ఒకప్పుడు కృష్ణా నదికి దగ్గరలో ఒక చిన్న, అందమైన చెరువు ఉండేది. ఆ చెరువు నీరు స్ఫటికంలా స్పష్టంగా, చుట్టూ ఆకుపచ్చని పచ్చిక బయళ్ళు, మామిడి, మర్రి, వేప చెట్లు అల్లుకుపోయి ఒక స్వర్గీయ దృశ్యంలా కనిపిస్తుంది. ఆ చెరువులో ఎన్నో జాతుల చేపలు బంగారు చేపలు, మెరుస్తున్న రెప్పల చేపలు, పెద్ద తెల్ల చేపలు సంతోషంగా ఈదుతుంటాయి. వాటి మధ్య రంగురంగుల కప్పలు కూర్చుని ఘోరంగా పాడుతుంటాయి. ఆ చెరువు అడుగున ఒక పెద్ద పీత పినాకి ఇంటిని ఏర్పాటు చేసుకున్నాడు. పినాకి ముదురు ఆకుపచ్చని రంగు, గట్టి పెంకు, పదునైన రెండు పెద్ద పంజాలు కలిగిన తెలివైన జీవి. చెరువు మొత్తానికి ఎవరికి ఏ కష్టం వచ్చినా, మొదట పినాకి దగ్గరికి వచ్చేవారు.
ఆ చెరువు ఒడ్డున ఒక పెద్ద వేప చెట్టు ఉంది. ఆ చెట్టు మీద సుదర్శనుడు అనే ఒక పెద్ద కొంగ నివసిస్తుంటాడు. సుదర్శనుడు చాలా పొడుగ్గా, తెల్లని ఈకలు, పదునైన పొడవాటి ముక్కు, సన్నని పొడుగాటి కాళ్ళు కలిగి ఉంటాడు. అతని కళ్ళు ఎప్పుడూ ఆహారం కోసం వెతుకుతూ, చురుగ్గా తిరుగుతుంటాయి. ప్రతిరోజూ ఉదయం అతను చెరువు అంచున నిలబడి, తన పొడవాటి ముక్కుతో చేపలను పట్టి తింటుంటాడు. కానీ కొంగకు ఎప్పుడూ సరిపడే ఆహారం దొరకేది కాదు. ఒక చేప తిన్నా, మరుక్షణం అతని ఆకలి మరల బయటపడేది. ఆహరం కోసం పెద్ద మోసం చేయాలని ఆలోచించసాగాడు.
ఒక రోజు ఉదయం ఎండ బాగా మండిపడుతోంది. కరువు కాలం మొదలైంది. ఆ చెరువు నీరు రోజురోజుకు తగ్గిపోసాగింది. మొదట అంచులు ఎండిపోయాయి, తర్వాత లోతు కొద్దిగా తగ్గింది. చేపలు గాభరాగా ఈదుతూ, "మన చెరువు ఎండిపోతే మనమంతా చనిపోతాం!" అని వాపోయాయి. వాటి భయంతో చెరువు అంతా కలకలమైంది.
సుదర్శనుడు ఇది చూశాడు. అతని మనసులో ఒక దుష్ట ప్రణాళిక రూపుదిద్దుకుంది. అతను చెరువు అంచున నిలబడి, బాధగా, కన్నీరు పెట్టుకున్నట్లు నటించాడు. అతను రెక్కలు దించి, తల వంచి, గంభీరంగా నిట్టూర్చాడు. చేపలు అతని వైపు చూశాయి. ఒక పెద్ద బంగారు చేప కాంచన అతని దగ్గరికి ఈదుకొచ్చి, "సుదర్శనా! ఏమయ్యింది నీకు? ఇలా బాధగా ఎందుకు ఉన్నావు?" అని అడిగింది.
సుదర్శనుడు చాలా విచారంగా, "ప్రియమైన చేపలారా! నేను మీ బాధ చూసి కరిగిపోతున్నాను. ఈ చెరువు ఎండిపోవడం దగ్గరలో ఉంది. కొన్ని వారాల్లోనే నీరు పూర్తిగా ఆవిరైపోతుంది. మీరంతా ఎండిపోయి చనిపోతారు. నేను రోజూ మీలో కొందరిని తింటాను, కానీ మిమ్మల్ని చంపాలని కాదు నా ఆకలి నన్ను అలా చేస్తుంది. కానీ ఇప్పుడు మీ విధి చూసి నేను ఏడవాల్సి వస్తోంది," అని అన్నాడు.
చేపలు కలిసి మాట్లాడుకున్నాయి. అప్పుడు కాంచన ముందుకు వచ్చి, "నువ్వు మాకు సహాయం చేయగలవా? ఎక్కడైనా పెద్ద నీటి వనరు దగ్గరికి మమ్మల్ని తీసుకెళ్లగలవా?" అని అడిగింది. సుదర్శనుడు ఇదే అవకాశంగా భావించి, "అవును! నేను మీకు ఒక ఉపాయం చెప్పగలను. ఈ చెరువుకు దూరంగా ఒక పెద్ద సరోవరం ఉంది. అది ఎప్పుడూ నిండుగా, శీతలంగా ఉంటుంది. నేను రోజూ మీలో కొందరిని నా ముక్కుతో తీసుకుని ఆ సరోవరానికి తీసుకెళ్తాను. కొన్ని రోజుల్లో మీరందరూ అక్కడికి చేరుకుంటారు. మీ ప్రాణాలు కాపాడతాను," అని అబద్ధం చెప్పాడు.
