నేతగాడు మరియు యక్షుడు - పంచతంత్ర కథలు

ఒకప్పుడు దక్షిణ భారతదేశంలోని ఒక పట్టణంలో మంధారకుడు అనే ఒక పేద నేతగాడు నివసిస్తుండేవాడు. అతను చాలా కష్టపడి పనిచేసేవాడు, కానీ అతని ఆదాయం చాలా తక్కువగా ఉండేది. ప్రతిరోజూ అతను ఒక్క వస్త్రాన్ని మాత్రమే నేయగలిగేవాడు. ఆ ఒక్క వస్త్రం అమ్మడం వల్ల వచ్చే డబ్బు అతని కుటుంబానికి కేవలం రోజువారీ అవసరాలు మాత్రమే తీర్చేది. అతనికి భార్య, ఇద్దరు చిన్న పిల్లలు ఉండేవారు. వారి జీవితం చాలా కష్టంగా ఉండేది.

ఒక రోజు, మంధారకుడు వస్త్రం నేయడానికి అవసరమైన చెక్క చట్రాలు పాడయ్యాయి. అతను కొత్త చట్రాలు చేయడానికి అడవికి వెళ్ళాడు. అతను చాలా దూరం నడిచి, సముద్ర తీరానికి వచ్చాడు. అక్కడ అతను ఒక పెద్ద, భారీ వృక్షాన్ని చూశాడు. ఆ వృక్షం చాలా పెద్దదిగా, బలిష్టంగా ఉంది. "ఈ చెట్టు నుండి కలపను తీసుకుంటే, నాకు చాలా రోజులు పనిచేయడానికి సరిపోతుంది. నేను దీన్ని కొట్టాలి," అని అతను అనుకున్నాడు.

అతను ఆ చెట్టును కొట్టడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ అతను గొడ్డలి ఎత్తగానే, ఒక పెద్ద శబ్దం వినిపించింది. ఆ చెట్టు మీద ఒక యక్షుడు కనిపించాడు. ఆ యక్షుడు చాలా పెద్దవాడు, భయంకరంగా ఉన్నాడు. అతను కోపంగా, "ఓ నేతగాడా! ఈ చెట్టు నా నివాసం. ఇది నా ఇల్లు. నేను ఇక్కడ ఎంతో సుఖంగా ఉన్నాను. నీవు దీన్ని కొట్టేస్తే, నేను ఎక్కడికి వెళ్తాను? దయచేసి ఈ చెట్టును కొట్టకు," అని అన్నాడు.

మంధారకుడు భయంతో, "మహాత్మా! నేను ఈ చెట్టును కొట్టకపోతే, నా కుటుంబం ఆకలితో చనిపోతుంది. నాకు కొత్త చట్రాలు కావాలి. దయచేసి నన్ను ఈ చెట్టును కొట్టడానికి అనుమతించండి," అని వేడుకున్నాడు.

యక్షుడు కొంచెం ఆలోచించి, "సరే. నీవు ఈ చెట్టును కొట్టకపోతే, నేను నీకు ఒక వరం ఇస్తాను. నీవు ఏది కోరుకుంటే అది ఇస్తాను. కానీ ఒక్క షరతు, నీవు నీ స్నేహితులు, భార్యతో సంప్రదించి, తర్వాత నా దగ్గరికి రావాలి. అప్పుడు నీకు వరం ఇస్తాను," అని అన్నాడు.

మంధారకుడు ఆనందంగా, "నేను అంగీకరిస్తున్నాను. నేను నా స్నేహితులు, భార్యతో సంప్రదించి, తిరిగి వస్తాను," అని అన్నాడు. అతను ఆ యక్షుడి దగ్గర నుండి వెళ్ళిపోయాడు. అతను ఎంతో ఆనందంగా, ఆశతో ఇంటికి తిరిగి వెళ్తున్నాడు.

దారిలో, అతను తన స్నేహితుడుని కలిశాడు. స్నేహితుడు అతనిని చూసి, "మంధారకుడా! నీవు ఎంత సంతోషంగా ఉన్నావు! నీకు ఏమైంది? ఏదైనా మంచి వార్త ఉందా?" అని అడిగాడు.

