రాజు నాగు మరియు చీమలు - పంచతంత్ర కథలు

ఒకప్పుడు వింధ్య పర్వతాల సమీపంలో ఒక దట్టమైన, పచ్చని అడవి ఉండేది. ఆ అడవిలో ఒక పెద్ద, భయంకరమైన రాజు నాగు దుర్జయుడు నివసిస్తుండేవాడు. అతను చాలా పొడవుగా, బలిష్టంగా, విషపూరితంగా ఉండేవాడు. అతని పడగ ఎత్తుగా విప్పుకుని, అతని కళ్ళు నిప్పులా మెరుస్తుంటే, అతని చూపు చూసి ఎవరైనా భయంతో వణికిపోయేవారు. అతను పక్షుల గుడ్లు, బల్లులు, కప్పలు, చిన్న చేపలు ఇలా అనేక జీవులను తిని బ్రతికేవాడు.

దుర్జయుడికి ఒక రాయి కింద చిన్న, ఇరుకైన రంధ్రం ఉండేది. అది అతని నివాసం. ప్రతి రోజు రాత్రి అతను ఆహారం కోసం బయటికి వెళ్ళేవాడు. తెల్లవారుఝామున అతను తిరిగి తన రంధ్రంలోకి వచ్చేసేవాడు. కానీ కాలం గడిచేకొద్దీ, అతను పెద్దగా, లావుగా మారిపోయాడు. అతని శరీరం పెరిగిపోయింది. ఇప్పుడు ఆ ఇరుకైన రంధ్రంలోకి ప్రవేశించడం, బయటికి రావడం అతనికి చాలా కష్టంగా మారింది. అతను ప్రతిరోజూ నొప్పితో, కష్టంతో ఆ రంధ్రంలోకి వెళ్ళేవాడు. "నాకు ఇక ఇక్కడ ఉండటం కష్టంగా ఉంది. నేను ఒక కొత్త, విశాలమైన నివాసాన్ని వెతుక్కోవాలి," అని అతను అనుకున్నాడు.

ఒక రోజు, దుర్జయుడు కొత్త ఇల్లు కోసం అడవి అంతా తిరిగాడు. చివరికి, అతను ఒక పెద్ద, పురాతనమైన మర్రి చెట్టు దగ్గరికి వచ్చాడు. ఆ చెట్టు వేళ్ళు భూమిలోకి లోతుగా వెళ్ళి, ఒక పెద్ద, విశాలమైన బోదెను ఏర్పరచాయి. ఆ బోదె చాలా పెద్దది, దుర్జయుడు దానిలో సుఖంగా నివసించగలడు. అతను సంతోషంగా, "ఇది నాకు సరైన ఇల్లు! ఇక్కడ నాకు ఎటువంటి ఇబ్బంది లేదు. నేను ఇక్కడే ఉంటాను," అని అనుకున్నాడు.

కానీ ఆ మర్రి చెట్టు వేళ్ళ దగ్గర ఒక పెద్ద చీమల పుట్ట ఉండేది. ఆ పుట్టలో వేలాది చీమలు నివసిస్తుండేవి. అవి చాలా కష్టపడి పనిచేసేవి, సమైక్యంగా ఉండేవి. వాటి నాయకుడు ధీరుడు చాలా తెలివైనవాడు. అతను ఎప్పుడూ తన గుంపును జాగ్రత్తగా చూసుకునేవాడు. "మనమంతా కలిసి ఉంటే, ఎంత పెద్ద శత్రువునైనా ఎదుర్కోవచ్చు. మనం చిన్నవాళ్ళం, కానీ మన సమైక్యత మన బలం," అని అతను ఎప్పుడూ చెప్పేవాడు.

దుర్జయుడు ఆ చెట్టు దగ్గరికి వెళ్ళి, ఆ పుట్టను చూశాడు. అతనికి కోపం వచ్చింది. "ఈ చిన్న చీమలు నా ఇంటి పక్కన ఉండటం నాకు ఇష్టం లేదు. అవి నాకు ఇబ్బంది కలిగిస్తాయి. నేను వాటిని ఇక్కడి నుండి వెళ్ళగొట్టాలి," అని అతను అనుకున్నాడు. అతను పుట్ట దగ్గరికి వెళ్ళి, తన పడగను ఎత్తి, భయంకరంగా బుసలుకొట్టాడు. "ఓరి చిన్న చీమలారా! ఇది నా ఇల్లు. మీరు ఇక్కడి నుండి వెంటనే వెళ్ళిపోవాలి. లేకపోతే, నేను మిమ్మల్ని అందరినీ తినేస్తాను!" అని అరిచాడు.

ఆ పుట్ట దగ్గర ఉన్న చిన్న జంతువులు పురుగులు, బల్లులు, కీటకాలు అన్నీ భయంతో పారిపోయాయి. కానీ చీమలు భయపడలేదు. అవి తమ పుట్టలోంచి బయటికి వచ్చి, తమ నాయకుడు ధీరుడి చుట్టూ గుమిగూడాయి. ధీరుడు ముందుకు వచ్చి, "ఓ రాజు నాగూ! మేము ఇక్కడ చాలా కాలంగా నివసిస్తున్నాము. ఇది మా ఇల్లు. మీరు పెద్దవారు, బలిష్టులు. కానీ మేము భయపడము. మేము మా ఇంటిని వదిలివేయము. మీరు మమ్మల్ని బలవంతంగా వెళ్ళగొట్టాలని అనుకుంటే, మేము పోరాడతాము," అని ధైర్యంగా అన్నాడు.