చేపలు ఆనందంతో కేకలు వేశాయి. "ఎంత మంచి కొంగ! ఇంత దయ ఉందా!" అని అనుకున్నాయి. అవి ఉత్సాహంగా, "ఇవాళ నుండి మొదలుపెట్టు! మమ్మల్ని కాపాడు!" అని కోరాయి.
సుదర్శనుడు మొదటి రోజు పది చేపలను తన ముక్కుతో పట్టుకుని, ఆకాశంలోకి ఎగిరాడు. చేపలు ఆనందంగా "మనం కొత్త సరోవరంలో ఉంటాం!" అని ఊహించుకున్నాయి. కానీ సుదర్శనుడు ఎగిరి ఎగిరి, చెరువుకు కొంచెం దూరంలో ఉన్న పెద్ద రాతిపై, ఆ చేపలను ఒక్కొక్కటిగా తినేసాడు. తన ఆకలి తీర్చుకుని, తిరిగి చెరువు దగ్గరికి వచ్చాడు. మరునాడు మరికొన్ని చేపలు తీసుకెళ్ళి అదే పని చేశాడు. ఇలా పది రోజుల్లో ఆ చెరువులోని చేపలు తగ్గిపోయాయి. మిగిలిన చేపలు, "ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు?" అని అడిగినప్పుడు సుదర్శనుడు, "వారు సరోవరానికి చేరుకున్నారు. సంతోషంగా ఉన్నారు," అని అబద్ధం చెప్పేవాడు.
కానీ చెరువులో పినాకి ప్రతిరోజూ కొంగను గమనిస్తూనే ఉన్నాడు. అతనికి అనుమానం కలిగింది. "ఈ కొంగ ప్రతిరోజూ పది చేపలను తీసుకెళ్తున్నాడు. కానీ అతని ముక్కు దగ్గర వాసన, అతని శరీరం ఎందుకు మెరిసిపోతోంది? అతను చేపలను తిని ఉండాలి. అతను మోసం చేస్తున్నాడు," అని ఊహించాడు.
ఒకనాడు సుదర్శనుడు తిరిగి వచ్చినప్పుడు, పినాకి అతని దగ్గరికి వచ్చి, "సుదర్శనా! నేను కూడా ఆ కొత్త సరోవరానికి వెళ్లాలని అనుకుంటున్నాను. ఈ చెరువు పూర్తిగా ఎండిపోతుంది. నన్ను కూడా తీసుకెళ్తావా?" అని అడిగాడు.
సుదర్శనుడి కళ్ళు మెరిశాయి. "ఇంతకుముందు నేను పీతలను ఎప్పుడూ తినలేదు. కానీ ఇది పెద్దది, బలిష్టమైనది. దీని మాంసం ఎంత రుచిగా ఉంటుందో!" అని అనుకున్నాడు. అతను చాలా సంతోషంగా, "అవును! నేను నిన్ను కూడా తీసుకెళ్తాను. నా ముక్కుని గట్టిగా పట్టుకో నేను నిన్ను సురక్షితంగా చేరుస్తాను," అని అబద్ధం చెప్పాడు.
పినాకి తెలివిగా ఇలా అన్నాడు "సుదర్శనా! నీ ముక్కు పొడవుగా ఉంది, కానీ నేను బరువుగా ఉన్నాను. నా పంజాలు బలంగా ఉన్నాయి. నీ ముక్కు విరిగిపోతుందేమో. అందుకే నేను నీ మెడను నా పంజాలతో గట్టిగా పట్టుకుంటాను. అప్పుడు నీవు ఎగరవచ్చు. నేను జారిపోను. ఇది మనకు రెండింటికి సురక్షితమైన మార్గం. ఒప్పుకుంటావా?" అని అడిగాడు.
సుదర్శనుడు అతని మాటలు నమ్మాడు. "అవును, అది మంచి ఆలోచన. నువ్వు నా మెడను పట్టుకో, నేను నిన్ను సరోవరానికి తీసుకెళ్తాను," అని అతను ఉత్సాహంగా అన్నాడు.
పినాకి తన రెండు పంజాలతో సుదర్శనుడి మెడను గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. పినాకి బరువు ఎక్కువ, కానీ సుదర్శనుడు శక్తివంతమైన పక్షి కనుక ఎగరగలిగాడు. అతను ఎగిరి పైకి లేచాడు. కొంతసేపు గాలిలో ప్రయాణం చేసిన తర్వాత, అతను ఆ రాతి బండ దగ్గరికి తిరిగి వచ్చి, క్రిందికి దిగాడు. అతను పినాకి వైపు చూసి, "పినాకీ! ఇక్కడ నీ ప్రయాణం ఆగిపోతుంది. ఇక్కడే నేను నిన్ను తినబోతున్నాను. నేను మిగతా చేపలను కూడా ఇక్కడే తిన్నాను. నీవు మోసపోయావు," అని బుసలుకొట్టాడు.