మంధారకుడు ఆనందంగా, "స్నేహితుడా! నాకు ఒక యక్షుడు వరం ఇచ్చాడు. నేను ఏది కోరుకుంటే అది ఇస్తాను అన్నాడు. ఏమి కోరుకోవాలి? నీవు ఏమి సలహా ఇస్తావు?" అని అడిగాడు.

స్నేహితుడు ఆనందంగా, "నీవు ఒక రాజ్యాన్ని కోరు. నీవు రాజు అవుతావు. నేను నీ మంత్రి అవుతాను. మనం ఇద్దరం సుఖంగా జీవించవచ్చు. ఇదే గొప్ప వరం," అని సలహా ఇచ్చాడు.

మంధారకుడు కొంచెం ఆలోచించాడు. "రాజ్యమా? అది మంచి ఆలోచన. కానీ నేను నా భార్యను కూడా అడగాలి. ఆమె ఏమి అంటుందో చూద్దాం," అని అన్నాడు.

స్నేహితుడు హెచ్చరిస్తూ, "నా మాట విను. రాజ్యాన్ని కోరు, అవివేకంతో అనవసరమైన కోరికలు కోరకు." అని అన్నాడు. కానీ మంధారకుడు వినలేదు. "నేను నా భార్యను అడగాలి. ఆమె నా జీవిత భాగస్వామి. ఆమె సలహా తీసుకోవడం నా ధర్మం," అని అన్నాడు.

మంధారకుడు ఇంటికి వెళ్ళి, తన భార్య సుమతి కి మొత్తం వృత్తాంతం చెప్పాడు. "నా ప్రియమైన భార్యా! ఒక యక్షుడు నాకు వరం ఇచ్చాడు. నా స్నేహితుడు రాజ్యాన్ని కోరమని సలహా ఇచ్చాడు. నీవు ఏమి అంటావు? నేను ఏమి కోరుకోవాలి?" అని అడిగాడు.

సుమతి ఆలోచించి, "నా ప్రియ భర్తా! రాజ్యం మంచిది కాదు. రాజ్యంలో ఎన్ని సమస్యలు ఉంటాయో నీకు తెలియదా? కుట్రలు, ద్రోహాలు, శత్రువులు, యుద్ధాలు ఇవి రాజును ఎప్పుడూ బాధపెడతాయి. రాముడు అడవులకు వెళ్ళాడు. పాండవులు వనవాసం చేశారు. యాదవులు నాశనమయ్యారు. రాజ్యం సుఖం కాదు అది దుఃఖం. నీవు రాజ్యాన్ని కోరకు," అని అన్నది.

మంధారకుడు ఆశ్చర్యంగా, "సరే. నేను రాజ్యాన్ని కోరను. కానీ నేను ఏమి కోరుకోవాలి? నీవు ఏమి సలహా ఇస్తావు?" అని అడిగాడు.

సుమతి, "నీవు ప్రతిరోజూ ఒక్క వస్త్రాన్ని మాత్రమే నేయగలవు. అది మన రోజువారీ అవసరాలు మాత్రమే తీరుస్తుంది. నీకు రెండు చేతులు, ఒక తల మాత్రమే ఉన్నాయి. నీవు యక్షుడిని 'నాకు రెండు అదనపు చేతులు మరియు ఒక అదనపు తల' ఇవ్వమని కోరు. అప్పుడు నీవు ప్రతిరోజూ రెండు వస్త్రాలను నేయగలవు. ఒకటి మన దినచర్య కోసం, మరొకటి మన ప్రత్యేక అవసరాల కోసం. మనం సుఖంగా జీవించవచ్చు. ఇదే మంచి వరం," అని సలహా ఇచ్చింది.

