తెలివైన కుందేలు

దక్కన్ పీఠభూమిలో ఒక భారీ అడవి. ఆ అడవిలో అడుగు పెట్టడానికి ప్రదేశం లేదు. తుమ్మెదలు, ఎత్తైన మామిడి చెట్లు, విశాలమైన వేప చెట్లు, పూల తీగలు అల్లుకుపోయి ఒక పచ్చని కప్పు లాగా కనిపిస్తుంటాయి. ఆ అడవి మధ్యలో ఒక పెద్ద ప్రమాదకరమైన లోతైన చెరువు. ఆ చెరువు నీరు అద్దంలా స్పష్టంగా ఉండి, పక్కన ఉన్న కొండల ప్రతిబింబం నీటిలో కనిపిస్తుంటుంది. ఆ చెరువు ఒడ్డున ఒక పెద్ద గుహ. ఆ గుహలో దుర్మదుడు అనే సింహం నివసిస్తుంటాడు. దుర్మదుడు అడవి మొత్తానికి రాజు. అతని శరీరం బంగారు వర్ణంతో, కళ్ళు నిప్పురవ్వలు విరజిమ్మేవి. అతని గర్జన వినగానే ఆ అడవిలోని లేళ్ళు, అడవి పందులు, జింకలు అన్నీ ఆకాశానికి ఎగిరేటట్లు భయపడేవి.

దుర్మదుడికి అత్యాశ ఎక్కువ. రోజూ అతను ఒక కోతి, రెండు జింకలు, లేదా ఒక అడవి దున్నను చంపి తినేవాడు. అతని ఆకలి ఎప్పుడూ తీరేది కాదు. కొన్నాళ్ళకు ఆ అడవిలోని జంతువులు అతని భయంతో ప్రాణాలు విడవడం మొదలుపెట్టాయి. పక్షులు ఎగరడం మానేశాయి, కుందేళ్ళు తమ పుట్టల్లోంచి బయటికి రాలేదు. అడవి నిర్జనంగా మారిపోయింది. అది గమనించిన ఏనుగులు, ఎలుగుబంట్లు, లేళ్ళు అన్నీ ఒక సమావేశాన్ని ఏర్పాటు చేశాయి. "ఈ దుర్మదుడి ఆకలి మన అందరి ప్రాణాలను మింగేస్తుంది. మనం అతనికి ఒక ఒప్పందం చేయాలి," అని అనుకున్నాయి.

మరునాడు వారందరూ కలిసి దుర్మదుని గుహ ముందుకు వెళ్ళారు. వారు వినమ్రంగా ఇలా అన్నారు. "ఓ మహారాజా! మీరు మా అడవి అధిపతి. మీరు ప్రతిరోజూ మా అందరిని వేటాడుతుంటే, మేము కొన్ని రోజుల్లోనే అంతరించిపోతాం. మీ ఆకలి కోసం మేము ఒక ఏర్పాటు చేశాము. ప్రతి రోజు మాలో ఒక జంతువు మీ గుహకు స్వచ్ఛందంగా వచ్చి మీ ఆహారంగా మారుతుంది. మీరు వేటకు వెళ్ళకుండా, గుహలోనే ఉంటే మీ ఆకలి తీరుతుంది, మా జాతులు కూడా నిలబడతాయి." దుర్మదుడు కొద్దిగా ఆలోచించి, "సరే, కానీ ప్రతిరోజూ ఒక్కటి కచ్చితంగా రావాలి. లేకపోతే నేను మీ అందరినీ ఒక్కసారిగా తినేస్తాను," అని హెచ్చరించాడు.

