తూర్పు గోదావరి జిల్లాలో ఒక అందమైన పల్లె. ఆ పల్లె పక్కనే విశాలమైన గోదావరి నది ప్రవహిస్తూ ఉంటుంది. ఆ నది ఒడ్డున ఒక పెద్ద జామ చెట్టు. ఆ చెట్టు ఎంత పెద్దదంటే దాని కొమ్మలు నీటి మీదికి వంగి, పండిన జామకాయలు ప్రతిరోజూ నీటిలో పడుతుంటాయి. ఆ చెట్టు మీద రాజు అనే ఒక కోతి నివసిస్తుంటాడు. రాజు చాలా తెలివైనవాడు, దయాగుణం కలిగినవాడు. అతని శరీరం బూడిదరంగులో మెరుస్తూ, తోక పొడవుగా, కళ్ళు నిప్పుల్లా మెరిసిపోతుంటాయి. ప్రతి రోజు ఉదయం ఆ చెట్టు పండ్లను తిని, ఎండలో విశ్రాంతి తీసుకుంటూ, పక్కనే ఉన్న చిన్నారి మొసళ్ళతో ఆడుకుంటూ రాజుకు ఆనందంగా గడుస్తుంది.
ఆ నదిలోనే మకరుడు అనే పెద్ద మొసలి నివసిస్తుంటాడు. మకరుడు చాలా బలిష్టమైనవాడు. అతని వెనుకభాగం కఠినమైన పొరలతో కప్పబడి, పదునైన పళ్ళతో, భయంకరమైన ముఖంతో అందరికీ భయం కలిగిస్తుంటాడు. కానీ మకరుడికి ఒక గుణం ఉంది. అతను చాలా మంచి స్నేహశీలి. అతను రాజుతో స్నేహం చేశాడు. ప్రతిరోజూ మకరుడు నీటిలోంచి తల పైకెత్తి, రాజుతో కబుర్లు చెబుతుంటాడు. రాజు పండిన జామకాయలను క్రింద విసిరితే, మకరుడు అవి తిని, "నా స్నేహితుడా! పండ్లు ఎంత తియ్యగా ఉన్నాయి!" అంటూ రాజును కొనియాడుతుంటాడు. రోజులు గడిచేకొద్దీ వారి బంధం మరింత దృఢమైంది. రాజు మకరుడికి ఎన్నో మంచి సలహాలు ఇస్తుంటే, మకరుడు రాజుకు నది అవతలి ఒడ్డున జరిగే వార్తలు చెబుతుంటాడు.
ఒకనాడు మకరుడు తన భార్య కరాళికి జామపండ్లు తెచ్చాడు. కరాళి ఆ పండ్లు తిని, "ఇవి ఎక్కడివి? ఇన్ని రోజులు నువ్వు నాకు ఇలాంటి తియ్యటి పండ్లు ఎందుకు తెచ్చివ్వలేదు?" అని కోపంగా అడిగింది. మకరుడు తన స్నేహం గురించి, ఆ చెట్టు గురించి, ప్రతిరోజూ రాజు తనకు పండ్లు విసరడం గురించి వివరంగా చెప్పాడు. కరాళి కళ్ళలో ఒక దుష్ట ప్రణాళిక మెరిసింది. "నీ స్నేహితుని గుండె ఎంత తియ్యగా ఉంటుందో!" అని ఆమె అనుకుంది. ఆమె మకరుడితో ఇలా చెప్పింది "మనకు ఎన్నో రోజుల నుండి మంచి ఆహారం దొరకడం లేదు. ఆ కోతి గుండె చాలా రుచికరమైనదని నేను విన్నాను. నువ్వు నీ స్నేహితుడిని నీ వెనుకకు ఎక్కించుకుని నది మధ్యకు తీసుకెళ్ళి, అతని గుండెను తీసుకుని నాకు తెచ్చి పెడితే నేను సంతోషంగా ఉంటాను. లేకపోతే నీతో నాకు పనిలేదు."
మకరుడు కరిగిపోయాడు. తన స్నేహితుడి మీద ఎంతో ప్రేమ, కానీ భార్య మాటను కాదనలేకపోయాడు. మనసులో తీవ్రమైన సంఘర్షణ తలెత్తింది. "నా స్నేహితుడిని చంపాలా? లేక నా భార్యను కోల్పోవాలా?" అని ఆలోచించాడు. చివరకు భార్య కోర్కెకు లొంగి, మరునాడు ఉదయం రాజు దగ్గరికి వెళ్ళి, "ప్రియ స్నేహితుడా! నా భార్య నిన్ను ఇంటికి భోజనానికి ఆహ్వానిస్తోంది. నది అవతలి ఒడ్డున మా ఇల్లు. నువ్వు నా వెనుక కూర్చో, నిన్ను అక్కడికి తీసుకెళ్తాను," అని అబద్ధం చెప్పాడు. రాజు సంతోషంగా మకరుడి వెనుకకు ఎక్కి కూర్చున్నాడు.
