ఆలోచనలో చిక్కిన శతపాది

ఒక పచ్చని తోటలో శతపాది అనే ఒక జెర్రి ఉండేది. దానికి చాలా కాళ్లు ఉండేవి. సరిగ్గా వంద కాళ్లు! అవి చాలా చిన్నవి, కానీ చాలా వేగంగా కదిలేవి. శతపాది నడుస్తుంటే చూడటానికి ఎంతో అందంగా ఉండేది. దాని కాళ్లు అలలా కదులుతూ, ఒక్కొక్కటి ముందుకు వెళ్తూ, ఒక్కొక్కటి వెనక్కి వస్తూ, ఎంతో సహజంగా, సులువుగా నడిచేది. అది ఆకు మీద నడిస్తే ఆకు కదిలేది కాదు. అది ఇసుక మీద నడిస్తే ఇసుక రేణువులు కూడా కదలవు. ఎంతో నేర్పుగా నడిచేది శతపాది. అందుకే ఆ తోటలోని అన్ని చిన్న జంతువులు శతపాది నడకను చూసి ఆశ్చర్యపోయేవి. "ఎంత అద్భుతంగా నడుస్తుంది! వంద కాళ్లు ఉన్నా, ఒక్క కాలు కూడా ఇంకో కాలికి తగలదు. ఎంత నేర్పు!" అని అనుకునేవి.

శతపాదికి తన నడక గురించి ఎప్పుడూ ఆలోచన ఉండేది కాదు. అది కేవలం నడిచేది అంతే. అది చాలా సంతోషంగా ఉండేది. ఉదయాన్నే ఆహారం కోసం వెళ్తుంది. మధ్యాహ్నం ఆకుల మధ్య విశ్రాంతి తీసుకుంటుంది. సాయంత్రం తన స్నేహితులతో కలిసి తోట అంతా తిరుగుతుంది. అది ఎప్పుడూ తన కాళ్ల గురించి ఆలోచించలేదు.

ఒక రోజు శతపాది ఒక పెద్ద చెట్టు కింద నడుస్తుండగా, ఆ చెట్టు మీద ఉన్న ఉలూక అనే గుడ్లగూబ చూసింది. ఉలూక చాలా తెలివైనది. అది ఎప్పుడూ ఏదో ఒక ఆలోచనలో ఉండేది. ప్రతి విషయం గురించి లోతుగా ఆలోచించేది. అది శతపాది నడకను చూసి చాలా ఆసక్తిగా గమనించింది.

ఉలూక శతపాదిని పిలిచింది. "ఓ శతపాదీ! ఇక్కడికి రా. నాకు ఒక ప్రశ్న ఉంది."

శతపాది ఆగింది. "ఏమిటి ఉలూకా? నన్ను పిలిచావు?"

ఉలూక తల వాల్చి, చాలా తెలివిగా ఒక ప్రశ్న వేసింది: "నీకు వంద కాళ్లు ఉన్నాయి. అవన్నీ ఒకేసారి కదులుతాయి. కానీ నువ్వు నడుస్తున్నప్పుడు, మొదట ఏ కాలును ముందుకు వేస్తావు? ఎడమ వైపు మొదటి కాలా? లేదా కుడి వైపు మొదటి కాలా? లేదా నీ మధ్యలో ఉన్న ఏదో ఒక కాలా? నువ్వు నడిచేటప్పుడు ఈ విషయం గురించి ఆలోచిస్తావా?"

శతపాది ఆ ప్రశ్న విని ఆశ్చర్యపోయింది. అది ఎప్పుడూ ఈ విషయం గురించి ఆలోచించలేదు. అది కేవలం నడిచేది. కానీ ఉలూక ప్రశ్న దాని మనసులో గట్టిగా నాటుకుపోయింది.

"మొదట ఏ కాలు?" అని శతపాది తనలో తాను అనుకుంది. "ఎడమ మొదటి కాలా? లేదా కుడి మొదటి కాలా? నాకు గుర్తులేదు. నేను ఎప్పుడూ ఆలోచించలేదు."

అది నడవడానికి ప్రయత్నించింది. మొదటి అడుగు వేయబోయింది. కానీ ఆగిపోయింది. "ఏ కాలును ఎత్తాలి? ఎడమ ముందు కాలును ఎత్తితే, తర్వాత ఏమవుతుంది? తర్వాత కుడి కాలు వెళ్తుందా? లేక మళ్లీ ఎడమ కాలు వెళ్తుందా? వంద కాళ్లు, వాటన్నింటినీ ఒకేసారి ఎలా నియంత్రించాలి?"