ఈ ఏర్పాటు ప్రకారం చాలా రోజులు సాగింది. ప్రతిరోజూ ఒక జంతువు దుర్మదుని గుహకు వెళ్ళి అతని ఆహారమవుతోంది. ఆ అడవి జంతువుల్లో ఉన్న అందరికీ భయం వేసింది. ఎవరి వంతు వచ్చినా వారు రోదిస్తూ, కుటుంబానికి వీడ్కోలు చెప్పి వెళ్ళేవారు. ఒకరోజు ఒక చిన్ని కుందేలు వంతు వచ్చింది. ఆ కుందేలు పేరు బుద్ధివంతుడు. అతను మిగతా కుందేళ్ళకన్నా చాలా తెలివైనవాడు. అతని బొచ్చు తెల్లగా మంచుకొండలా, కళ్ళు ఎర్రగా, చెవులు పొడవుగా ఉంటాయి. అతను తన తల్లిని, తండ్రిని చూసి "బాధపడకండి. నేను సింహం దగ్గరికి వెళ్తున్నాను. కానీ నేను ఖాళీ చేతులతో కాదు, నా బుద్ధితో వెళ్తున్నాను. నేను తిరిగి వస్తాను, మన అందరికీ విముక్తి తెస్తాను," అని ధైర్యంగా చెప్పాడు.

బుద్ధివంతుడు చాలా నెమ్మదిగా నడిచాడు. అతను చెరువు దగ్గర ఆగి, ఒక పెద్ద ఆకు తీసుకున్నాడు. అతను దారిలో కొన్ని పువ్వులు, కొన్ని పండ్లు కూడా సేకరించాడు. అతను సింహం గుహకు సాయంత్రం వేళ వెళ్ళాడు. దుర్మదుడు చాలా ఆకలితో ఉన్నాడు. అతను కుందేలును చూడగానే ఉరుముతూ అరిచాడు "ఎందుకు ఆలస్యం? నీకు ధైర్యమేమిటి? ఇంతసేపు ఎక్కడ ఉన్నావు?" బుద్ధివంతుడు భయపడలేదు. అతను వినమ్రంగా ఇలా అన్నాడు "మహారాజా! నేను కావాలని ఆలస్యం చేయలేదు. నేను మీ కోసం ఇక్కడికి వస్తున్నప్పుడు, మీ కంటే పెద్ద, మీకంటే శక్తివంతమైన మరో సింహం నా మార్గంలో అడ్డు వచ్చింది. అది నన్ను పట్టుకుని తినబోయింది. కానీ నేను దానితో 'నేను దుర్మద మహారాజు ఆహారం. నన్ను విడిచిపెడితే, మీకు మరింత పెద్ద ఆహారం దొరుకుతుంది' అని చెప్పాను. అది నన్ను విడిచిపెట్టి, ఈ అడవిలో తన ఆధిపత్యాన్ని స్థాపించడానికి వస్తోంది. మీరు దానిని ఎదుర్కోవడానికి సిద్ధంగా ఉండాలి. అది చాలా భయంకరమైనది."

దుర్మదుడు ఇది విని ఆగ్రహంతో "ఏమిటి? నా అడవిలో నాకంటే పెద్ద సింహమా? నేనెప్పుడూ అలాంటి దాన్ని చూడలేదు. నాకు దాన్ని చూపించు. నేను దానితో పోరాడి దానిని చంపేస్తాను," అని గర్జించాడు. బుద్ధివంతుడు చెప్పాడు, "మహారాజా! నేను మిమ్మల్ని దాని దగ్గరికి తీసుకెళ్తాను. కానీ మీరు చాలా జాగ్రత్తగా ఉండాలి. అది చాలా తెలివైనది." అంటూ బుద్ధివంతుడు దుర్మదుని ఆ అడవిలోని పెద్ద చెరువు దగ్గరికి తీసుకెళ్ళాడు. ఆ చెరువు నీరు ఎంతో స్థిరంగా, అద్దంలా ప్రతిబింబిస్తుంది. బుద్ధివంతుడు చెరువు ఒడ్డున ఉన్న ఒక రాయి మీదకు ఎక్కి, "ఇక్కడ చూడండి మహారాజా! ఈ నీటిలో ఆ సింహం నివసిస్తుంది. చాలా కోపంగా ఉంది, మిమ్మల్ని సవాలు చేస్తోంది," అని చెప్పాడు.

