ముళ్ల పంది - కుందేలు

ఒక పెద్ద అడవిలో తేజ అనే ఒక ముళ్ల పంది ఉండేది. దాని వీపంతా పదునైన, పొడవాటి ముళ్లతో నిండి ఉండేది. ఆ ముళ్లు చూడటానికి సూదుల్లా ఉండేవి. ఎవరైనా దాన్ని తాకినా, దగ్గరగా వెళ్లినా గాయపడేవారు. అందుకే అడవిలోని ఇతర జంతువులు కుందేళ్లు, ఉడతలు, పక్షులు తేజ దగ్గరికి రావడానికి భయపడేవి. తేజ ఎప్పుడూ ఒంటరిగా తిరిగేది. దానికి ఆటలు, సరదాలు, స్నేహితులు ఎవరూ లేరు.

ఒక రోజు తేజ నది ఒడ్డున కూర్చుని నీళ్లలోకి చూస్తూ బాధపడుతోంది. దాని కళ్లలో నీళ్లు తిరుగుతున్నాయి. అప్పుడు అక్కడికి చిట్టి అనే ఒక చిన్న, ఉల్లాసమైన కుందేలు వచ్చింది. చిట్టికి తెల్లని మెత్తని బొచ్చు, పొడవాటి చెవులు, ఎర్రని కళ్లు ఉండేవి. అది ఎప్పుడూ గెంతుతూ, పాడుతూ తిరిగేది.

చిట్టి తేజ దగ్గరికి వెళ్లి, "ఓహ్! నువ్వెవరు? ఎందుకు ఒంటరిగా కూర్చున్నావు? నీకు స్నేహితులు లేరా?" అని అడిగింది.

తేజ నిట్టూర్చి, "నేను తేజ. నా వీపు మీద ఈ ముళ్లు చూశావా? ఎవరైనా నా దగ్గరికి రావడానికి ఇవి అడ్డంగా ఉన్నాయి. నేను ఎవరినీ హత్తుకోలేను. ఎవరూ నన్ను తాకలేరు. నేను శాపగ్రస్తుడిని" అంది.

చిట్టి నవ్వింది. "శాపగ్రస్తుడా? ఏమిటి ఆ మాట? నువ్వు ఒక ముళ్ల పందివి. ఇవి నీ శరీర భాగాలు. నేను నీ స్నేహితురాలిని అవుతాను. జాగ్రత్తగా ఉంటే నాకు ఏమీ కాదు" అంది.

తేజకు ఆశ్చర్యంగా ఉంది. ఎవరూ తనతో స్నేహం చేయడానికి ముందుకు రాలేదు. కొంచెం సంకోచంగానే ఉన్నా, అది ఒప్పుకుంది.

ఆ రోజు నుంచి తేజకి, చిట్టికీ మంచి స్నేహం ఏర్పడింది. వారు కలిసి పూలు కోసేవారు, నదిలో చేపలు లెక్కించేవారు, గడ్డి మైదానంలో పరుగెత్తేవారు. అయినా ప్రతిసారీ తేజ చిట్టిని కౌగిలించుకోవాలనుకున్నప్పుడు సమస్య వచ్చేది. ఒకసారి తేజ ఉత్సాహంగా చిట్టి వెనకాల నుంచి దూకి హత్తుకోబోయింది. వెంటనే దాని ముళ్లు చిట్టిలో గుచ్చుకున్నాయి. చిట్టి "ఆయ్యో! నొప్పిగా ఉంది!" అంటూ బాధతో అరిచింది. తేజ వెంటనే వెనక్కి తగ్గింది. దానికి చాలా బాధ కలిగింది.

"చూశావా? నేను ఎప్పుడూ ఇలాగే. నా వల్ల నీకు హాని తప్ప మంచి లేదు. నేను దూరంగా వెళ్లిపోతాను" అంటూ తేజ అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోబోయింది.

చిట్టి వెంటనే దాన్ని ఆపింది. "వద్దు! నువ్వు వెళ్లిపోవడం వల్ల ప్రయోజనం లేదు. మనం ఒక పరిష్కారం కనుక్కోవాలి. నువ్వు నీ ముళ్లను నియంత్రించడం నేర్చుకోవాలి. ఎప్పుడు ముళ్లను వదలాలో, ఎప్పుడు గట్టిగా మూసుకోవాలో తెలుసుకోవాలి" అంది.

తేజకు ఆ మాటలు నచ్చాయి. ఆ రోజు నుంచి చిట్టి తేజకు శిక్షణ ఇవ్వడం మొదలుపెట్టింది. ప్రతిరోజూ ఉదయం వారు ఒక చెట్టు కింద కూర్చునేవారు. చిట్టి ఒక గడ్డి పరకను తీసుకుని తేజ వీపుపై మెల్లగా తాకేది. అప్పుడు తేజ తన ముళ్లను వదులకుండా గట్టిగా మూసుకోవడం సాధన చేసేది. మొదట చాలా కష్టంగా ఉంది. కానీ నెల రోజుల తర్వాత తేజ చాలా వరకు నేర్చుకుంది. అది ఇప్పుడు చిట్టిని జాగ్రత్తగా హత్తుకోగలిగింది. ముళ్లను లోపలికి మడిచి, మెత్తటి కడుపు భాగంతో హత్తుకునేది.

