లేడి మరియు కొమ్ములు - పంచతంత్ర కథలు

Proud stag admires his horns but hates his legs. Best Telugu Panchatantra story about gratitude and wise choices.

ఒకప్పుడు వింధ్య పర్వతాల సమీపంలో ఒక దట్టమైన, అందమైన అడవి ఉండేది. ఆ అడవి మధ్యలో సరస్సు ఒడ్డున ఒక పెద్ద లేడి చిత్రుడు నివసిస్తుండేవాడు. చిత్రుడు చాలా అందమైనవాడు. అతని శరీరం బంగారు-గోధుమ రంగులో మెరుస్తుంటే, అతని కళ్ళు నిప్పురవ్వలా మెరిసిపోతుంటాయి. కానీ అతనికి అతి పెద్ద గర్వం అతని కొమ్ములు. అవి ఎంతో పొడవుగా, చక్కగా వంగి, పదునైన కొనలతో అతని తలపై కిరీటంలా నిలబడి ఉంటాయి. ఆ కొమ్ములను చూసుకుని అతను గంటలు గడిపేవాడు. అతను ప్రతిరోజూ ఆ సరస్సు ఒడ్డుకు వెళ్ళి, నీటిలో తన ప్రతిబింబాన్ని చూసుకుని, "ఓహో! నా కొమ్ములు ఎంత అందంగా ఉన్నాయి! ఇవి నా కిరీటం. ఈ అడవిలో నాకంటే అందమైనవాడు ఎవరు? నా కొమ్ములు నా గొప్పదనానికి చిహ్నం. ఇవి లేకుండా నేను ఏమీ కాను," అని గర్వంగా అనుకునేవాడు.

కానీ అతనికి తన కాళ్ళు అంటే అసహ్యం. అతని కాళ్ళు సన్నగా, పొడుగ్గా, కొంచెం వికారంగా ఉండేవి. అవి ఎంతో బలహీనంగా కనిపించేవి. అతను వాటిని చూసి, "ఈ కాళ్ళు ఎంత వికారంగా ఉన్నాయి! ఇవి నా అందానికి భంగం కలిగిస్తున్నాయి. నేను ఇలాంటి కాళ్ళతో ఎందుకు పుట్టాను? కాళ్ళను దాచుకోవాలని, ఎవరూ వాటిని చూడకూడదని కోరుకునేవాడు. అతను ఎప్పుడూ తన కాళ్ళను పొడవాటి గడ్డి మధ్య దాచుకునేవాడు, ఎవరూ వాటి వైపు చూడకూడదని.

ఒక రోజు ఉదయం, చిత్రుడు సరస్సు ఒడ్డుకు వెళ్ళి, నీటిలో తన ప్రతిబింబాన్ని చూస్తున్నాడు. అతను తన కొమ్ములను చూసి ఆనందించాడు, కానీ తన కాళ్ళను చూసి బాధపడ్డాడు. అతను, "అయ్యో! నా కొమ్ములు ఎంత అందంగా ఉన్నాయి! కానీ నా కాళ్ళు ఎంత వికారంగా ఉన్నాయి! నేను ఈ కాళ్ళతో ఎందుకు పుట్టాను? ఇవి నా అందాన్ని నాశనం చేస్తున్నాయి," అని వాపోయాడు.

ఆ సమయంలో, అతనికి దూరం నుండి ఒక శబ్దం వినిపించింది. అది ఒక వేటగాడి అడుగుల శబ్దం. వేటగాడు తన విల్లు, అమ్ములు తీసుకుని, లేడి వేట కోసం వస్తున్నాడు. చిత్రుడు భయంతో ఉలిక్కిపడ్డాడు. అతని కాళ్ళు వికారమైన, సన్నని కాళ్ళు అతన్ని అడవి వైపు లాగాయి. అతను ఒక్కసారిగా పరుగెత్తాడు. ఆ కాళ్ళు ఎంత బలహీనంగా కనిపించినా, అవి చాలా వేగంగా పరిగెత్తాయి. అతను ఆ అడవి గుండా, పొదల మధ్య, చెట్ల మధ్య, రాళ్ళ మీదుగా వేగంగా పరుగెత్తాడు. వేటగాడు అతనిని వెంబడించాడు, కానీ అతను చాలా దూరం పరుగెత్తి, వేటగాడి కంటికి కనిపించకుండా పోయాడు.