శతపాది ఆలోచనలో పడిపోయింది. అది నడవడానికి ప్రయత్నిస్తూనే ఉంది, కానీ ప్రతిసారీ ఆగిపోతోంది. దాని కాళ్లు అటూ ఇటూ కదిలాయి. కొన్ని ముందుకు, కొన్ని వెనక్కి, కొన్ని పక్కకి వెళ్తున్నాయి. అది ఎంత ప్రయత్నించినా సరిగ్గా నడవలేకపోయింది. దాని నడకలో ఉన్న అందం, సహజత్వం పూర్తిగా పోయాయి. అది ఇప్పుడు ఒక  మత్తులో ఉన్న పురుగులా ఊగిపోతూ, పడిపోతూ ఉంది.

"ఆహా! నేను నడవడం మర్చిపోయాను!" అని శతపాది బాధగా అరిచింది. దాని కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. అది ఎంత ప్రయత్నించినా, తన కాళ్లను సరిగ్గా అమర్చుకోలేకపోతోంది. గతంలో అది ఎలా నడిచేదో ఇప్పుడు గుర్తులేదు. ఆలోచన దాని నడకను నాశనం చేసేసింది.

ఉలూక పైనుంచి చూస్తూ ఇలా అంది: "శతపాదీ! నీకు ఏమైంది? నువ్వు నడవలేకపోతున్నావా? నా ప్రశ్న అంత కష్టమైనదా?"

శతపాది బాధగా, "అవును ఉలూకా! నీ ప్రశ్న విన్న తర్వాత నేను నడవడం మర్చిపోయాను. నాకు ఏ కాలు మొదట కదపాలో అర్థం కావడం లేదు. నువ్వు కాకపోతే ఎవరికీ ఈ ప్రశ్న ఉండేది కాదు. ఇప్పుడు నేను పూర్తిగా చిక్కుకుపోయాను" అని అంది.

అది మళ్లీ మళ్లీ ప్రయత్నించింది. కానీ ప్రతిసారీ విఫలమైంది. ఎడమ కాలు ఎత్తితే, కుడి కాలు ఏం చేయాలో తెలియక ఆగిపోతోంది. కుడి కాలు ఎత్తితే, ఎడమ కాలు అడ్డు వస్తోంది. దాని కాళ్లన్నీ ఒకదానికొకటి తగిలి, అది తారుమారయింది. అది అలసిపోయి, ఒక ఆకు మీద పడుకుంది.

ఆ సమయంలో అక్కడ నుంచి ఒక చిన్న ఎర్రని చీమ వెళ్తోంది. ఆ చీమ పేరు చిట్టు. చిట్టు శతపాదిని చూసి, "ఏమిటి శతపాదీ? ఎందుకు ఇలా అలసిపోయి ఉన్నావు? ఎందుకు నడవడం లేదు? నీకు ఏదైనా అనారోగ్యమా?" అని అడిగింది.

శతపాది ఏడుస్తూ, "నేను నడవడం మర్చిపోయాను చిట్టూ! ఆ గుడ్లగూబ నన్ను ఒక ప్రశ్న అడిగింది. నేను నడిచేటప్పుడు మొదట ఏ కాలును ఎత్తుతాను అని. అప్పటి నుంచి నాకు నడవడం రావడం లేదు. నా కాళ్లు సరిగ్గా కదలడం లేదు" అని చెప్పింది.

చిట్టు నవ్వింది. "శతపాదీ! నువ్వు పిచ్చిదానివి. నీకు కాళ్లు ఎలా కదపాలో తెలుసు. నీకు తెలిసిన పనిని మర్చిపోయావు. నువ్వు ఎప్పుడు ఆలోచించకుండా నడిచేదానివి. ఇప్పుడు ఆలోచిస్తున్నావు, అందుకే నడవలేకపోతున్నావు. ఒక్కసారి ఆలోచనని ఆపి, సహజంగా నడవడానికి ప్రయత్నించు. ఆలోచించకు, కేవలం నడువు. నీ కాళ్లకు ఎలా నడవాలో తెలుసు. నీ మెదడుకు తెలియకపోవచ్చు, కానీ నీ కాళ్లకు తెలుసు" అని చెప్పింది.

