బ్రాహ్మణుడు మరియు పీత - పంచతంత్ర కథలు

ఒకప్పుడు గోదావరి నది ఒడ్డున ఉన్న ఒక చిన్న పల్లెలో ధర్మదత్తుడు అనే ఒక మంచి, ధార్మికుడైన బ్రాహ్మణుడు నివసిస్తుండేవాడు. అతని భార్య సుమతి చాలా సద్గుణవంతురాలు. వారికి ఇద్దరు చిన్న పిల్లలు ఉండేవారు. వారి జీవితం చాలా సరళంగా, కానీ సంతోషంగా ఉండేది.

ఒక రోజు, ధర్మదత్తుడు దూరపు పట్టణంలో జరుగుతున్న ఒక పెద్ద యజ్ఞంలో పాల్గొనడానికి వెళ్ళాడు. అతను చాలా దూరం నడిచి, ఒక పెద్ద అడవి మార్గంలో ప్రవేశించాడు. ఆ అడవి చాలా దట్టంగా, ఎత్తైన మామిడి, మర్రి, వేప చెట్లతో నిండి ఉండేది. అతను నడుస్తుండగా, అతనికి ఒక చిన్న, అందమైన పీత కనిపించింది. ఆ పీత చాలా దాహంతో, అలసిపోయి, మార్గం పక్కన పడి ఉంది. దాని శరీరం పచ్చగా, మెరుస్తూ, దాని పంజాలు పదునుగా ఉన్నాయి. కానీ అది చాలా బలహీనంగా ఉంది. దానికి నీరు లేకుండా, ఎండలో ఎండిపోతోంది.

ధర్మదత్తుడుకి ఆ పీతను చూసి, హృదయం కరిగిపోయింది. "ఈ చిన్న జీవి ఇక్కడ బాధపడుతోంది. నేను సహాయం చేయాలి," అని అతను అనుకున్నాడు. అతను ఆ పీతను జాగ్రత్తగా తన చేతిలో ఎత్తుకుని, దగ్గరలోని ఒక చిన్న వాగు దగ్గరికి తీసుకెళ్ళాడు. అతను ఆ పీతను నీటిలో వదిలాడు. పీత ఆనందంగా నీళ్ళలో ఈదుతూ, తన దాహం తీర్చుకుంది. అది బయటికి వచ్చి, ధర్మదత్తుడి వైపు చూసి, "ఓ మంచి మనిషి! నీవు నా ప్రాణాలు కాపాడావు. నేను నీకు ఎప్పటికీ కృతజ్ఞుడిని. నాకు ఎప్పుడైనా అవకాశం వస్తే, నేను నీకు తిరిగి సహాయం చేస్తాను. నా పేరు అష్టపాదుడు," అని అన్నది.

ధర్మదత్తుడు నవ్వి, "నా స్నేహితుడా! నీకు సహాయం చేయడం నా ధర్మం. నీవు నాకు ఏమీ ఇవ్వాల్సిన అవసరం లేదు. నీవు ఇప్పుడు క్షేమంగా ఉండటమే నా ఆనందం," అని అన్నాడు. అతను ఆ పీతను నీటిలోనే ఉంచి, తన ప్రయాణాన్ని కొనసాగించాడు.

కొంతసేపు నడిచిన తర్వాత, ధర్మదత్తుడు అలసిపోయి, ఒక పెద్ద రాతి బండ మీద విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి పడుకున్నాడు. అతను గాఢ నిద్రలోకి జారుకున్నాడు. ఆ సమయంలో, అక్కడ ఒక పెద్ద నల్లని పాము మరియు ఒక కాకి కనిపించాయి. అవి రెండూ చాలా క్రూరమైనవి, స్వార్థపరులు. వారు ధర్మదత్తుడిని చూసి, "ఇది మంచి అవకాశం! ఈ మనిషి నిద్రిస్తున్నాడు. మనం అతనిని చంపి, అతని మాంసాన్ని తినవచ్చు," అని అనుకున్నారు. కాకి పాముతో, "నా స్నేహితుడా! నీవు అతని శరీరాన్ని తిను. కానీ అతని కళ్ళు నాకు ఇవ్వు. అవి చాలా రుచికరంగా ఉంటాయి," అని అన్నది. పాము, "సరే! నేను అతని మాంసాన్ని తింటాను. నీకు కళ్ళు ఇస్తాను," అని అన్నది.