మకరుడు నది మధ్యలోకి వెళ్ళేకొద్దీ, నీరు లోతుగా మారుతోంది. ఇంకా ఒడ్డు కనిపించడం లేదు. రాజుకు అనుమానం వచ్చింది. "స్నేహితుడా! ఇంకా ఎంత దూరం?" అని అడిగాడు. మకరుడు కళ్ళలో నిర్దయతో అసలు విషయం చెప్పాడు. "నేను మోసపోతున్నాను!" అనుకుని అతని బుర్రలో ఒక్కసారిగా ఒక సూక్ష్మమైన ఉపాయం మెరిసింది. అతను నవ్వుతూ మకరుడితో, "స్నేహితుడా! నువ్వు ఇంతకుముందు చెప్పలేదు. నేను మా ఇంట్లో నా గుండెను భద్రంగా చెట్టు బోదెలో దాచి ఉంచాను. నేను ఎప్పుడూ నా గుండెను నా వెంట తీసుకెళ్ళను, అది చాలా విలువైనది. నేను దాన్ని బయటికి తీసుకురాని పక్షంలో నీ భార్య నా గుండె రుచి చూడలేదు. నీవు నన్ను వెనక్కి తీసుకెళ్ళు, నేను దాన్ని తీసుకువస్తాను," అని చెప్పాడు.
మకరుడు, చాలా మూర్ఖుడు, ఈ మాటలు నమ్మాడు. అతను రాజును వెనక్కి తీసుకెళ్ళి చెట్టు దగ్గర విడిచిపెట్టాడు. రాజు ఒక్క ఎగురు ఎగిరి ఎత్తైన కొమ్మ మీద కూర్చున్నాడు. అప్పుడు అతను పైనుంచి "ఓ మూర్ఖ మొసలీ! ప్రపంచంలో ఎక్కడైనా ఒక జీవి తన గుండెను దూరంగా ఉంచుతుందా? గుండె ఎల్లప్పుడూ శరీరంలోనే ఉంటుంది. నువ్వు నా స్నేహాన్ని, నమ్మకాన్ని అమ్ముకున్నావు. ఇక మీద నీతో నాకు స్నేహం లేదు!" అంటూ అరిచాడు. మకరుడు తాను మోసపోయానని గ్రహించి, చాలా బాధపడ్డాడు. "నన్ను క్షమించు రాజూ! నా భార్య దుష్ట ప్రణాళిక వల్ల నేను అలా చేశాను. నీ స్నేహం నాకు ప్రాణం," అంటూ మకరుడు కన్నీరు పెట్టుకున్నాడు.
రాజు కొంచెం జాలిపడ్డాడు, కానీ మరల ఎప్పుడూ నమ్మలేదు. అతను కొమ్మ మీద నుండి మకరుడితో చెప్పాడు, "నా స్నేహితుడా! స్నేహమంటే పరీక్షలో నిలవాలి. కానీ ప్రేమ, కోరిక, దురాశ ఇవి స్నేహాన్ని నాశనం చేస్తాయి. నేను నిన్ను క్షమిస్తున్నాను, కానీ ఇక ఎప్పటికీ నేను నది ఒడ్డుకు రాలేను. మన స్నేహం ఇక్కడితో ఆగిపోయింది." మకరుడు తన తప్పు అర్థం చేసుకుని, నీళ్ళలో మునిగిపోయి, చాలా రోజులు దుఃఖంలో గడిపాడు. అతను తన భార్యను దూషించాడు, కానీ ప్రయోజనం లేకపోయింది. రాజు తిరిగి తన జామ చెట్టు మీద సురక్షితంగా జీవించసాగాడు. అతను జాగ్రత్తగా, అపరిచితులపై నమ్మకం లేకుండా జీవించాడు.
నీతి: స్నేహం ఒక విలువైన బంధం. కానీ మనం ఎవరిని నమ్ముతామో, ఎవరి మాటలు వింటామో, అందులో మన జ్ఞానాన్ని ఉపయోగించాలి. మకరుడు తన భార్య కోరికకు తన ప్రాణమైన స్నేహాన్ని పణంగా పెట్టి చివరికి రెండు కోల్పోయాడు, స్నేహం మరియు గౌరవం. రాజు తెలివితో ప్రాణాలను కాపాడుకున్నాడు. గుడ్డిగా నమ్మడం కంటే, సందేహం వచ్చినప్పుడు నిలబడి ఆలోచించడం, అదే నిజమైన తెలివి.
Comments
Post a Comment