శతపాదికి ఆ మాటలు విని కొంచెం ధైర్యం వచ్చింది. అది మళ్లీ నిలబడి, "ఆలోచించకు. కేవలం నడవాలి." అని తనలో తాను అనుకుంది. దాని కళ్లు మూసుకుని, లోతుగా ఊపిరి పీల్చుకుంది. ఆలోచనలన్నీ పక్కన పెట్టేసింది. ఏ కాలు మొదట వెళ్తుందని యోచించలేదు. కేవలం నడవాలని ఒక నిర్ణయం తీసుకుంది. వెంటనే దాని కాళ్లు స్వయంగా కదలడం మొదలుపెట్టాయి. మొదట నెమ్మదిగా, తర్వాత వేగంగా. ఎడమ కాలు, కుడి కాలు, మధ్య కాలు అవన్నీ సహజంగా, అందంగా, ఒకదాని తర్వాత ఒకటి కదిలాయి. శతపాది మళ్లీ తన పాత నడకలో నడవడం మొదలుపెట్టింది. ఎంతో సులువుగా, సహజంగా!

"ఆహా! నా నడక తిరిగి వచ్చింది!" అని శతపాది సంతోషంగా అరిచింది. అది చిట్టు వైపు తిరిగి, "చిట్టూ! నువ్వు నాకు చాలా పెద్ద సహాయం చేశావు. ఆలోచించకపోవడమే పరిష్కారం అని నేను అనుకోలేదు. నిజమే! నేను ఎప్పుడు ఆలోచించకుండానే నడిచేదాన్ని. ఆలోచన వచ్చినప్పుడు సమస్య వచ్చింది. ఇప్పుడు ఆలోచన వదిలేశాను, సమస్య పోయింది" అని అంది.

ఉలూక పైనుంచి ఇవన్నీ చూస్తూ ఉంది. అది కాస్త బాధపడింది. అది శతపాది దగ్గరికి వెళ్లి, "శతపాదీ! నన్ను క్షమించు. నా ప్రశ్న వల్ల నీకు ఇంత ఇబ్బంది కలిగిందని నాకు తెలియలేదు. నేను తెలివిగా ఆలోచన చేశాను, కానీ నా ఆలోచన నీకు నష్టం కలిగించింది. ఇంకెప్పుడూ నేను ఇలాంటి ప్రశ్నలు వేయను" అని చెప్పింది.

శతపాది నవ్వి, "పర్వాలేదు ఉలూకా! నాకు కోపం లేదు. నీ ప్రశ్న వల్ల నాకు ఒక మంచి పాఠం వచ్చింది. కొన్నిసార్లు ఆలోచించడం మంచిది కాదు అని నేను నేర్చుకున్నాను. కొన్ని పనులు సహజంగా, ఆలోచించకుండా చేయాలి. అవి మనకు అలవాటుగా ఉంటాయి. వాటి గురించి ఆలోచిస్తే, అవి తప్పుగా మారతాయి" అని సమాధానం ఇచ్చింది.

శతపాది తన స్నేహితులతో ఇలా చెప్పేది: "మీకు బాగా వచ్చిన పనుల గురించి ఎక్కువగా ఆలోచించకండి. ఉదాహరణకు, మీరు బంతి ఆడుతున్నప్పుడు, 'నేను ఎలా విసిరాను?' అని ఆలోచిస్తే, మీ విసురు తప్పు అవుతుంది. మీరు పుస్తకం చదువుతున్నప్పుడు, 'నేను ఎలా చదువుతున్నాను?' అని ఆలోచిస్తే, మీకు అర్థం కావడం ఆగిపోతుంది. కాబట్టి కొన్నిసార్లు ఆలోచనను ఆపి, కేవలం చేయండి. అదే సరైన మార్గం."

ఉలూక కూడా ఈ పాఠం నేర్చుకుంది. అది ఇంకెప్పుడూ ఎవరి సహజమైన అలవాట్ల గురించి ప్రశ్నలు వేయలేదు. ఎందుకంటే కొన్ని విషయాలు అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తే, అవి నాశనం అవుతాయని అది గ్రహించింది.

నీతి : మనకు సహజంగా వచ్చే పనుల గురించి ఎక్కువగా ఆలోచించకూడదు. కొన్ని పనులు ఆలోచించకుండా, సహజంగా చేస్తేనే బాగా వస్తాయి. వాటి గురించి లోతుగా ఆలోచిస్తే, మనం వాటిని మర్చిపోతాము లేదా తప్పుగా చేస్తాము. కాబట్టి కొన్నిసార్లు "ఆలోచించకు, చేయి" అనేదే మంచి సూత్రం.