దుర్జయుడు ఆశ్చర్యంగా, "ఏమిటి? ఈ చిన్న చీమలు నాతో పోరాడతాయా? ఇది ఎంత హాస్యాస్పదం! నేను వాటిని ఒక్కసారిగా తినేస్తాను!" అని అనుకున్నాడు. అతను కోపంగా, "మీరు నా మాట వినకపోతే, నేను మీ అందరినీ నాశనం చేస్తాను!" అని అరిచాడు.

కానీ చీమలు వినలేదు. ధీరుడి ఆజ్ఞ ప్రకారం, వేలాది చీమలు పుట్ట నుండి బయటికి వచ్చాయి. అవి వేగంగా, సమైక్యంగా, దుర్జయుడి శరీరం మీద ఎక్కడం మొదలుపెట్టాయి. అవి అతని తల మీద, మెడ మీద, శరీరం మీద, తోక మీద ప్రతి చోటా ఎక్కాయి. అవి తమ పదునైన కొండీలతో అతనిని కుట్టడం మొదలుపెట్టాయి. దుర్జయుడు బాధతో వణికిపోయాడు. "అయ్యో! ఇవి నన్ను కుడుతున్నాయి! నాకు చాలా నొప్పిగా ఉంది!" అని అతను అరిచాడు. అతను వాటిని శరీరం నుండి విదిలించడానికి ప్రయత్నించాడు కానీ అవి గట్టిగా అతుక్కుపోయాయి. అతను నేల మీద పొర్లాడాడు కానీ అవి రాలేదు. అతను తన తోకతో వాటిని కొట్టడానికి ప్రయత్నించాడు కానీ అవి తప్పించుకుని, మళ్ళీ అతని శరీరం మీద ఎక్కాయి.

చీమలు నిరంతరం కుడుతూనే ఉన్నాయి. వాటి కాట్లు ఎంతో బాధాకరంగా ఉన్నాయి. దుర్జయుడి శరీరం మొత్తం నొప్పితో నిండిపోయింది. అతను అలసిపోయి, బలహీనుడై, నేల మీద పడిపోయాడు. అతను ఇక కదలలేకపోయాడు. అతని కళ్ళు మసకబారాయి. అతని ఊపిరి తగ్గిపోయింది. అతను బాధతో, "నన్ను క్షమించండి! నేను తప్పు చేశాను! నేను మీ ఇంటిని ఆక్రమించడానికి ప్రయత్నించాను. నేను అహంకారిగా ఉన్నాను. నేను మిమ్మల్ని చిన్నచూపు చూశాను. ఇప్పుడు నా అహంకారమే నన్ను నాశనం చేసింది. నన్ను క్షమించండి! నన్ను విడిచిపెట్టండి!" అని వేడుకున్నాడు.

కానీ చీమలు ఆగలేదు. ధీరుడు ముందుకు వచ్చి, "దుర్జయుడా! నీవు మమ్మల్ని చిన్నచూపు చూశావు. నీ అహంకారం నిన్ను అంధుడిని చేసింది. నీవు పెద్దవాడివి, బలిష్టమైనవాడివి అది నిజమే. కానీ మేము కలిసి ఉంటే, మా శక్తి అపారం. మేము చిన్నవాళ్ళం, కానీ మా సమైక్యత మమ్మల్ని శక్తివంతులను చేస్తుంది. నీవు ఇప్పుడు నీ కర్మల ఫలితం అనుభవించు," అని అన్నాడు.

ఆ చీమలు దుర్జయుడిని మరింతగా కుట్టాయి. చివరికి, దుర్జయుడు బాధతో, అలసటతో అక్కడికక్కడే చనిపోయాడు. అతని శరీరం కదలకుండా పడిపోయింది. చీమలు విజయోత్సాహంతో తమ పుట్టలోకి తిరిగి వెళ్ళాయి. అవి తమ నాయకుడు ధీరుడి చుట్టూ గుమిగూడి, "మనం గెలిచాం! మనం ఆ రాజు నాగును ఓడించాం! మన సమైక్యత, మన ధైర్యమే మన విజయానికి కారణం," అని ఆనందంగా అరిచాయి.

నీతి: అహంకారం, గర్వం ఇవి మనల్ని అంధుల్ని చేస్తాయి. దుర్జయుడు తన పెద్దతనం, తన బలం మీద గర్వపడి, చిన్న చీమలను చిన్నచూపు చూశాడు. అతను వాటిని ఇంటి నుండి వెళ్ళగొట్టాలని అనుకున్నాడు. కానీ ఆ చీమలు కలిసి ఉండి, ధైర్యంగా పోరాడి, అతనిని ఓడించాయి. ఎవరిని చిన్నచూపు చూడకూడదు. ప్రతి ఒక్కరికి ఏదో ఒక ప్రత్యేక శక్తి ఉంటుంది. మనం ఇతరులను గౌరవించాలి, వారి హక్కులను గౌరవించాలి. సమైక్యత, ధైర్యం, పట్టుదల ఇవే నిజమైన శక్తి.