అక్బర్ బీర్బల్ కథలు - కంకణం దొంగ

ఒక రోజు అక్బర్ చక్రవర్తి రాజసభలో కూర్చొని ఉండగా ఒక ధనిక వ్యాపారి వచ్చాడు. అతను చాలా బాధగా, ఆందోళనగా ఉన్నాడు. అతని ముఖంలో ఆవేదన, కోపం నిండి ఉన్నాయి. అతను రాజుకు నమస్కరించి ఇలా అన్నాడు. "మహారాజా! నా ఇంట్లో జరిగిన విందు తర్వాత నా విలువైన బంగారు కంకణం కనిపించడం లేదు. అది నా పూర్వీకుల నుండి వచ్చినది. అది చాలా విలువైనది. విందుకు వచ్చిన వారిలో ఎవరో దాన్ని తీసుకున్నారు. నాకు ఎవరు తీసుకున్నారో తెలియదు. నా పనివారు, సేవకులు అందరూ అమాయకులేనని అంటున్నారు. కానీ వారిలో ఎవరో ఒకరు దొంగిలించి ఉండాలి. నేను నా కంకణాన్ని తిరిగి పొందాలని అనుకుంటున్నాను. దయచేసి నాకు న్యాయం చేయండి. నా కంకణాన్ని తిరిగి ఇప్పించండి," అని వేడుకున్నాడు.

అక్బర్ వెంటనే అడిగాడు, "నీకు ఎవరిపై అనుమానం ఉంది? నాకు చెప్పు. నేను వారిని విచారిస్తాను. నేను నీ కంకణాన్ని కనుగొంటాను. నా సామ్రాజ్యంలో ఇలాంటి దొంగతనాలు జరగకూడదు. ఎవరు దొంగిలిస్తే, వారికి కఠినమైన శిక్ష విధిస్తాను. ఎవరిపై నీకు అనుమానం ఉందో చెప్పు," అని అన్నాడు.

వ్యాపారి చెప్పాడు, "మహారాజా! నలుగురు పనివాళ్లు ఉన్నారు. వారు నా ఇంట్లో పనిచేస్తున్నారు. వారు ఆ విందులో కూడా పాల్గొన్నారు. వారిలో ఎవరో ఒకరు కంకణాన్ని తీసుకుని ఉండాలి. కానీ ఎవరు తీసుకున్నారో తెలియడం లేదు. వారు నలుగురూ తాము అమాయకులమని అంటున్నారు. వారు ఎవరూ తాము దొంగలమని ఒప్పుకోవడం లేదు. నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. ఎవరు దొంగో నేను కనుగొనలేకపోతున్నాను. ఎవరు నిజం చెబుతున్నారో నాకు తెలియదు. దయచేసి నాకు సహాయం చేయండి. నా కంకణాన్ని తిరిగి ఇప్పించండి," అని అన్నాడు.

అక్బర్ బీర్బల్ ని పిలిచి, "ఈ దొంగను కనుక్కో. నీ తెలివి ఎల్లప్పుడూ న్యాయాన్ని నెరపుతుందని నాకు తెలుసు. ఈ నలుగురు పనివారిలో ఎవరు దొంగో కనుగొను. వ్యాపారి కంకణాన్ని తిరిగి ఇప్పించు. నీకు ఎలాంటి సహాయం కావాలో చెప్పు. నేను అన్నీ ఏర్పాటు చేస్తాను," అని అన్నాడు. బీర్బల్ చిరునవ్వుతో, "మహారాజా! ఈ దొంగను కనుగొనడం చాలా సులభం. నేను ఒక చిన్న ఉపాయం ఆలోచించాను. నేను మీకు వాగ్దానం చేస్తున్నాను, నేను ఈ దొంగను కనుగొంటాను," అని అన్నాడు.

బీర్బల్ నలుగురినీ రాజసభలో నిలబెట్టాడు. వారు అందరూ భయంతో, ఆందోళనతో ఉన్నారు. వారిలో ఒకరు మాత్రం ఎక్కువ భయంతో ఉన్నాడు. అతను బీర్బల్ కళ్ళను చూడలేకపోతున్నాడు. తర్వాత ఒక్కొక్కరికి ఒకే పొడవు ఉన్న చిన్న చెక్క కర్రను ఇచ్చాడు. ఆ కర్రలు అన్నీ ఒకే పరిమాణంలో, ఒకే ఆకారంలో, ఒకే రంగులో ఉన్నవి. అవి సాధారణ చెక్క కర్రలు. వాటికి ఎలాంటి ప్రత్యేకత లేదు.

బీర్బల్, "ఈ కర్రలు మాయ కర్రలు. దొంగ దగ్గర ఉన్న కర్ర ఈ రాత్రికి ఒక అంగుళం పెరుగుతుంది. నేను వాటికి ఒక మంత్రం చేశాను. అవి దొంగను గుర్తించగలవు. నిజాయితీగా ఉన్న వారి దగ్గర ఉన్న కర్రలు అలాగే ఉంటాయి. రేపు ఉదయం అందరూ ఈ కర్రలను తిరిగి తీసుకురండి. అప్పుడు నేను వాటిని చూసి, ఎవరు దొంగో తెలుసుకుంటాను. ఎవరి కర్ర పెరిగి ఉంటే, అతనే దొంగ. ఎవరి కర్ర అలాగే ఉంటే, అతను అమాయకుడు," అని అన్నాడు.