దుర్మదుడు నీటి అంచు వరకు వెళ్ళి లోపలికి చూశాడు. అతనికి అతని స్వంత ప్రతిబింబం కనిపించింది బంగారు వర్ణం, భారీ జటలు, కోపంగా ఉన్న కళ్ళు. అతను అది మరో సింహమని భావించాడు. అతను ఉరిమి గర్జించాడు. ఆ గర్జనకు నీటిలో అలలు లేచాయి, అతని ప్రతిబింబం కదిలిపోయి వికృతంగా కనిపించింది. అది మరింత కోపంగా అతన్ని ఎదుర్కొనేటట్లు అనిపించింది. దుర్మదుడు కోపంతో పిచ్చివాడయ్యాడు. "నువ్వు ఎవరు? నా అడవిలో నాతో పోటీ పడతావా?" అంటూ అతను నీటిలోకి దూకాడు. నీరు లోతుగా ఉంది. అతనికి ఈదు రాదు. అతను అల్లాడిపోతూ, సహాయం కోసం అరుస్తూ, నీటి మధ్యలోనే మునిగిపోయాడు. కొద్ది సేపటికి చెరువు శాంతించింది. దుర్మదుడు అక్కడికక్కడే మరణించాడు.

బుద్ధివంతుడు ఇదంతా చూశాడు. అతను గట్టిగా నవ్వాడు. "ఓరి మూర్ఖ సింహమా! నీ బలం నీకు పనికిరాలేదు. నీ అహంకారమే నిన్ను మ్రింగివేసింది," అని అనుకున్నాడు. అతను వెంటనే అడవి జంతువులందరినీ పిలిచాడు. అందరూ చెరువు దగ్గరికి వచ్చి దుర్మదుడు చనిపోయినట్లు చూశారు. అందరు ఆనందంతో బుద్ధివంతుని భుజాల మీద ఎత్తుకుని, "నువ్వే మా రక్షకుడివి! నీ తెలివి మా అందరి ప్రాణాలు కాపాడింది," అని పొగిడారు. ఆ రోజు నుండి ఆ అడవిలో జంతువులన్నీ స్వేచ్ఛగా తిరిగాయి. ఎవరికి భయం లేదు. కుందేళ్ళు, జింకలు, పక్షులు అన్నీ సంతోషంగా జీవించాయి.

బుద్ధివంతుడు ఆ అడవిలో ఒక గొప్ప మంత్రిలా వ్యవహరించేవాడు. జంతువులన్నీ అతని సలహాలు తీసుకునేవి. ఆయన ఎప్పుడూ చెప్పేవాడు "బలహీనుడినని భయపడకండి. మన దగ్గర బుద్ధి ఉంటే, మనం ఏ సమస్యనైనా పరిష్కరించుకోవచ్చు. అహంకారం మరియు దురాశ, ఇవి మనుషులను, జంతువులను ఎల్లప్పుడూ నాశనం చేస్తాయి." 

నీతి: ఈ ప్రపంచంలో బలం ఎంత ముఖ్యమైనా, దానికన్నా తెలివి వేయి రెట్లు గొప్పది. దుర్మదుడు తన అహంకారం వల్ల, తన స్వంత ప్రతిబింబాన్ని గుర్తించలేకపోయాడు. అతని కోపం, ఆత్మవిశ్వాసం అవే అతని శత్రువులయ్యాయి. బుద్ధివంతుడు చిన్నవాడు, బలహీనుడు, కానీ అతని శాంతమైన ఆలోచనా విధానం అతన్ని విజేతగా నిలిపింది. మన జీవితంలో కూడా కష్టాలు, అడ్డంకులు వచ్చినప్పుడు కోప్పడకుండా, ప్రశాంతంగా కూర్చుని పరిష్కారం కోసం ఆలోచిస్తే, మనకు దారి దొరుకుతుంది.