అబద్ధాల వల

ఒక పెద్ద అడవిలో కల్లు అనే ఒక కోతి ఉండేది. కల్లు చాలా చురుకైనది. అది చెట్లు ఎక్కడంలో, గెంతడంలో నేర్పరి. కానీ దానికి ఒక చెడ్డ అలవాటు ఉండేది. అది ఎప్పుడూ అబద్ధాలు చెప్పేది. ఎందుకు అబద్ధం చెబుతుందో దానికి కూడా తెలియదు. కేవలం సరదా కోసం, లేదా తన మీద దృష్టి పెట్టాలని అది అబద్ధాలు చెప్పేది.

ఒకరోజు అది ఉడతల దగ్గరికి వెళ్లి, "ఓహ్! అడవి అంచున ఒక పెద్ద కొబ్బరి చెట్టు ఉంది. దాని మీద వందల కొద్దీ కొబ్బరికాయలు ఉన్నాయి. వేగంగా రండి, తినేద్దాం!" అని చెప్పింది.

ఉడతలు సంతోషంగా అక్కడికి పరుగెత్తాయి. కానీ అక్కడ ఎక్కడా కొబ్బరి చెట్టు లేదు. ఒక చిన్న మామిడి చెట్టు మాత్రం ఉంది. ఉడతలు బాధపడ్డాయి. "కల్లూ! నువ్వు ఎందుకు అబద్ధం చెప్పావు? మేము చాలా దూరం వచ్చాం" అని అన్నాయి.

కల్లు నవ్వి, "హా హా! మీరు నా మాట నమ్మారా? నేను కేవలం ఆడుకోవడం కోసం అలా చెప్పాను. అంతే!" అంది.

మరొకసారి అది ఏనుగు దగ్గరికి వెళ్లి, "ఏనుగుగారూ! నది ఒడ్డున ఒక పులి దాక్కుని ఉంది. అది మీ చిన్న ఏనుగులను చంపేస్తుంది. వెంటనే వెళ్లి చూడండి!" అని అరిచింది.

ఏనుగు భయపడి నది ఒడ్డుకు పరుగెత్తింది. అక్కడ ఎక్కడా పులి లేదు. అది వృధాగా తిరిగి వచ్చింది. కల్లు ఆ పని చూసి నవ్వుతూ ఉంది. ఏనుగుకు కోపం వచ్చింది. "కల్లూ! నువ్వు మళ్లీ అబద్ధం చెప్పావు. ఇక నువ్వు నా దగ్గరికి రాకు. నీ మాటలు నేను ఎప్పటికీ నమ్మను" అని కుండబద్దలు కొట్టినట్టు చెప్పింది.

ఇలా రోజులు గడిచాయి. కల్లు అడవిలో అందరికీ అబద్ధాలు చెప్పడం అలవాటు చేసుకుంది. ఎవరైనా దాని దగ్గరికి వస్తే, అది అబద్ధం చెప్పి నవ్వేది. కొన్ని రోజులకు అడవిలోని ప్రతి జంతువుకు కల్లు అబద్ధాలకోరని తెలిసిపోయింది. ఎవరూ దాని మాటలు నమ్మేవారు కాదు. ఎవరైనా కల్లుతో మాట్లాడాలంటే, మొదట "ఇది నిజమా? అబద్ధమా?" అని అనుమానించేవారు.

కానీ కల్లు పట్టించుకోలేదు. అది అలాగే అబద్ధాలు చెప్పడం కొనసాగించింది.

ఒకరోజు అడవిలో నిజంగా ఒక ప్రమాదం వచ్చింది. అడవి అంచున ముగ్గురు వేటగాళ్లు వచ్చారు. వారు పెద్ద పెద్ద ఉచ్చులు, వలలు, బాణాలు తీసుకుని వచ్చారు. వారు అడవిలోకి ప్రవేశించి, జంతువులను పట్టడం మొదలుపెట్టారు. పులులను, లేళ్లను, ఏనుగులను వేటాడాలని అనుకున్నారు.

ఆ సమయంలో కల్లు ఒక పెద్ద చెట్టు మీద ఆడుకుంటూ ఉంది. అది ఎత్తు నుంచి వేటగాళ్లను చూసింది. దాని కళ్లు విశాలమయ్యాయి. భయం పట్టుకుంది. "అయ్యో! వేటగాళ్లు వచ్చారు! వారు మన అందరినీ పట్టేస్తారు. వెంటనే అందరికీ చెప్పాలి!" అని అనుకుంది.