కొంతసేపటికి, చిత్రుడు ఒక పొద దగ్గర ఆగి, ఊపిరి తీసుకున్నాడు. అతను తన కాళ్ళ వైపు చూసి, "నేను నా కాళ్ళని వికారమైనవి, బలహీనమైనవి అనుకున్నాను. కానీ ఈ రోజు అవి నా ప్రాణాలను కాపాడాయి. అవి లేకుంటే, నేను ఇప్పుడు ఆ వేటగాడి చేతిలో చనిపోయేవాడిని. నేను ఎంత మూర్ఖుడిని! నా కాళ్ళ గొప్పతనాన్ని నేను అర్థం చేసుకోలేదు," అని అనుకున్నాడు.

అతను ఇంకా కొంచెం నడిచి, ఒక పెద్ద మర్రి చెట్టు దగ్గరికి వచ్చాడు. అక్కడ ఆ చెట్టు ఊడలు దట్టంగా ఉన్నాయి. అతను ఆ ఊడలు మధ్య నుండి వెళ్ళడానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ అతని పెద్ద, అందమైన కొమ్ములు ఆ ఊడలలో చిక్కుకున్నాయి. అతను బయటకు రావడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ కొమ్ములు మరింత గట్టిగా చిక్కుకున్నాయి. అతను ఇటు అటు కదిలాడు, కొమ్ములు కదలలేదు. అతను భయంతో, "కాపాడండి ! కాపాడండి ! నా కొమ్ములు చిక్కుకున్నాయి! నేను బయటకు రాలేను!" అని అరిచాడు.

ఆ సమయంలో, వేటగాడు ఆ అరుపు విని అక్కడికి వచ్చాడు. అతను చిత్రుడు కొమ్ములలో చిక్కుకుని అల్లాడుతుండడం చూశాడు. వేటగాడు ఆనందంగా, "అదిగో! ఆ లేడి నా దగ్గరికే వచ్చింది! ఇప్పుడు నేను దానిని పట్టుకోవడం సులభం," అని అనుకున్నాడు. అతను తన విల్లును ఎక్కుపెట్టి, చిత్రుడి వైపు బాణం వేయడానికి సిద్ధమయ్యాడు.

చిత్రుడు భయంతో వణికిపోయాడు. "అయ్యో! నేను నా కాళ్ళను ద్వేషించాను, కానీ అవి నన్ను కాపాడాయి. నేను నా కొమ్ములను ప్రేమించాను, కానీ అవి నన్ను నాశనం చేశాయి. నేను ఎంత మూర్ఖుడిని! అందం, రూపం ఇవి ఎంత అసత్యమో ఇప్పుడు నాకు తెలిసింది. కనిపించేది అంతా నిజం కాదు. ఉపయోగం లేనిది అందంగా కనిపించవచ్చు, కానీ ఉపయోగకరమైనది ఎప్పుడూ నిజమైనది. నా కాళ్ళు వికారంగా కనిపించాయి, కానీ అవి నా ప్రాణాలు కాపాడాయి. నా కొమ్ములు అందంగా కనిపించాయి, కానీ అవి నన్ను చంపేశాయి," అని అతను బాధగా అనుకున్నాడు.

ఆ క్షణంలో, వేటగాడు తన బాణాన్ని వదిలాడు. అది నేరుగా చిత్రుడి గుండెను తాకింది. చిత్రుడు అక్కడికక్కడే కూలిపోయాడు. అతని కళ్ళు మూసుకుపోయాయి. 

నీతి: కనిపించేది అంతా నిజం కాదు. మనం తరచుగా బాహ్య రూపం, అందం, ఆడంబరం వీటికి విలువ ఇచ్చి మోసపోతాము. కానీ నిజమైన విలువ ఉపయోగంలో, సామర్థ్యంలో, నిజాయితీలో ఉంటుంది. చిత్రుడు తన కొమ్ములను ప్రేమించాడు. అవి అందంగా, గర్వంగా కనిపించాయి. కానీ అవి అతన్ని చంపేశాయి. అతను తన కాళ్ళను ద్వేషించాడు. అవి వికారంగా, బలహీనంగా కనిపించాయి. కానీ అవి అతని ప్రాణాలు కాపాడగలిగేవి. మన జీవితంలో కూడా మనం కొన్నిసార్లు అందం, రూపం, ఆడంబరం వెంట పరిగెత్తి, నిజమైన ఉపయోగాన్ని, నిజమైన సామర్థ్యాన్ని మర్చిపోతాము. మనం ప్రతిదాని నిజమైన విలువను అర్థం చేసుకోవాలి. కనిపించేదానికంటే, ఉపయోగమే ముఖ్యమైనది.

Comments