ఒకరోజు అడవిలో భయంకరమైన సంఘటన జరిగింది. మెరుపు వల్ల ఒక చెట్టుకు మంటలు అంటుకున్నాయి. గాలి బలంగా వీయడంతో ఆ మంటలు చాలా వేగంగా వ్యాపించాయి. అడవి అంతా పొగతో నిండిపోయింది. జంతువులు భయంతో అరుస్తూ, గందరగోళంగా పారిపోయాయి. చిట్టి ఎక్కడుందో తేజకు అర్థం కాలేదు.

అప్పుడు దూరంగా ఒక చోట నుంచి "తేజ! తేజ! నన్ను కాపాడు!" అనే అరుపు వినిపించింది. అది చిట్టి గొంతు. చిట్టి తన బొర్రలో చిక్కుకుపోయింది. ఆ బొర్రకు రెండు ద్వారాలు. ఒక ద్వారం దగ్గరికి ఇప్పటికే మంటలు వచ్చేశాయి. రెండో ద్వారం పెద్ద బండరాయి కింద ఉండడంతో, ఆ రాయిని తప్పించుకుంటే తప్ప బయటకు రావడం సాధ్యం కాదు.

తేజ మంటలను లెక్కచేయకుండా ఆ వైపు పరుగెత్తింది. దారంతా కాలిన కొమ్మలు, మండే ఆకులు. తేజ పాదాలు కాలాయి, ముళ్లు మంటలకు చిక్కాయి, కానీ అది ఆగలేదు. అది ఆ బండరాయి దగ్గరికి చేరింది. రాయి చాలా బరువుగా ఉంది. తేజ తన శక్తి మొత్తం వాడి, ముళ్లను రాయికి ఆనించి, గట్టిగా నెట్టింది. ఒకసారి, రెండుసార్లు... మూడో ప్రయత్నంలో రాయి కదిలింది. చిట్టి బొర్ర నుంచి బయటకు దూకింది.

ఆ సమయానికి తేజ ముళ్లు చాలా వరకు కాలిపోయి, నల్లగా మారాయి. దాని శరీరంపై పొక్కులు ఏర్పడ్డాయి. అయినా అది చిట్టిని భుజాలపై ఎత్తుకుని, మంటలు లేని దారిలో పరుగెత్తింది. చివరికి వారు నది ఒడ్డున ఒక సురక్షితమైన గుహను చేరుకున్నారు.

చిట్టి తేజ ముళ్లను చూసి కళ్ల నిండా నీళ్లు పెట్టుకుంది. "నువ్వు నా కోసం నీ ముళ్లను బలి ఇచ్చావు? నీకు తెలియదా, ముళ్లు లేని ముళ్ల పంది అడవిలో బ్రతకలేదని?" అని విలపించింది.

తేజ బలహీనంగా నవ్వింది. "ముళ్లు తిరిగి పెరుగుతాయి చిట్టీ. కానీ నువ్వు నాకు నేర్పించిన పాఠం, నిజమైన స్నేహం అంటే ఒకరి లోపాలను మరొకరు భరించడం, సర్దుబాటు చేసుకోవడం. ఆ పాఠం ఎప్పటికీ నాలో ఉంటుంది. నువ్వు నా ముళ్లను చూసి నన్ను దూరం పెట్టలేదు. నువ్వు నేర్పించావు. అందుకే నీ ప్రాణం కాపాడటం నా కర్తవ్యం" అంది.

చిట్టి తేజను గట్టిగా హత్తుకుంది. ఈసారి ఎటువంటి ముళ్లు నొప్పించలేదు. ఎందుకంటే తేజ స్నేహం కోసం తన ముళ్లను వదులుకోవడం నేర్చుకుంది.

కొన్ని వారాల్లోనే తేజకు కొత్త ముళ్లు వచ్చాయి. కానీ ఈసారి ఆ ముళ్లు అడ్డుగా లేవు. అడవిలోని ప్రతి జంతువుకు ఈ సంఘటన తెలిసింది. వారు తేజను గౌరవించడం నేర్చుకున్నారు. తేజ ఇక ఒంటరిగా లేదు. దానికి చిట్టి మాత్రమే కాదు, చాలా స్నేహితులు ఏర్పడ్డారు.

నీతి: ప్రతి వ్యక్తికి కొన్ని విభిన్నతలు, బలహీనతలు ఉంటాయి. నిజమైన స్నేహితుడు ఆ బలహీనతలను చూసి తిరస్కరించడు, బదులుగా వాటితో సర్దుబాటు చేసుకోవడానికి మార్గం చూపిస్తాడు. అలాగే, ప్రేమ మరియు స్నేహం కోసం స్వీయ త్యాగం చేయడానికి సిద్ధపడటమే గొప్ప గుణం.