కల్లు వెంటనే చెట్టు నుంచి కిందికి దూకి, పరుగెత్తింది. అది మొదట ఉడతల దగ్గరికి వెళ్లి, "ఉడతలారా! వేటగాళ్లు వచ్చారు! వారు వలలు వేస్తున్నారు! త్వరగా దాక్కోండి!" అని అరిచింది.

ఉడతలు దాని వైపు చూసి, "మళ్లీ నీ అబద్ధమా కల్లూ? నిన్న చెప్పినట్లు నేడు కూడా మమ్మల్ని వెక్కిరించడానికి వచ్చావా? మేము నీ మాటలు నమ్మము. వెళ్ళిపో" అని అన్నాయి.

కల్లు ఆందోళనగా, "ఇది నిజం! దయచేసి నమ్మండి! నాకు మీ మీద కోపం లేదు. నిజంగా వేటగాళ్లు వస్తున్నారు!" అని వేడుకుంది.

కానీ ఉడతలు వినలేదు. అవి దాన్ని పట్టించుకోకుండా తమ పనిలో పడిపోయాయి.

కల్లు పరుగెత్తి ఏనుగు దగ్గరికి వెళ్లింది. "ఏనుగుగారూ! దయచేసి నా మాట వినండి. వేటగాళ్లు వచ్చారు! వారు మిమ్మల్ని పట్టడానికి వలలు వేస్తున్నారు. వెంటనే పారిపోండి!" అని అరిచింది.

ఏనుగు దాని వైపు కోపంగా చూసి, "కల్లూ! నీ అబద్ధాలు మాకు బాగా తెలుసు. ఇప్పటికే నువ్వు నన్ను ఒకసారి వృధా పరుగు పెట్టించావు. ఇక నేను నీ మాటలు నమ్మను. వెళ్ళిపో, లేకుంటే నా తొండంతో కొడతాను" అని బెదిరించింది.

కల్లు భయంతో వెనక్కి తగ్గింది. ఇప్పుడు దానికి గొంతు ఎండిపోతోంది. అది పరుగెత్తి పక్షుల దగ్గరికి, కుందేళ్ల దగ్గరికి, లేళ్ల దగ్గరికి వెళ్లి అరిచింది. కానీ ఎవరూ దాని మాటలు నమ్మలేదు. అందరూ "కల్లు మళ్లీ అబద్ధం చెబుతోంది. పట్టించుకోవద్దు" అని అనుకుని, తమ పనులు చేసుకుంటూ ఉండిపోయారు.

కల్లు చాలా బాధపడింది. దాని కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. "నేను ఎన్ని అబద్ధాలు చెప్పాను! ఇప్పుడు నిజం చెబుతున్నాను. కానీ నా మాట ఎవరూ నమ్మడం లేదు. నా అబద్ధాలే నాకు ఇలా చేశాయి. ఇప్పుడు అందరి ప్రాణాలు ప్రమాదంలో ఉన్నాయి. నేనేమి చేయాలి?" అని ఏడ్చింది.

అప్పుడు కల్లుకు ఒక ఆలోచన వచ్చింది. "నేను అరవడం వల్ల ఎవరూ రారు. కానీ నేను వేటగాళ్ల వైపు వెళ్లి, వారి ఉచ్చులను తప్పిస్తే? లేదా వారిని వేరే దారిలోకి నడిపిస్తే? నాకు ఎగరడం, గెంతడం, పరుగెత్తడం బాగా వచ్చు. నేను వారిని తప్పుదారి పట్టించగలను" అని అనుకుంది.

కల్లు ధైర్యం చేసి వేటగాళ్ల దగ్గరికి పరుగెత్తింది. అది వారి ముందు కనిపిస్తూ, అదృశ్యం అవుతూ, ఒక దారిలో పరుగెత్తి, వారి దృష్టి మరల్చసాగింది. "ఇక్కడ! ఇక్కడ! పెద్ద ఏనుగు ఇక్కడ ఉంది!" అంటూ అది అరిచేది. వేటగాళ్లు దాని వెనకాల పరుగెత్తారు. కల్లు వారిని ఒక చోటు నుంచి మరొక చోటుకు నడిపించింది. అది చాలా సాహసంగా పని చేసింది.