వారు ధర్మదత్తుడి వైపు మెల్లగా కదులుతున్నారు. కానీ ఆ సమయంలో, ఆ పీత అష్టపాదుడు అక్కడికి వచ్చింది. అది పాము మరియు కాకి మాటలు విని, భయపడింది. "ఈ దుష్టులు నా స్నేహితుడిని చంపబోతున్నారు! నేను అతనిని కాపాడాలి. కానీ నేను చాలా చిన్నవాడిని. వారు నన్ను చూసి భయపడరు. నేను తెలివిగా ఉండాలి," అని అది అనుకుంది.

అష్టపాదుడు ముందుకు వచ్చి, పాము మరియు కాకి దగ్గరికి వెళ్ళి, "ఓ మిత్రులారా! మీరు ఈ మనిషిని తినాలని అనుకుంటున్నారా? అది మంచి ఆలోచన. కానీ నాకు ఒక ఉపాయం తెలుసు. మీరు అతనిని  తినడానికి, మీ మెడలు మరింత పొడవుగా ఉంటే బాగుంటుంది. నాకు ఒక మంత్రం తెలుసు నేను మీ మెడలను పొడవుగా చేయగలను. అప్పుడు మీరు అతని మాంసాన్ని మరింత ఆనందంగా తినవచ్చు. నమ్మండి," అని అబద్ధం చెప్పింది.

పాము మరియు కాకి ఆ మాటలు నమ్మాయి. వారు ఆనందంగా, "అవును! అవును! మా మెడలను పొడవుగా చేయి! అప్పుడు మేము అతనిని మరింత బాగా తింటాం," అని అరిచాయి. వారు తమ మెడలను అష్టపాదుడి దగ్గరికి పొడిగించారు. అష్టపాదుడు ఈ అవకాశాన్ని సద్వినియోగం చేసుకుని, తన పదునైన పంజాలతో ఒక్కసారిగా పాము మరియు కాకి మెడలను నరికేశాడు. రెండూ అక్కడికక్కడే చనిపోయి నేల మీద పడిపోయాయి.

అష్టపాదుడు ఆనందంగా, "నా స్నేహితుడు సురక్షితంగా ఉన్నాడు! నేను అతని ప్రాణాలు కాపాడాను," అని అనుకున్నాడు. అది ధర్మదత్తుడి దగ్గరికి వెళ్ళి, అతని ముఖం మీద నిలబడి, నిద్రలోంచి లేపింది. ధర్మదత్తుడు కళ్ళు తెరిచి, ఆ పీతను చూసి, "ఏమయ్యింది? నీవు ఎందుకు ఇక్కడికి వచ్చావు?" అని అడిగాడు. అష్టపాదుడు, "నా స్నేహితుడా! నీవు నాకు సహాయం చేశావు. ఇప్పుడు నేను నీకు సహాయం చేశాను. ఒక పాము మరియు కాకి నిన్ను చంపాలని అనుకున్నాయి. నేను వారి మెడలు నరికి, వారిని చంపాను. నీవు సురక్షితంగా ఉన్నావు," అని అన్నది.

ధర్మదత్తుడు ఆశ్చర్యంగా, ఆ పాము మరియు కాకి శవాలు చూశాడు. అతనికి ఆనందం, ఆశ్చర్యం, కృతజ్ఞత అన్నీ కలిగాయి. "అష్టపాదుడా! నీవు నా ప్రాణాలు కాపాడావు. నేను నీకు సహాయం చేశాను అది నా ధర్మం. కానీ నీవు నా ప్రాణాలను కాపాడావు. నీ కృతజ్ఞత, నీ ధైర్యం ఇవి నాకు స్ఫూర్తిని ఇస్తున్నాయి," అని అన్నాడు. అతను ఆ పీతను తన చేతిలో ఎత్తుకుని, దానికి కృతజ్ఞతలు చెప్పాడు. 

నీతి: దయ, కృతజ్ఞత, స్నేహం ఇవి ఎల్లప్పుడూ ఫలించే గుణాలు. ధర్మదత్తుడు ఒక చిన్న పీతకు సహాయం చేశాడు. అతను దాని పట్ల దయ చూపించాడు. ఆ పీత కృతజ్ఞతతో, అతని ప్రాణాలను కాపాడింది. మనం ఎవరికైనా సహాయం చేసినప్పుడు, అది ఎప్పుడూ వృధా కాదు. ఒకరోజు ఆ మంచి మనకు తిరిగి వస్తుంది. మనం ఎప్పుడూ దయతో, కరుణతో ఉండాలి. ఎవరి పరిస్థితి ఎంత దయనీయంగా ఉన్నా, మనం వారికి సహాయం చేయాలి. అదే నిజమైన ధర్మం. అదే నిజమైన మానవత్వం.