మంధారకుడు ఆనందంగా, "అది మంచి ఆలోచన! నీవు చెప్పింది నిజం. నేను రెండు అదనపు చేతులు, ఒక అదనపు తల కోరుతాను. అప్పుడు నేను ఎక్కువ పని చేయగలను. మనం సుఖంగా జీవించవచ్చు," అని అన్నాడు.

అతను యక్షుడి దగ్గరికి వెళ్ళి, "మహాత్మా! నేను నా భార్యతో సంప్రదించాను. ఆమె నాకు రెండు అదనపు చేతులు మరియు ఒక అదనపు తల కోరమని సలహా ఇచ్చింది. నేను ఆ వరాన్ని కోరుకుంటున్నాను," అని అన్నాడు.

యక్షుడు నవ్వాడు. "సరే. నీకు అలాగే ఇస్తున్నాను," అని అన్నాడు. వెంటనే, మంధారకుడికి నాలుగు చేతులు, రెండు తలలు వచ్చాయి. అతను ఆనందంగా, "నేను ఇప్పుడు ఎక్కువ పని చేయగలను! నా కుటుంబం సుఖంగా జీవించగలదు!" అని అనుకున్నాడు. అతను ఆనందంగా ఇంటికి తిరిగి వెళ్తున్నాడు.

కానీ దారిలో, ప్రజలు అతనిని చూశారు. వారు ఆశ్చర్యంగా, "ఇది ఏమిటి? ఈ మనిషికి నాలుగు చేతులు, రెండు తలలు ఉన్నాయి! ఇది ఏదో రాక్షసుడు! ఇది మనల్ని చంపబోతోంది!" అని అరిచారు. వారు భయంతో, కోపంతో రాళ్ళు, కర్రలు తీసుకుని, మంధారకుడి మీద విసరడం ప్రారంభించారు. "ఓరి రాక్షసుడా! నీవు మా గ్రామంలోకి ఎందుకు వచ్చావు? నీవు మమ్మల్ని చంపబోతున్నావు! మేము నిన్ను చంపేస్తాం!" అని అరిచారు.

మంధారకుడు భయంతో, "నేను రాక్షసుడిని కాదు! నేను ఒక సాధారణ నేతగాడిని! నేను మీకు హాని చేయను! నన్ను క్షమించండి!" అని వేడుకున్నాడు. కానీ ప్రజలు వినలేదు. వారు అతని మీద రాళ్ళు, కర్రలు విసురుతూనే ఉన్నారు. ఒక పెద్ద రాయి అతని తల మీద తగిలింది. అతను బాధతో, "నేను చనిపోతున్నాను! నా అవివేకమే నన్ను నాశనం చేసింది! నేను నా భార్య సలహా విని, ఈ వరాన్ని కోరాను. కానీ అది నాకు మరణాన్ని తెచ్చింది. నేను ఎంత మూర్ఖుడిని!" అని అనుకున్నాడు.

అతను అక్కడికక్కడే కూలిపోయి, మరణించాడు. ప్రజలు అతని శవాన్ని చూసి, "ఇతను నిజంగా రాక్షసుడు కాదు. ఇతను ఒక సాధారణ మనిషి. కానీ ఇతను ఎందుకు ఇలా మారాడు?" అని అనుకున్నారు.

నీతి: అవివేకం, తొందరపాటు, స్వార్థం ఇవి ఎల్లప్పుడూ నష్టాన్ని తెస్తాయి. మంధారకుడు తన భార్య సలహా విని, రెండు అదనపు చేతులు, ఒక అదనపు తల కోరాడు. కానీ ఆ వరం అతనికి మరణాన్ని తెచ్చింది. అతను తన స్నేహితుడి సలహా విని రాజ్యాన్ని కోరి ఉంటే, అతను బ్రతికేవాడు. కానీ అతను తన భార్య మాటలు విని, తనను తాను నాశనం చేసుకున్నాడు. ఎప్పుడూ అవివేకంగా నిర్ణయాలు తీసుకోకూడదు. మనం ఎవరి మాటలు విన్నా, మనం స్వయంగా ఆలోచించి, వివేకంగా నిర్ణయాలు తీసుకోవాలి.