పినాకి నవ్వాడు. అతను తన పంజాలను మరింత గట్టిగా బిగించాడు. "సుదర్శనా! నువ్వు నన్ను తినబోతున్నావా? నువ్వు మర్చిపోయావు, నేను ఇప్పుడు నీ మెడను పట్టుకుని ఉన్నాను. నేను ఒక్కసారి గట్టిగా నొక్కితే నీ గొంతు నలిగిపోతుంది. నువ్వు నన్ను విడిచిపెట్టి, నన్ను సురక్షితంగా తిరిగి చెరువులో వదిలేస్తే, నేను నిన్ను వదిలివేస్తాను. లేకపోతే, నీ ప్రాణం పోతుంది," అని బెదిరించాడు.
సుదర్శనుడి కళ్ళు భయంతో విప్పారిపోయాయి. అతను గాభరాగా, "ఆగు! ఆగు! నన్ను క్షమించు. నేను నీకు హాని చేయను. నేను నిన్ను తిరిగి చెరువులో వదిలేస్తాను. దయచేసి నా మెడను గట్టిగా నొక్కకు," అని వేడుకున్నాడు.
పినాకి చల్లగా, "ఇది సరైన సమాధానం. నన్ను ఇప్పుడే చెరువుకు తీసుకెళ్ళు," అని ఆదేశించాడు. సుదర్శనుడు పినాకిని తన మెడమీద పెట్టుకుని, వెనక్కి ఎగిరి, చెరువు ఒడ్డున పినాకిని సురక్షితంగా దించాడు. పినాకి వెంటనే సుదర్శనుడి మెడను గట్టిగా నొక్కి విరిచి, నీళ్ళలోకి దూకాడు.
సుదర్శనుడు బాధగా, కోపంగా, "నీవు నన్ను మోసం చేశావు!" అని అరిచాడు. పినాకి నీటిలోంచి తల పైకెత్తి, "సుదర్శనా! నువ్వు ముందు మోసం చేశావు. నువ్వు వందల చేపలను తిన్నావు. నీ దురాశ నీకు ఇలా పరిణమించింది. ఇక మీద ఎవరిని మోసం చేయకు. ఇప్పుడు ఈ చెరువు నుండి దూరంగా వెళ్ళిపో. లేకపోతే, నేను మళ్ళీ నీ మెడను నొక్కుతాను," అని చెప్పాడు.
సుదర్శనుడు భయంతో ఆ చెరువు నుండి శాశ్వతంగా వెళ్ళిపోయాడు. ఆ చెరువులో చేపలు తిరిగి పినాకి చుట్టూ గుమిగూడాయి. "పినాకీ! నీవు లేకపోతే, మేమందరం ఆ దుష్ట కొంగ కడుపులో చేరిపోయేవాళ్ళం," అని ప్రశంసించారు. పినాకి నిరాడంబరంగా, "ఎప్పుడూ అపరిచితులను నమ్మకండి. ఎంత తియ్యటి మాటలు చెప్పినా, అంతర్గత ప్రయోజనాన్ని చూడాలి. మీకు సహాయం చేస్తాను అన్నవాడు మిమ్మల్ని మోసం చేయవచ్చు" అని బోధించాడు.
ఆ రోజు నుండి చేపలు మరింత జాగ్రత్తగా, మరింత తెలివిగా జీవించాయి. వారు ఎవరి మాటల్లోనైనా, ఎవరి వాగ్దానాల్లోనైనా సందేహంతో ఉండి నిజాన్ని తెలుసుకునేవారు. పినాకి ఆ చెరువుకు రాజుగా, మంత్రిగా, సంరక్షకుడిగా మారిపోయాడు.
నీతి: మోసం చేసేవాడు మోసం పొందుతాడు. సుదర్శనుడు తన బలం, తన తెలివితో చేపలను మోసం చేశాడు. కానీ పినాకి తన తెలివితో అతన్ని ఎదుర్కొని, అతని మోసాన్ని బయటపెట్టాడు. మనం ఎవరిని నమ్మాలి, ఎవరి నుండి జాగ్రత్తగా ఉండాలి అనే పాఠం ఇది. కొన్నిసార్లు అతి మంచి మాటలు, అతి పెద్ద వాగ్దానాలు ప్రమాదాన్ని కలిగి ఉంటాయి. మన జీవితంలో కూడా పరిస్థితులు ఎంత కష్టంగా ఉన్నా, తొందరపడి నిర్ణయాలు తీసుకోకూడదు. ప్రతి మాటను, ప్రతి వాగ్దానాన్ని విశ్లేషించాలి.
Comments
Post a Comment