.

రాజు ఆనందంగా నవ్వాడు. "నీ తెలివి మరోసారి మా రాజ్యాన్ని కాపాడింది. నీవు లేకపోతే, ఈ దొంగ ఇంకా చాలా దొంగతనాలు చేసి ఉండేవాడు. నీకు నేను బంగారు నాణేలు బహుమతిగా ఇస్తున్నాను. నీ తెలివి, నీ ధైర్యం ఇవి నా రాజ్యానికి ఎంతో ఉపయోగకరంగా ఉన్నాయి," అని అన్నారు.

తెనాలి వినయంగా, "మహారాజా! నాకు బహుమతి అవసరం లేదు. మీరు నా మాట విని, ఈ దొంగను పట్టించడమే నాకు అతిపెద్ద బహుమతి. ఇకముందు నిజమైన సన్యాసులను గౌరవించండి. కానీ వేషం వేసిన దొంగలను గుర్తించడానికి జాగ్రత్తగా ఉండండి," అని అన్నాడు.

నీతి: అత్యాశ మనిషిని తప్పుదారిలో నడిపిస్తుంది. ఈ దొంగ తన అత్యాశ వల్ల సన్యాసి వేషం వేసి దొంగతనాలు చేశాడు. కానీ అతని అత్యాశే అతన్ని తెనాలి ఉచ్చులో పడేలా చేసింది. మోసం, అబద్ధం, దొంగతనం, ఇవి ఎక్కువ కాలం నిలవవు. అవి ఎప్పుడైనా బయటపడతాయి. తెలివి, నిజాయితీ, ధర్మం, ఇవే ఎల్లప్పుడూ గెలుస్తాయి. తెనాలి తన తెలివితో దొంగను పట్టి, రాజ్యాన్ని కాపాడాడు.