ఇంతలో ఆ అరుపులు విని, ఒక పెద్ద ఏనుగు ఆగి ఆలోచించింది. "కల్లు ఇంత గట్టిగా అరుస్తోంది. దాని గొంతులో భయం ఉంది. ఇదేమైనా నిజమా? అది ఎప్పుడూ సరదాకు అరిచేది. ఇప్పుడు దాని గొంతులో భయం, తీవ్రత ఉన్నాయి. ఒకవేళ ఇది నిజమైతే?" అని అనుకుని, అది వేటగాళ్ల దిశగా చూసింది. అక్కడ నిజంగా వేటగాళ్లు ఉన్నారు. ఏనుగు వెంటనే గొంతు పెంచి భీకరంగా అరిచింది. ఆ శబ్దం విని అడవిలోని అన్ని జంతువులు అప్రమత్తమయ్యాయి. అవి చూశాయి, నిజంగా వేటగాళ్లు ఉన్నారు.

ఇప్పుడు అన్ని జంతువులు కలిసి పని చేయడం మొదలుపెట్టాయి. పక్షులు గట్టిగా అరిచాయి. ఏనుగులు పెద్ద పెద్ద కొమ్మలు విరిచాయి. ఉడతలు, కుందేళ్లు అన్ని దారులలో పరుగెత్తాయి. ఆ గందరగోళంలో వేటగాళ్లు భయపడి అక్కడి నుంచి పారిపోయారు. అడవి సురక్షితమైంది.

అందరూ కలిసి కల్లు చుట్టూ చేరారు. వారు దాని వైపు గౌరవంగా చూశారు. ఏనుగు ముందుకు వచ్చి, "కల్లూ! నన్ను క్షమించు. నేను నీ మాటలు నమ్మలేదు. కానీ నువ్వు సాహసంగా పని చేశావు. నీ ధైర్యం మాకు సమయం ఇచ్చింది" అంది.

ఉడతలు కూడా వచ్చి, "కల్లూ! మేము కూడా క్షమాపణ చెప్పాలి. నీ అబద్ధాల వల్ల నీ మాట నమ్మకుండా ఇంత ప్రమాదం జరిగింది. ఇప్పుడు నీకు అర్థమైందా, అబద్ధాలు చెప్పడం ఎంత ప్రమాదకరమో?" అని అన్నాయి.

కల్లు కళ్లలో నీళ్లతో, "నాకు పూర్తిగా అర్థమైంది. నేను ఎన్నో అబద్ధాలు చెప్పాను. ఆ అబద్ధాల వల్ల ఎవరూ నన్ను నమ్మలేదు. నిజం చెప్పినా, ప్రమాదం చెప్పినా, నా మాటలకు విలువ లేకుండా పోయింది. ఈరోజు నేను నా తప్పు అర్థం చేసుకున్నాను. నేను ఇకపై ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పను. నా ప్రతి మాట నిజం అవుతుంది. నాకు రెండో అవకాశం ఇవ్వండి" అని వేడుకుంది.

ఏనుగు నవ్వి, "అవును కల్లూ! ఇప్పుడు నువ్వు మారావు. నీ ధైర్యం, నీ మార్పు మాకు కనిపించాయి. మేము నీకు రెండో అవకాశం ఇస్తున్నాము. కానీ ఒక్కటి గుర్తుంచుకో, నిజాయితీ లేని మనిషైనా జంతువైనా ఎంత తెలివైన ప్రాణి అయినా, వారి మాటకు విలువ ఉండదు. ఇప్పుడు నువ్వు నిజాయితీగా ఉంటావని మేము విశ్వసిస్తున్నాము" అంది.

ఆ రోజు నుంచి కల్లు ఒక్క అబద్ధం కూడా చెప్పలేదు. క్రమంగా అడవి జంతువులు దాని మాటలను నమ్మడం మొదలుపెట్టాయి. అవి దాని స్నేహం కోసం వచ్చేవి. కల్లుకు మళ్లీ స్నేహితులు దొరికారు. అది సంతోషంగా, నిజాయితీగా జీవించింది.

నీతి : అబద్ధాలు చెప్పడం అలవాటు చేసుకుంటే, చివరికి మనం చెప్పే నిజాన్ని కూడా ఎవరూ నమ్మరు. నిజాయితీ అనేది మన మాటకు ఉన్న విలువ. అబద్ధాల వల్ల కొంతసేపు హాస్యమో, లాభమో వచ్చినా, చివరికి అది మనకే హాని చేస్తుంది. ఒక్కసారి నమ్మకం పోతే, దాన్ని తిరిగి సంపాదించడం చాలా కష్టం.