నలుగురూ తమ ఇళ్లకు వెళ్లిపోయారు. దొంగ మాత్రం భయపడిపోయాడు. అతను తన గదిలో కూర్చుని, ఆ కర్రను చూస్తూ ఆలోచించాడు. "నా కర్ర పెరిగితే నేను దొరికిపోతాను! బీర్బల్ చెప్పింది నిజమేనా? అది మాయా కర్రా? అది నిజంగా పెరుగుతుందా? ఒకవేళ అది నిజంగానే పెరిగితే, నేను ఎలా తప్పించుకోగలను? నేను దొరికిపోతాను. నాకు శిక్ష పడుతుంది. నేను ఏమి చేయాలి? అది పెరిగితే, నేను పట్టుబడతాను. నేను దాన్ని కత్తిరించాలి. అది సురక్షితం. నేను ఒక అంగుళం కత్తిరిస్తే, అది సమానంగా ఉంటుంది. అప్పుడు నేను తప్పించుకోగలను," అని అతను అనుకున్నాడు. అందుకే రాత్రి తన కర్రను ఒక అంగుళం కత్తిరించాడు. 

మరుసటి రోజు నలుగురూ కర్రలను తీసుకొచ్చారు. వారు తమ కర్రలను బీర్బల్ ముందు ఉంచారు. బీర్బల్ వాటిని ఒకదాని పక్కన ఒకటి పెట్టాడు. అతను వాటిని జాగ్రత్తగా పరిశీలించాడు. అతను వాటి పొడవును కొలిచాడు. మూడు కర్రలు సమానంగా ఉన్నాయి. ఒక కర్ర మాత్రం ఒక అంగుళం చిన్నగా ఉంది. బీర్బల్ చిరునవ్వుతో ఆ వ్యక్తిని చూపించి, "మహారాజా! దొంగ ఇతడే. ఇతని కర్ర మాత్రమే చిన్నదిగా ఉంది. ఇతను భయంతో కర్రను కత్తిరించాడు. ఇతను దొంగ అని ఇప్పుడు నిరూపించబడింది. ఇతని భయమే ఇతన్ని బయటపెట్టింది. ఇతనే కంకణాన్ని దొంగిలించాడు," అని అన్నాడు.

ఆ వ్యక్తి ఆశ్చర్యపోయి అడిగాడు, "మీకు ఎలా తెలిసింది? నేను కర్రను కత్తిరించాను. కానీ మీరు ఎలా గుర్తించారు? నేను ఎలా దొరికిపోయాను?" అని అడిగాడు. బీర్బల్ నవ్వుతూ చెప్పాడు, "అవి సాధారణ చెక్క కర్రలు, మాయవి కావు.. వాటికి ఎలాంటి మంత్రం లేదు. అవి పెరగవు. కానీ నేరం చేసిన మనిషి భయం మాత్రం నిజమైనది. ఆ భయమే నీ చేత కర్రను కత్తిరింపజేసింది. నీవు భయపడి, కర్రను కత్తిరించావు. అది చిన్నదిగా మారింది. అది నిన్ను బయటపెట్టింది. నిజాయితీగా ఉన్న వారు భయపడరు. వారు కర్రను కత్తిరించరు. వారి కర్రలు అలాగే ఉంటాయి. కానీ నీ భయం నిన్ను దొంగగా బయటపెట్టింది. ఇది నేను చేసిన ఒక చిన్న ఉపాయం.ఇప్పుడు నీవు నీ తప్పును ఒప్పుకుని, కంకణాన్ని తిరిగి ఇవ్వాలి. నీవు శిక్ష పొందకుండా తప్పించుకోవాలంటే, నిజం చెప్పు."

అతను తన తప్పును ఒప్పుకొని, కంకణాన్ని తిరిగి ఇచ్చేశాడు. "నన్ను క్షమించండి! నేను తప్పు చేశాను. ఆ కంకణం చూసి నా మనసు కదిలింది. నేను చాలా పేదవాడిని. ఆ కంకణం అమ్మితే నేను ధనవంతుడిని అవుతానని అనుకున్నాను. నేను తప్పు చేశాను. నన్ను క్షమించండి! నేను ఇకపై అలా చేయను!" అని ఏడుస్తూ చెప్పాడు. అతను దాచిన చోటు నుంచి ఆ కంకణాన్ని తీసుకొచ్చి రాజుకు ఇచ్చాడు. అక్బర్ బీర్బల్ తెలివిని మెచ్చుకొని అతనికి బహుమతి ఇచ్చాడు. 

నీతి: నిజాయితీ ఉన్నవాడు భయపడడు. నేరం చేసినవాడిని అతని భయమే బయటపెడుతుంది. మనం ఎల్లప్పుడూ నిజాయితీగా ఉండాలి. అపరాధ భావం, భయం ఇవి మనల్ని ఎల్లప్పుడూ బయటపెడతాయి.